8290 resultaten.
Een bed vol veren... .
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.481 Als dat: dus een bed vol van veren,
om te proberen?…
De donkere verroeste blaren...
poëzie
3.1 met 12 stemmen
3.872 De donkere verroeste blaren maken
Aarde in november weder vruchtbaar.
Alom gespreid liggen de plassen bloed,
De ritselende bloedstroom ruist,
Wanneer de wind de gele bodem veegt.
De bomen worden zienlijk kaal, alleen
De kruinen van de sparren staan nog vol
Van waaiers; fijn gestoken vorkjes aan
Een tak, pluimieren zij omlaag, of kruiven
Naar…
OP DE JEUGD
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
287 ja, dans maar door
door de straten naar het vuurwerk
op eeltloze voetjes van roze hoop
je appt, dus je leeft
je accu is nog boordevol
geef een - Like - aan het leven,
voordat je het niet meer terug
kan vinden
je hebt zoveel tijd
te verspillen aan lange omwegen,
en er is geen haast bij
en dan gaan we alles anders doen
als het op jou…
ver van mijn bed
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
828 er vallen duizend bommen op Den Haag
het Binnenhof verandert in een krater
het Huis ten Bosch bezwijkt en niet veel later
komt ook de Haagse Toren naar omlaag
het Kurhaus en de pier bestaan niet meer
en het Bezuidenhout is weer veranderd
in een kerkhof waar het bloed meandert
de stilte doet weer denken aan weleer
gelukkig is het allemaal…
verdwaald
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
901 waar blijf je
ik wacht een geluid een auto een voorbijganger
maar niet jij
kom je nog of blijf ik de hele avond eenzaam
jij bent zo ver van mij verwijderd
ik zie de muur groeien
maar kan het niet verhinderen
steen voor steen wordt hij hoger
jij neemt een zijweg
ik verdwaal
zal ik de weg naar jou nog vinden
ik zoek hopeloos
reik…
ver
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
840 Ik wil mezelf zijn
maar ver weg
van de mensen die me kennen
weet ik niet meer wie dat is
Ik wil van mezelf houden
maar ver weg
van de mensen die van me houden
weet ik niet meer wat liefde is
Ik wil schreeuwen
maar ver weg
van de mensen die naar me luisteren
ben ik mijn stem verloren
Ik wil mezelf zijn
maar ik weet niet wie dat is…
even dichtbij
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.469 ik kan je niet meer volgen
je bent weer ver weg van mij…
Koningsvarens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Groene veren van vreemde vogels
vliegen voortvarend ver voorbij
violet van vlammende violen
Koningsvarens vergen vrijheid…
Ver van hier
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
2.292 Ver van hier
in mijn hart
zo dichtbij
tranen glinsteren
als zonlicht
in de rivier
gedachten lijken
dwaalwegen
als schimmen glijden zij voort
gelijk wolken in de nacht
dromen zijn onvatbaar
vast gehecht
aan de maan
ver weg
maar ik ben zo blij
dat jij er bent…
akker
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
774 het komt mij voor
alsof je
vers gewassen
van al wat overtollig is
ontdaan
mij laat delen
behaaglijk uitgestrekt
ontvankelijk
als een handpalm
die je spreidt…
Ik hou van
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
884 Ik hou van zwarte
versgeploegde aarde
vettig het ploegmes
glimt er nog in na…
Restjes Oud
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
627 de zwaarte van
miljoenen zuchten
is voelbaar in de lucht
restjes kerstdiner
worden geserveerd
op kliekjesdag
mensen slepen zich
naar supermarkten
zoeken een vers jaar
verloren illusies
knallen als sterbloemen
dromen bloeien open…
vers geplukt jong gewas
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
249 mijn gemijmer hoort
het is een prachtig landschap vol bijna rijp gewas
een goddelijk panorama als in een prent
van vroeger aan de muur in de klas
ben gelukkig dat ik hier besta
knappp… zegt de krop
ik ruik het vers gemaaide gras
leef het leven om mij aan jou te geven
bestaat er nog iets zwoelers
dan vers geplukt jong gewas ?…
VER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
388 Hier stond hij
Niets kon hem meer raken
Alleen nog slechts breken
Veel was er al verloren
Wellicht nog iets te winnen
Toch was hij een vrolijk mens
Hij was van ver gekomen
Had al veel gezien
Velen waren al gevallen
Voor de hoogmoed en de trots
En toch, hij stond er nog
Fier en flink
Als nooit tevoren.…
Landschap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
248 Kattestaarten in een sloot
van een purper waarbij
zelfs een distel bloost
bramen blinkend zwart
frambozen die bekoren
hondsroos van een schuchter rood
een landweg op een heuvel
een helling vol van peren
een uitzicht kerketorens ver…
Kruimelvelden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
258 Vers breekt het brood
Zijn we jonger dan de tijd
ooit kan dragen
Zwaanloos is de nacht
In de binnenzak
van een zwerver.…
Noir
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
209 Buiten is er zon
maar binnen verse koffie
noir de noir de noir…
Ver
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
265 Ver wil ik vliegen
Zo ver als ik maar kan
Verder dan de horizon
Waar ik de eeuwigheid
Ontdekken kan, het
Verst van allemaal
Waar de lucht het schoonst
Is om mijn longen mee
Te vullen en verse lucht mijn
Gedachten de vrijheid geven kan…
Een handvol veren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
177 Eeuwig zweven
Op een handvol
Veren die gewichtloos
Bij elkaar worden
Gehouden door pennen
Die niet meer dan
Holle scheden zijn -
Tonnen aan schoonheid,
Grammen slechts aan
Netto gewicht waarin
Ik op wil lossen
Ontdaan van mijn
Menselijke zwaarmoedigheid
En zweven wil ik,
Gewichtloos zweven
Tot in alle eeuwigheid…
Meridianen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
194 wat ons verlicht en wat zich uitbreid
als we de helderste sterren gadeslaan
een gouden stip aan de horizon van
verre kusten, worden afstanden
driedimensionaal overbrugd, dan
ben je zwijgend uit het niets gegaan,
in beide handen contouren van verhalen,
aubade aan momenten waarin we ademhalen
zijn die meridianen van geluk
niet ver…
Een vers, breng ik voor u.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
237 als ik ben gezeten in 'n welgevallige fauteuil
met oude veren, ouder dan ik in jaren tel
te hard vind ik de lederen strakke gestaalde steun;
het is mijn wens te spelen van uit een cocon,
kan ook zijn dat ik op mijn luiheid leun
heb graag de warmte in de rug.…
Van ver
gedicht
3.1 met 17 stemmen
12.713 van buiten komt het
en omvademt ons
zoals een ongeziene
hallucinogene mist die
ademtocht na ademtocht
zich afzet, condenseert
en druipsteen vormt
totdat een samenstel ontstaat
dat als vanzelf
de plaatsen kiest
waarheen gehoorzaam
onze allersnelste voeten gaan
tot ze ijkoud en dan
van marmer zijn.
-------------------------------…
VERS
poëzie
4.3 met 11 stemmen
2.883 Geluk is als water niet in je hand te nemen
dat heel even zou lopen in die droge hand
en ze maken tot een wonderfrisse kuil,
en eveneens niet te vatten als de lippen van de vrouw
die neerstrijken, veren van je-weet-niet-waar, op je oogleden, –
als kind heb ik me vaak amechtig gelopen, om de veren in de lucht te sturen. –
Het is nergens te…
Onder de veren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
652 - En zo scharrelde zij maar wat aan
met aan iedere zijde een haan,
terwijl ze steeds onder d'r veren
een scharrelei kon produceren.…
Vers
gedicht
3.2 met 30 stemmen
8.132 Zodra een beeld een spiegel wordt,
sla toe vernietiging. Niets ter wereld
blijft zichzelf gelijk. In deze vrees
te leven geeft werklijkheid geen schijn
van overleving. Antarctica gesmolten!
Al de tranen bewaart hij in zijn fles.
-----------------------------------------
uit: 'Het doek van de dag', 1990.…
VERS
snelsonnet
3.5 met 24 stemmen
1.420 Géén vers nieuws, géén nieuw vers, het is vakantie,
vandaag, vergeef het mij, géén vers-garantie.…
VERS
poëzie
3.5 met 17 stemmen
4.839 Ik heb in m'n hart 'n zonderlinge wezen
Dat een bizarre tango danst; herrezen,-
Ik weet niet hoe, zo vaag
is alles, - uit 'n aloude sarkofaag.
Terwijl het danst, hoor ik het zingen
Met bonte blijdschap over weemoedszwangre dingen.…
Zo ver
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
2.452 Het is, zover
ik, ontwaak
een droom
ik geloof
herinner, de ogen
het vuur, mededogen
de strijd, over leven
de macht, het vergeven
van zijn kracht, ontdaan
ik zie, oneindig
zo, dichtbij
kan ik niet, blijven
waar, ik ben
voorbij, gelegen
voor, het wezen
achter, zijn
waar, ik was
om, het even
bij te blijven
wat, te weten
wat, te zijn…
vers
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
596 “verse uilen!”…
Uit de veren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
538 om de bocht heen gluurt
ik oker met je mee naar ‘t donker
waar we onze veren plooien
verrassend licht en eigenzinnig
zal 'k zacht bij jou ontdooien…