Alle inzendingen over Vijgenboom

Met ons tweetjes op de caldera was het zelfs een vijgenboom aan te zien hoe duizeling- wekkend…

Oude vijgenboom hoofdstam kreeg beet van de vorst zijstam neemt over…

en strijd elkaar de keel doorsnijden de vijgenboom spreekt alle talen die wind waait in verhalen…

Vanochtend zat ik gelukkig onder de vijg - zomaar, met koffie…

als dichter laat ik mij dresseren door hartstocht, passie misschien bestaan er geen rechte of kromme lijnen onschuld kan zichzelf verzinnen fantasieën om later te bedekken met bladen van de vijgenboom de natuur velt geen oordeel het laatste prefereer ik maar…

Alles komt goed, sust de vijgenboom.…

hij zegt dat ik moet gaan zomaar midden op het pad tussen basilicum en bieslook achter mij staat een vijgenboom met grijpgrage bladeren die lokt met een vijgenbelofte maar zijn klok zegt dat het stopt hij heeft gelijk het stopt wanneer zijn klok het zegt de mijne loopt door tot de uitgang ik kijk achterom en tik rustig verder hij…

Van de heuvels rolt de donder over kromme vijgenbomen over kronkelende stromen op het zinderende dal. In de toren zwiepen klokken eenzaam huilt de westenwind, hagel slacht de oleander op de plaza jankt een hond. Voor een maagd uit glas in lood knielt de zwarte pater, kust verschrikt zijn rozenkrans en prevelt een gebed.…

Neem me mee naar het land dat ons heeft grootgebracht laat me daar alleen Tussen wijngaarden en vijgenbomen vlij mij neer op de grond van ons dorp waar ik elk geluid , elke geur herken Neem me mee en als het dan mijn tijd is zaai me uit over onze geliefde Libanese aarde het oude huis dat lijkt te waken op de heuvel ?…

Een vader heeft zijn zoon gezonden naar mensen van zijn eigen stam, als eersten hoorden zij het wonder, dat hij, als redder, tot hen kwam Er was geen blij, dankbaar ontwaken, de vijgenboom bleef dor en dood Het wonder vulde heel de aarde, gaf licht en troost in stervensnood Zeventig volken ingeschakeld, maar de eersten bleven werkeloos…

Volgens mij is dat somber gedoe te zoeken bij de vijgenboom zelf. Was hij niet - met zijn vijgenbladeren - de ‘boom der schaamte’ in het Aards Paradijs? En heeft die erfzonde, en schuld en boete, en al wat we nog verplicht zouden moeten meesleuren in dit ondermaanse, er ook geen deel aan?…

De woonkamer spic & span, niemand lacht Tot een monumentaal ding opgemaakt Iets dat paspopperig kant nog wal raakt Somber in zijn grafkist binnengebracht Tijdens de avondwake tranen grienend Om de verloren vriend denk ik verslagen Snikkend aan onze verdane dagen En aan de dood op zijn wenken bedient Waarna gewikkeld in boomschorsdoeken…