de laatsten

Een vader heeft zijn zoon gezonden
naar mensen van zijn eigen stam,
als eersten hoorden zij het wonder,
dat hij, als redder, tot hen kwam

Er was geen blij, dankbaar ontwaken,
de vijgenboom bleef dor en dood

Het wonder vulde heel de aarde,
gaf licht en troost in stervensnood
Zeventig volken ingeschakeld,
maar de eersten bleven werkeloos

Zij werden zwervers zonder vrienden,
verwierpen hem, die hen verkoos

Elf uren zijn nu al verlopen,
't eind van de wereld-werkdag wenkt
Nu is voor hen de tijd gekomen,
dat God aan hun bestemming denkt

Het twaalfde uur is aangebroken,
waarheid ging heel de wereld rond
Eersten hoorden wat werd gesproken,
als laatsten kussen zij die mond

De leugen zal voorgoed verdwijnen,
de volken horen hun verhaal,
geen soekotfeest zal meer verkwijnen,
er komt een eeuwig avondmaal

De dode zee vol levend water,
van verre klinkt het visserslied
Het laatste uur is aangebroken,
en God vergeet de zijnen niet

... Het is vandaag de laatste dag van het Loofhuttenfeest. ...

Schrijver: Manuela Dieleman, 4 oktober 2026

mdieleman77gmail.com

Biografie van deze schrijver

liefde trouw

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 9