Alle inzendingen over aardlagen

In vergleden bergketens dagzomen aardlagen, om voor verdwijning te behoeden, om geboorte te vieren, te groeien, om dromen te druppelen in genadeloze grond.…

ga terug in de tijd met de adem van een parelvisser wees de som van herinneringen licht de hielen in donkere dagen reik naar de sterren omarm het geluk van de kleine dingen beroer de oude aardlagen met onvermoede kracht voel het vloeibare verdriet kleur de tuin in met de laatste lichte woorden…

Onhoorbaar en nauwelijks gekend draait er iets uit de duistere lagen van de aarde ons een rad voor de ogen heel even soms en slechts voor waakzamen wordt het oververhitte vliegwiel van onze doldrieste planeet als waarschuwing getoond.…

ik heb je opgegraven onder vele vreemde aardlagen en nog goed geconserveerd de tijd gaf mij de spade aan om veertig duizend jaren de geschiedenis na te gaan zocht en vond een tropisch regenbos nog gaaf onder een ontdooide permafrost een ijstijd van eonen gaf zo lucht aan dromen over de opstanding van het eeuwig regenwoud…

naar de essentie van energie en transitie tussen aardlagen van eenzaamheid een digitale footprint van jewelste nalatend voor niemand.…

ik heb een kleitablet gevonden met letters diep er ingedrukt door stolling aan de tijd ontrukt gericht aan wie nog niet bestonden de tekst, verwoord door dode monden en door een aardlaag onderdrukt lijkt uit de ijle lucht geplukt met handen op de rug gebonden geheimschrift; niemand die verrukt eureka roept en opgewonden de straat opgaat…

Komt de pecunia niet in de diepe krochten van onze aardlagen terecht, dan wordt het verspild aan dikdoenerij! In beide gevallen is het verdwenen als sneeuw voor de zon. U, jij en ik maar denken te betalen voor zorg. Dat blijkt dan ook nog waar te zijn. In een gewijzigde context weliswaar, maar toch. Die lat wilde ik hoger. Die lat móest hoger.…