Alle inzendingen over gevangenis personeelstekort

Vermaard om onze exportkwaliteit verzenden wij komkommers en tomaten, Gazellefietsen, Philipsapparaten en chipmachines (bijna) wereldwijd. En daar komt nu – unieke kroonjuwelen! – het puikje bij van onze criminelen.…

'U kunt natuurlijk niet met alles dealen. Kies a. preventie van dat drugstransport b. cybercrime die steeds brutaler wordt of c. die klachten over pedofielen.' Politieoefenstof in deze dagen: ze krijgen training in meerkeuzevragen.…

De Brexit schuif ik eventjes opzij net als de uitslag in het Capitool of personeelstekort op elke school. Geen dichter wordt van die discussies blij. Maar niets beweegt de inspiratielozen als het obscure woordje “zoönosen”.…

Ons land zucht onder personeelstekort: geen conducteurs, serveersters, ICT’ers, men valt terug op sleetse AOW’ers en vele klussen worden opgeschort. Ook ik ervaar de schaarste aan den lijve: ik moet mijn snelsonnetten zelf weer schrijven.…

Ze drukken bijna op de rode knop, En overal zijn personeelstekorten, Er zijn problemen met de graantransporten, Maar ík zie tegen heel iets anders op: Hoe ik het komend jaar m’n tijd verbeid, Zonder tv-programma ‘Koffietijd’.…

Ook bij recherche personeelstekort. Politiebonden vragen om adviezen: de overheid moet volgend jaar maar kiezen wat wel en wat niet meer bestreden wordt. Ik vind zo’n situatie nogal eng: de crimineel gaat straks gewoon zijn gang.…

Je komt niet zo maar in de gevangenis, je moet er wat voor doen.…

Eerst als de druk waarneembaar hoog is, dán pas tonen mensen ons hun ware aard. Zo bakt de een met vuur een welkomsttaart, bij ’n ander vliegt de angstvlam in de pan. De ict-branche staat erbij te smullen: migranten gaan de vacatures vullen.…

De rechter stuurt me één maand naar de cel Vier weken lang hoef ik dan niet te koken Ik houd geld over, ik hoef niet te stoken Een maand totale rust, net een hotel Helaas blijkt nu, ik ben niet welkom hier Men heeft een cel voor mij maar geen cipier…

Wat is een schip anders dan een gevangenis?…

Een gesloten hart zou de ergste gevangenis zijn.…

in de houding als soldaat van eigen dromen sta jij steeds op wacht…

Verteerd Zwart gekleurd Mijn ziel weggerot Door gevoelens verscheurd Leeg Langzaam vergaan Mijn lichaam overgebleven Alleen ´t lege omhulsel zal blijven bestaan Alleen Niemand om me heen Mijn leven verlaten Tot ik uiteindelijk in ´t duister verdween Verdoemd In mijn glazen ei als harnas Voor eeuwigheid zwevend door ´t heelal in gevangenis…

hij heeft er moeite mee zijn eerste moord het woord alleen al heeft hem totaal ontspoord in de krant galant ligt hij in zijn cel alleen ineengekrompen bij de vraag moet dit nou echt vandaag? voor het tribunaal maakte hij zowaar gewag van een voorspelling lang geleden en veel geleden ook dat zweerde hij effenaf aangedaan levenslang…

een gevangenis is veilig alles strak gecontroleerd dat de vrijheid maar beperkt is wordt regelmatig geprobeerd toch is alle luxe daar aanwezig mensen zat die er voor gaan alleen de werkelijke vrijheid daar ontbreekt het nou net aan wat neerslachtig denk ik soms ’t is net als aan het hof een gevangenis gelijk ook al lijkt de luxe tof…

Mijn huis, een gevangenis met open deuren en grote ramen waar de wereld langs komt terwijl de deur niet open hoeft…

De tafel staat voor ons tweeën gedekt Hoewel jij al maanden verdwenen bent Jou vergeten heeft geen enig effect Elke mogelijke omkering went Je foto’s hangen op dezelfde plek als je ze laatst thuis hebt aangetroffen De poetsvrouw gaat tekeer op elke vlek, Maar alleen ik mag de kaders stoffen Je kamer onaangetast gelaten Alsof je hier al…

Als ik de zon zie schijnen door mijn tralies heen en ik denk dan aan God daarbij dan ben ik niet alleen. We zijn dan met zij tweeën heel dicht bij elkaar dat is voor mij dan mijn manier waar op ik God ervaar. Al is hij dan niet zichtbaar hem voelen doe ik wel hier in deze eenzaamheid van mijn kille cel.…

Bevrijding via het woord: het van búíten openen van een gevangenis waar je zelf ín zit.…

op het hoge duin nu al uren loerend een vogelaar terdege verkent hij ons aller gevangenis…

Ze had met een lepel een tunnel gegraven en kwam aan de buitenkant van de gevangenis via de stoeptegels naar boven.…

Die Volkert schiet, als meester in het jennen, nu onder duiven van de advocaat. Die wordt daarom natuurlijk vreselijk kwaad en laat zich dan ook zeer geërgerd kennen. Maar Volkert neemt, als echte querulant, gewoon weer eens het recht in eigen hand.…

En als ge naar die durft schoppen, vliegt ge de gevangenis in.…

De meeste verdachten gaan de gevangenis in en de meeste advocaten worden schatrijk.…

Het leven, een gevangenis Elke keuze, een tralie Elke weg, een dikke muur Elke vrijheid, een farce Ik, opgesloten.…

Mijn deur is gesloten niemand kan naar binnen Ik zit binnen met mijn deur gesloten Zo zit ik gevangen in mijn eigen gemaakte gevangenis…

Dit is het vervelende Van elke gevangenis Dat er niets te bereiken - En naar alles verlangen is; Behalve de roe! - En dat er bij niets-doen Nimmer geduld is, En elk er van eigen leegte Vervuld is - Tot stikkens toe!…

Mijn ogen zien tralies, de gevangenis, ben ik.…

Nu de NS vanwege het tekort Ook personeel uit Duitsland hoopt te halen Zal dit de sfeer in onze trein bepalen, Die buiten kijf een heel stuk strenger wordt. Een grap: Sam gaat naar Moos toe op visite; Daar komt de conducteur: "Ihr Ausweis, bitte!"…

Mijn leven voelt als een gevangenis waar ik maar niet uit wil komen. M'n straf zit er op, ik mag gaan. Maar naar wie, waarheen, waartoe leidt dan de weg die ik mag gaan?…