Alle inzendingen over halfvolle

de halfvolle fles geen angst meer voor de bodem zijn meester rust zacht.…

melk Te openen, en het lukt Je nog ook, na dertig Bier probeer je zonder Succes wat nuchter te worden Maar na twee teugen Van deze pislauwe melk Melk heb je genoeg gehad En flikker je de halfvolle Fles naar buiten, zodat ik Zondagmorgen een halfvolle Fles halfvolle melk Aantref in de berm Die zich laaft aan De vroege zondagzon…

Vannacht heb ik de maan gekocht voor weinig Met het symbolische bedrag Van anderhalve lach En een enkele traan In hapklare brokken Laat ik haar zakken Heel ver hier vandaan Vanaf morgen in de schappen Magere, halfvolle en volle maan…

In het midden een pot drop, en voor je een halfvolle theekop. Ze gaat rond met chocola. Dit is nu typisch onze oma.…

In de toekomende tijd genoeg hebben aan een halfvolle buik een kom water bij de hand Gevangen tussen jouw armen jouw benen mezelf zijn in de schaduw vanwege een te felle zon Het merg hoeft niet te koken de tranen in jouw ogen het vasthouden blijft wij ontsnappen niet aan elkaar…

halfvolle glazen, lege schaaltjes dwalend door het huis vind ik de weg in m'n leven een oranje gloed van zonnestralen dromend van de toekomst het verleden verwensend en naïef blijvend vond ik de weg in m'n leven verblind door blauwgrijze nevels vind ik de weg in m'n leven terugkijkend en me oud voelend sommige mensen noemen dit een depressie…

Rijkdom is leegte op glanzende tegels armoede dozen vol halfvolle potten rijk een veranda met uitzicht op niets arm een balkon met gereedschap en fietsen weelde is niets te hoeven bewaren armoede reddert van winter naar winter rijkdom is stilte, en stil achter stilte armoede haast.…

zo kunnen wij dan, mijn halfvolle melkmeisje, mijn pareltje van Vermeer, mits deze zomer op deze voet blijft gaan, (ik doe alvast mijn zondags overall aan) zo kunnen wij elkaar, nog vóór de Pasen volledig oogsten gaan. ==================…

reeds bij binnenkomst slaan de zenuwen toe de draaideur spuwt me uit de kar zwenkt naar alle kanten ik oefen al vast het formuleren van excuses het is bizar boodschappen doen in de supermarkt waar in de vrieskist een bevroren hand zichtbaar is tussen de taarten en pizza’s levende koeienogen starend Blue Band en halfvolle melk promoten supergalante…

Flinkstraat in de Pijp Aan het slopen van winkelluiken Tot men lont begon te ruiken En iedereen de benenwagen nam Als de Grüne Polizei eraan kwam Op het einde was er niks Anders te doen dan in bed blijven liggen Of je met brandschatten te bezigen Toen geen zilveren riks nog iets kon fiksen Voor de gaarkeuken wachtend op de stoep Op een halfvolle…

kapot, dat takkekastdeurtje stond weer eens half open Restjes tandpasta stralend wit in de ultralege wasbak Kattegrit foetsie in een bak vol bergen kak Overal lichten uren brandend werkelijk zonder enig nut Propje vette vieze haren troosteloos samengeklond in de verstopte afvoerput Losse doppen, niet aangedraaid geen prik meer in de halfvolle…

~vervolg~ Ze zat daar zo triest alleen -Mogen we even naast je uitrusten dansen is best vermoeiend en het uitzicht is hier mooi veel ruimte nemen we niet in we zullen je niet storen als je dat niet wilt- ze maakte een gebaar van uitnodiging gaf hem toen een halfvolle fles wijn -drink deze eerst leeg dan praten we verder maar neem niet…

het huis staat vol emmers vol halfvolle glazen stroomt over van de tuinman de pc-man de video- en de zwarte man de spiegelvrouwen verzorgen de diepte van de tekst kinders om te knuffelen en niet naar huis te nemen een volle buik die tintelstroomt borsten die begeren opwekken een leesbril die wel slim staat puzzels puzzels puzzels…

Opnieuw een beker melk met alweer: de helft halfvolle melk en de rest water. Schatje luister eens, de aardappels zijn €0.99 voor 5 kilo, die gaan we even halen, doen we de hele week mee, pakje zuurkool zal ik halen, maak een prak voor drie dikke dagen. Met de scootmobiel op sjouw en binnenhalen heel gauw.…

Een halfvolle doos bonbons lag naast het kussen waarop roerloos het bolle hoofd van mevrouw Nieboer rustte. Haar glanzende gelaat, omkranst met geelwit-golvend haar, was uiterst sereen. Haar blauwe ogen staarden wazig in het niets, er lag een gelukzalige glimlach op haar lippen bestorven. ‘Ze is de genotsdood gestorven,’ prevelde Klaas Nieboer.…

Wat te traag evenwel, want de diensters grepen hem het halfvolle glas van onder de neus weg. Door zijn overtuigend smekend protest gaven ze het hem glimlachend terug. De wereld kan toch wreed zijn, nietwaar Jean? Tot volgend jaar misschien bij leven en welzijn.…