Hongerwinter
Met mijn tot een lover zo dun
Vermagerde middel en van noodruft lijp
Heb ik die hongerwinter meegeholpen
In de Govert Flinkstraat in de Pijp
Aan het slopen van winkelluiken
Tot wanneer ze lont begonnen te ruiken
En iedereen de benenwagen nam
Als de Grüne Polizei eraan kwam
Op het einde was er niks
Anders te doen dan in bed blijven liggen
Of je met brandschatten te bezigen
Toen geen zilveren riks nog iets kon fiksen
Voor de gaarkeuken wachtend op de stoep
Op een halfvolle mok met waterige soep
Dagelijks tot misdadigheid in staat
Gapten we trambalken in de Bolstraat
Alles pikten we mee wat los of vast zat
In het Sarphatipark, geen paal of perk
Werd er gesteld aan hoe of wat,
Bomen verhakten we en bruggenhoutwerk
Om het noodkacheltje brandende te houden
Daaruit bestond mijn nijpende bestaan
Uit angst dat we thuis bevriezen zouden
Van de koude met ruige vorst op de ruit
... Simon Vinkenoog (1928-2009), de iconische Amsterdamse dichter groeide op in De Pijp. In de jaren zestig werd hij 1 van de gezichten van het bruisende, rebelse Amsterdam.
Hij organiseerde de eerste grote poëzie-happenings, las gedichten met Allen Ginsberg, rookte hasj op het podium en riep op tot bewustzijnsverruiming. ...
Zie ook: http://henkjonkerafrica.yolasite.com
Schrijver: Henk Jonker, 11 december 2024
Geplaatst in de categorie: oorlog

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!