Alle inzendingen over hiel

Door hageljacht en wind, In de overgrote stad, Een lieflik bedelkind, Zong, 't oog van tranen nat... Haar lied voor 't beetje brood, Drong dwars door been en merg: Wie helpt haar uit de nood? Het is te zwak voor 't werk! Een rijke loopt voorbij, Misschien vol medelij? Een volksstroom rolt voorbij, Gevoelloos als de tij! Geen herte wordt…

met zoetgevooisde stem versiert hij jonge vrouwen zal nimmer van hen houden zoals zij niet van hem met een omfloerste blik kijkt hij naar jonge meisjes belooft hen zoete ijsjes voor een verdorven lik met rooddoorlopen ogen begluurt hij jonge heren wil hen van alles leren óók wat zij niet mogen met zijn gladde praatjes laat hij zichzelf…

Blaffen naar de hiel... Dwerg op vier poten, subtiel, Met Dobermannziel.…

wanneer men mij straks op de hielen zit en anderen rijden in mijn spoor dan heb ik altijd nog één troost... ik ging ze net iets voor…

Waar in de verte liefde zoekt, met leven op haar hielen Vol van passie, rauw en puur. Daar kan ik voor mij knielen…

wanneer men mij straks op de hielen zit en anderen rijden in mijn spoor dan heb ik altijd nog één troost ik ging ze net iets voor…

Ik kras een krasje op je hiel Als jij aan mij voorbij gaat Ik kus een kusje op je ziel Als jij weer bij mij staat…

met dank aan G.Achterberg als wij oneindig waren dan had ik zoveel tijd en om nog iets te sparen ruim de gelegenheid zelfs als je 't zou halveren 'de helft van eeuwigheid' dan zou ik toch beweren 'ik heb alle tijd' maar alles is zó eindig we leven met de dag dus haast is altijd met ons vandaar dit kort verslag…

je alles aan, alles doen in je dromen ren je Usain Bolt voorbij sterker nog, je zet hem zo opzij in je dromen zeg je niet ja baas, nee baas maar sta jij aan de top in je dromen lap je iedereen aan je laars bepaal jij wie de zak krijgt, wie de strop maar daar zijn het dromen voor en dus ga je iedere dag maar door met het ja knikken en hielen…

een krantenjongen met grote haast wil nog snel even op de fiets diagonaal tussen de gesloten spoorbomen door... de inkt is nog nat het nieuws vers doch de lezer weet van niets…

wanneer de zon plots midden in de nacht begint te schijnen de klok bij het ontwaken het verkeerde uur vertelt rivieren zout smaken en stenen zacht als kittens zijn wanneer waarneming je bedriegt het vertrouwde verandert loop je verloren in het bos van bedrog achilles hiel ontbloot samsons haar verdwenen wanneer jij die ik bemin…

(met dank aan G. Achterberg) als wij oneindig waren dan had ik zoveel tijd en om nog iets te sparen ruim de gelegenheid zelfs als je 't zou halveren 'helft van eeuwigheid' dan zou ik toch beweren 'ik heb alle tijd' maar alles is zó eindig we leven bij de dag dus haast is altijd met je vandaar mijn kort verslag…

Ik ben als de dood en ren hard weg maar de angst is sneller en trapt mij op de hielen. Struikelend dender ik voort en gejaagd praat ik mijn mond voorbij met woorden waar niemand op zit te wachten. Het gaat maar door in een niet te stuiten drift rollen ze over elkaar heen Ik vergeet ze een voor een.…

onbewust droeg ik mensen naar hun graf ik hielp hen nog te leven, maar dat leven was een straf met de dood op de hielen draag ik zwart en ik maak het af…

Hij keek stil voor zich uit geplaagd door al zijn kwalen De dood zat hem op de hielen en dwong hem niet te dralen. Dus hief hij het glas om nog eens te kunnen proosten met niemand in de buurt die hem zou kunnen troosten.…

lange schaduwen zijn van start gegaan lopen met ons mee trappen met gestrekte benen op onze tenen en hielen konden we de bramentijd maar rekken…

wanneel muizewinkel komt met die single voor cluijff&colonel ajax beulshelstel lente voor suppoltels vlaagt hiel heel de pels pingpongt ene bettina lecentelijk uit china…

De Deux Cheveaux met Thomas Roosenboom reed vooraan in de literaire file, met alle coryfeeën op zijn hielen. Ze dansten en ze dronken zonder schroom. Maar toch ontbrak er iemand in de rij. Wat zien ik? Albert Mol was er niet bij.…

John de Bever werdt zwaar belazerd bij Dordrecht 90 En kwam als voetballer anders terecht Want Wouden en Hiele wilden niet dat John de Bever Nederlands beste veldvoetballer zou worden Stond hij ontelbare keren voor een leeg doel kreeg hij de bal niet John de Bever was hard op weg om zijn woorden waar te maken Maar Wouden en Hiele wilde niet dat…

Hier hun hielen lichten, dwalen en vergaan. Voor mij alleen het hier en daar misschien. Zij zullen gissen naar het toen, het nu van mij. Ik zal raden naar het straks, het verder weg, en ergens in het midden de reden van dit bestaan.…

Geen auto vóór me, ook geen op mijn hielen, o God, wat mis ik mijn vertrouwde file !…

Twee dartsters hebben het bericht gedeeld Dat ze het Nederlandse team verlaten Ze schamen zich: het valt niet goed te praten Dat in het vrouwenteam een trans vrouw speelt Hebben de dames die hun hielen lichten Niets anders om hun pijlen op te richten?…

langs het blote voeten pad jij en ik die elkaar op de hielen zitten als een vleugje erotiek van de nog koude grond…

Gans rechts houdt ongelijkheid graag in stand en VVD lonkt naar de PVV; likt ook de hielen van de BBB. Beschutten zo de ‘orde’ in ons land. Maar liggen politieke kansen open? En neigen die naar groen? Mag ik dat hopen?…

ik ga maar roept mijn gevoel nog langer hier verblijven gekluisterd aan een onaantastbaar doel is teren op starre beelden, vastgespijkerd aan ijle lucht ze zullen eerder, wat komt en gaat, aan stijfheid rijgen hoe kwetsbaar is mijn hiel onder deze verlopen zucht…

maar helaas wanneer de bloemblaadjes gaan verwelken en neer zullen dalen op de koude grond weet je het maar al te goed: de vergankelijkheid zit je 'je korte leven lang' op de hielen…

Hoe kwam Gerd Leers in Rutte 1 terecht Hij moest bij Geert op audiëntie komen Om even informeel wat bij te bomen Had ooit wat nare dingetjes gezegd Toen volgde er het likken van de hielen Gelukkig wist Gerd nog hoe hij moest knielen.…

En zo bewandel ik, als met de duivel op de hielen, de hel tussen hemel en aarde, mijn Gehenna In ontketend oranje en negen ringen Verzen als rozenbladeren op de bruidsleep van de wind, in het kielzog van dofgrijze wolken, aanstonds te vergeven alsof het zo is dat mijn ziel de dans ontspringt…

ben ik niet méér dan de waarheid van heden de herhaling met zicht op hielen de nacht rechtop om nabij te brengen tot zover het oog maar ziet morgen een dag vol walmende wind vol blaren op voeten en vegen ben ik niet meer dan de leugen van tijd van de toekomst reeds gekend…

O, gij voor wie de driften zwijgen Wanneer de droppels door uw borst Als door een doek der liefde zijgen Ter lessing van des kindjes dorst, Wat zijt ge schoon en opgetogen, Iets zoets ontstraalt uw dromende ogen. Iets, dat getuigt hoe gij geniet, Iets, als in ‘t oge der gazelle, Wanneer zij in de klare welle Met lust zich rein weerspiegeld…