Alle inzendingen over holst

in het holst van de nacht komen wij samen wij vragen geen kroon wij krijgen geen troon wij hebben gewoon een weekloon in het holst van de nacht schrijft zij nog eenmaal zij spreekt zo zacht de macht O Inanna in het holst van de nacht vliegen wij gekozen en de wereld lacht in het holst van de nacht kracht…

soms hoor ik korrels specie schuiven tussen de stenen van buitenmuren vooral 's nachts maken ze lawaai in het duister schuifel ik op zoek naar sluimering…

Laat mij niet zeggen- dat dit liefde is- geef mij maar zacht- je kleine warme handen; wij zullen dwalen- door de schemerlanden, waar dromen leven is…

En als hij in zijn eenvoudig vertrek, dat uitkeek op bomen en duinen, zat aan de tafel waarop men niets zag dan een vel papier, een flesje inkt, een boek met stukjes papier tussen de bladzijden gestoken, dan gingen Homerus, Dante en Chaucer bij hem in en uit, en hij vertelde hoe het nu ging worden, de grote poëzie - want al het andere kon hem niet schelen…

geregeld zie ik door de nacht dat het langzaam licht wordt; hoe de zon er vurig naar smacht om in het holst alleen te staren naar de maan; de nacht is veel te kort om in het holst alleen te staren. hoe de zon er vurig naar smacht dat het licht langzaam wordt geregeld, zie ik, door de nacht…

Het pad der deugd is mij te smal.…

Het geeft te denken dat huwelijk alleen rijmt op 'gruwelijk' en 'afschuwelijk'.…

In holst van middernacht in stilte van eenzaamheid duister die satanisch lacht brengt ieder benauwdheid. In holst van middernacht waar de stilte zegeviert donkerder dan men dacht geen ster een hemelbed versiert.…

Sinds de relativiteit absoluut werd, is het hek van de dam.…

Jeugd voelt verder dan ervaring ziet.…

de zon schijnt in mijn ogen Probeer ik mij een weg te banen Vergeet de mensen en hun namen Hun verhalen, de betogen Het holst van de nacht Kan het daglicht niet verdragen Lege hoofden, allen dwazen Het donker voelt zo zacht…

O, laten wij maar zacht zijn, en maar niet het trotse hoge woord van liefde spreken, want hoeveel harten moesten daarom breken onder de wind in hulpeloos verdriet.…

De stilte der natuur heeft veel geluiden.…

Diep in het holst van de bloemen te kruipen, in hen te slapen. Dan: fluisterend hun ochtend openvouwen, kleurig te vervliegen.…

Geen man zal zijn vrouwtje wakker maken in het holst van de nacht om haar te zien glimlachen als de baby huilt.…

De stilte der natuur heeft veel geluiden.…

Wij zijn maar als de blaren in de wind, ritselend langs de zoom van oude wouden, en alles is onzeker, en hoe zouden wij weten wat alleen de wind weet, kind.…

Het schrijven van een goed gedicht is meer geluk dan wijsheid.…

Ik jaag de wegwaaiende wind na in het holst van mijn nacht langs gapende afgronden droom ik mijn leven een korte groet later.…

Mijn ziel danst mee in een zee van kleuren door het holst van de nacht weg van zwaartekracht en in 'n vonk gehuld met de zonnewind..…

In het holst van de nacht, besef ik dat we elkaars levens schrijven. Begrijp ik dat mensen biografen zijn. Weet ik dat ikzelf geen biograaf, maar wel een dichter ben.…

De goede boeken zijn meestal afkomstig van zonderlingen, liefhebbers die stiekum schrijven in het holst van de nacht en niets te maken hebben met het literaire leven, met de levende literatuur als geheel.…

mij werd een voorpagina beloofd want ik had zonet een gedicht, in het holst van de nacht, verzonnen, ik dacht dat mijn pad werd verlicht doch ik werd van mijn zinnen beroofd ik verkondig nu wereldwijd ik kan hier mijn ei niet kwijt…

In het holst van de nacht belemmert dichte mist mijn zicht Ik moet opletten, alert blijven De aandacht verzwakt als de mist verdwijnt mijn ogen, gericht op de maan Ze is vol, volmaakt...net als jij…

In het holst van de nacht schrijf ik. Over waarvoor geen woorden zijn, maar ik in stilte ervaren kan. Over bewustzijn beleven, dat ik niet begrijp.…

Ja, wie anders krijgt het in zijn hoofd om in het holst van de nacht zijn opwachting te maken. Mijn hand vond zijn wang. Zeker een week niet geschoren. Maar hij was het, hij was het. ---------------------------------- uit: 'Hier gebeurt niets', 2010.…

in 't holst van de nacht trekt zij laag over laag aan om zich te beschermen tegen muiszacht opent zij de ingang waar hongerige ogen angstvallig zoeken naar de maan die daar staat het bergpad verlicht dat zij betreden zal om zo boven op de top zichzelf te bevrijden van…

mag ik jou lieven van een afstand zeker niet te dicht opdat ik epistels zou mogen schrijven allemaal aan jou gericht mag ik jouw dromen dan betreden in het holst van de nacht om jou te laten weten dat er een lieve naar je lacht…

In het holst van de nacht, heeft de vrede me gewekt. Ik voel mijn levensadem, in en weer naar buiten gaan. Ik zie kwaadaardige gedachten, komen en tot stof vergaan. In ons warme bed begrijp ik, wat niet kan worden begrepen. Hier, in de stilte van de nacht. Nu, waar de morgen op ons wacht.…

ik vraag in een laatste bericht mijn wolgeverfde huiver te ledigen in het holst van de abyss, waar binnengewanden en geest versmelten in winternachten waar geen plek meer is voor kaarslicht, maan of sterren leg ik een versteend lijf te rusten aan de hardste rand van het einde…