Alle inzendingen over kerkbanken

De kerkbank kraakt onder vrome billen Het orgel speelt Wormen kruipen uit het hout Dominee preekt Vooral over zonden De verlossing is nabij Morgen alweer maandag Dan gelden nog steeds de eigen grillen…

vastgeschroefd in kerkbanken verspijkerd in bomriemen verhuld in boerka's gestoken in foute jasjes gevierendeelde mening politiek correct wie dan leeft...... gaat voorbij aan u en mij…

Geloof zit niet in een kerkbank, geloof zit diep van binnen!…

de gelauwerde vaderlandse schrijver ziet geen brood in het afscheid van Reve hij is maar hoogmoedig thuisgebleven en denkt: ik ben de ware achterblijver Claus, een groot dichter uit het Vlaamse land toonde echte klasse in de kerkbank…

Het dak van Krimpense kerk, hield tijdens de storm geen stand, het waaide eraf sodeju, zitten nu al die mensen zondag in de kerkbanken met een paraplu? Nieuws: Tijdens de storm waaide 't dak van de kerk! Van wie was dit nou dit brute werk?…

Symfonie op de grens van mijn leven, gebroken na de uren op de harde kerkbank in de geur van het braaksel van een weggedragen vrouw: vagevuur en de waanzin van de duivel voor haar ogen - wild stampend als een beer danst hij om haar heen ....Raak ons aan, vernietig hem ....vernietig al haar herinneringen ....aan hem, en vaag mij…

de kerkbank absorbeert gevoel lichte schijnheiligheid geurt als wierrook rond hun aureool samenzijn verplaatst zich, als het lied een koorrijk hallelujah brult dan lukt het wel want vandaag is deze kerk gevuld buiten school de kou in eenzame hoeken maar hier binnen is het warm komt allen tesamen vier de hoogtij van een oud verhaal…

Mannen zullen het bewenen als zij kuis in de kerkbank het ene been over het andere slaan. Zwarte kousen, sexy benen koketteren in de kerk. God's wonderen zijn hier nog niet verdwenen; tweevoudig gaan zij voor het goede merk.…

Een gebroken man zit op de harde kerkbank dit keer helemaal vooraan zijn kinderen zitten onwennig en beduusd trillend tegen hem aan zoute tranen stromen verdriet en onbegrip …. waarom… zo jong nog …verdomme het doet pijn voorbij dit jonge leven alleen nog haar liefde zal altijd in hun gedachten zijn ik zie de blik in hun ogen…

‘De Katholiek’) met sierlijke, trotse lijnen liet zij haar eerste kind in het gebedenboek verschijnen… een jonge vrouw… een zoon zij schreef: ‘Franciscus Gerardus Caners is in den morgen van den 21 april om 12 uur en 15 minuten gebooren in 1874’… steeds weer een kind dat zij schreef achter in haar boek in de schaduw van een kerkbank…

De vader de zoon en de heilige geest als zij eens wisten hoe in hun naam wordt gepeesd Zonder schaamte of wroeging wordt eeuwig leven beloofd terwijl kleutertjes met hun rokje of broek op hun knieën van hun jeugddromen worden beroofd Rouwe kinderknietjes van de scherpe kerkbank vol angstige nachten met duivels en demonengejank die je mee…

De smalle weg Riekt nog naar kerkbank Boenwas en mirre De brede weg Naar parfum, rum Dood en verderf Een tussenweg zou Mooi zijn geweest Proeven van beide Hoe kun je in godsnaam Kiezen, zonder te zijn Beproefd Voor verleiding te zijn Bezweken?…

God oh God waarom heb ik U verlaten maar loop ik de deuren van uw kerken, kathedralen, godshuizen nog steeds plat niet voor het gemak van het zitten want de kerkbanken zijn keihard niet om mij even of langer op te warmen want de meeste van uw tempels zijn steenkoud niet voor de graven van de doden want ik gedenk vooral te leven maar wel…

De bloemist verkoopt weer kale takken, opgespoten met een eiïg kleurtje, in de kerkbanken hangen de slijmslakken stiekem te dromen van een likeurtje. De nieuwe Jezus Herr Bach wordt aanbeden met voor de zoveelste keer de Mattheüs Passion, waarin er volop wordt geleden, hoe komen ze er doorheen, O, Jezus!...…

Zittend op een kerkbank voelde ‘k in mijn zak een trillen zoons apps met witte bergen, poederpistes, de horizon is donker waarboven witte wolken, daarboven blauwe hemel, een tafel blijdschap van vrienden en vriendinnen Dan liepen we naar museum Holocaust: het redden van de babies en de kleuters de sterren op de jurken, kaalgeschoren…

verlangden naar frisse lucht na twee uur bedompte filmzaal Een oldsmobile met hevig lawaai en uitlaat moest net naast ons staan waar wij zochten wat we nog zouden doen Het werd een middag Dom bezoek waar we een bruid zagen poseren voor camera’s Zij niet eens blij, eerder vermoeid haar sleep veelvuldig herschikt Toen we een kerkbank…

Troost van een grote jongen die naast hem knielde in de harde kerkbank, en heel heel zeker weten zijn hand had aangeraakt. Wie had het zo smerig gemaakt? Welke vuile lage onverlaat? Nu zat hij ermee. Hij gooide alles weg. Hij spuugde erop zodra het kon. Hij schopte zijn leven lang in stilte. En roerloos had hij lief, want niemand mocht het weten.…