Alle inzendingen over kirk

Je vroeg me in één woord mijn paard te omschrijven, een woord dat meteen bij me opkwam... Nu had ik wel honderd adjectieven en werkwoorden kunnen bedenken. Ik had je kunnen zeggen dat mijn paard betrouwbaar was, sterk of verstandig. Dat het lekker rook. Dat ik niet kon kiezen. Ik weet niet waarom, maar in plaats van dat alles schreef ik gewoon dat…

Rond deze tijd van ‘t jaar is alles smaak en kleur Bloesem En droesem Van lichtblauwe hemels en violettengeur Druppels van dauw Dansen in de zon Dansen op jou Je stoffige cocon De rimpels naar zee om Je mond gezweemd De droogte van je lippen Je ogen vervreemd Je had een vochtig hertenhart Verwrongen en versaagd Sluit zacht…

In mijn vroege jeugdherinneringen siert een weelderige treurwilg de tuin van onze buren. Elk voorjaar kwam de knoestige stam met zijn afstaande takken als een gapend spook tot leven. Dan leek het of de boom moeizaam zijn stramme wortels krulde en strekte, vastberaden om de harde winterbodem los te wrikken die na een lange periode van vorst en droogte…

Je zei dat het harder gaat waaien Telkens wanneer ergens een lichtje uitgaat Dat gaf me een eenzaam gevoel Het leek alsof jouw hele leven was verzonnen Vaak stond ik voor je raam Meestal bij schemerdonker Tussen proza en vervallen poëzie Dreef jouw slaap op wolkjes Bij jou was alles onbeweeglijk Geen zucht van niets geen rilling Een eeuwig…

Je zei dat het harder gaat waaien Telkens wanneer ergens een lichtje uitgaat Dat gaf me een eenzaam gevoel Het leek alsof jouw hele leven was verzonnen Vaak stond ik voor je raam Meestal bij schemerdonker Tussen proza en vervallen poëzie Dreef jouw slaap op wolkjes Bij jou was alles onbeweeglijk Geen zucht van niets geen rilling Een eeuwig…

Dromerig volgde jouw blik Twee om elkaar heen buitelende vogeltjes Ze dansten verliefd Over fladderend zonlicht Door de slagwiekende vleugels aan flarden gereten Als donzige veertjes over jou heen Ook jij kwam in mijn armen En met een vertederde stem schonk je mij dat moment Het prille geluk dat verliefdheid heette en ook ons weer…

dromerig volgde jouw blik twee om elkaar heen buitelende vogeltjes ze dansten verliefd over fladderend zonlicht door de klapwiekende vleugels aan flarden gereten als donzige veertjes over jou heen ook jij kwam in mijn armen en met een vertederde stem schonk je mij dat moment het prille geluk dat verliefdheid heette en ook ons weer dartel…

red me van de nostalgie ik ga eraan tenonder je bent nog slechts een allergie je te vergeten is gezonder ik zag je gister op je fiets je kwam en fietste uit het niets je fietste gezwind jouw leven in ik liet je gaan met tegenzin red me van de nostalgie ik vraag niet om een wonder jou vergeten is niet veelgevraagd maar wel een stuk gezonder…

Als Captain Kirk bestuurde hij zijn schip, En zocht naar onbekende levensvormen, Nu ging hij wéér de hemelen bestormen, En maakte zelf een échte ruimtetrip. Wel miste ik, toen die raket vertrok: Uhura, Scotty, Chekov, Bones en Spock.…

...had nog geen tijd genomen voor de bevallige gratie van Circe met een c noch Kirke met een k maar de donkerlokkige verleidster pur sang Calypso met de c van ... charmerotomane was Kalypso met de k van ... koninginne der schone mannenverslindsters met diamanten juwelen als ogenbedwelmende Odysseusbedwingster…

Bekijk de omgekeerd tegendraadse hedendaagse neerslagverwachting en ik voorspel u zowaar dat de helioantropomorfe Ikarische goden der zon een zwartomrande oranjegetinte basketbalballonsurprise in reuzenverslindershanden in petto hebben voor het metamorfosische nageslacht dat in de eilandverleidingsherhaling van Odysseus met Kirke…

Ik moest hen weer meekrijgen, onze reis was nog niet ten einde: Hermes leverde een medicijn waardoor de mannen snel afvielen, hun honger was gestild; de poging van Kirke om mij te verleiden, met haar kookkunsten, mislukte, - ik deelde wel het bed met haar, maar niet zonder Kirke het zwaard aan de keel gezet te hebben.…

.' Hij mangelt met hoge stem: 'Kirk, je bent geen adonis die nog in het centrum denkt te staan.…

Zelf zou ik willen vragen of E.T. familie is of ze ooit kapitein Kirk en commandant Spock hebben ontmoet en als het nu echt hen waren die ons vanuit hun ufo’s kwamen bespieden. Ik zou willen weten of ze ook een soort God hebben, of er stukjes Marsland zijn die zich willen afscheuren van het grotere geheel.…

Op 'warp speed' door het universum scheuren, 'First contact' maken met een nieuwe soort, Ontspanning op het 'holodeck' aan boord, En nevels, 'wormholes', in de vreemdste kleuren. Zo blijft de mens steeds in ontwikkeling, Door driest te gaan waar niemand eerder ging.…

Aeneas uit Troje haar eega Prinses Ariadne die liefde opvatte voor Theseus de zoon van Athenevorst Aegeus Ontroostbaar was Orfeus de dichter met lier Wish I was there, zong hij Wish you were here en haaltde uit wanhoop zijn Eurydice Of is onze liefde als Penelopé en zwerver Odysseus die bleef bij Kalypso betoverd door Kirké…

Ik zal de laatste zijn die in staat is een boekje open te doen, toch is het veiliger als ik begin bij het begin van het einde: wij vertrokken, Penelope en ik zwaaiden; aan de kade stond onze zoon Telemachos met zijn vrouw Kassiphone, een dochter van Kirke, met Roma, ons kleinkind, - of dit moet zomaar een beeld zijn dat ik in mijn hoofd…