Alle inzendingen over klassieke pianiste

wie weet nog van Leen die de pianiste vroeg om een deuntje en dan met de pet rond in de kroeg hoe zij hem terneer sloeg en naar buiten droeg zij pingelde thuis in professie Rimsky Rachmaninov als ze kwam stappen dronk ze wel uit armoe op de pof van kwieke liefhebbers maar ziek van Korsakov…

Wanneer de rode, witte en blauwe auto's zijn gepasseerd, klinkt er klassieke muziek door de lucht, gehuld in een deken van rook. De trampoline, nu vol regendruppels die op en neer deinzen als melodieën. Een onzichtbare pianist bespeelt de druppels en maakt langzaam de lente onaangenaam.…

Ik ben stil en luister naar een virtuoos pianist die mijn wereld voor even heeft uitgewist M'n hart verwarmt met hemelse klanken en mij doet janken ontroeren en mee laat voeren Van z'n lieflijk pianospel krijg ik telkens weer kippenvel…

kaartverkoop gestopt optreden is afgelast  pianist spoorloos…

zo zuiver spelen: Chinese pianiste doet Mozart blozen…

Iedereen, muisstil en luistert aandachtig, Ik als pianist ben oppermachtig. De rode draad van het blad, leid me naar het eind, Als maar door spelend, totdat een vertragende tempowisseling het einde seint. Het laatste akkoord en het publiek applaudisseert luid, Mijn werk als pianist zit erop, Het stuk is uit. - maanwolf -…

Professionele pianiste, wanhopige liefdesklanken, toetsen slaan zuiver aan, toeschouwers danken. Mijn gedachten dwalen weer terug naar het begin haar ogen gevuld met weemoed omdat ze 't weet.…

opnieuw na meer dan zestig jaar verdriet en tragiek op ooghoogte in beeld gebracht een heimelijk teder gebaar verdrinkt zichtbaar in nog steeds niet voor te stellen wreed gedrag Polanski’s kijk op eeuwig menselijk tekort en toch zo tijdgebonden onverdraaglijk wee in Warschau gesymboliseerd door het leven van pianist Wladek Szpilman overlevend…

mijn oren niet horend Weet ik de juiste klanken te geven Zonder componisten aan mijn handen Open ik mijn gevoelens en geef ze klanken Waarmee ik toch weet de toetsen te bewegen En dat is hetzelfde als in mijn leven Opgesloten en gevangen Is het moeilijk om iets te betekenen voor de mensen die meer van mij verlangen Dus laat mij de pianist…

Pianist wil hij worden je ziet 't aan z'n loop Je hoort 't aan het aanraken van witte en zwarte toetsen De vleugel verbergt z'n iele gestalte de kruk nog te hoog voetjes nog net niet ....op aarde.…

De pianist speelt op zwart-witte toetsen een dans zonder woorden in adembenemende akkoorden die hart en oren streelt en zijn hemelse klanken laat rusten in de ziel van hen die luisteren...…

De pianist speelde echt toppie! Alle deuntjes zo uit z’n koppie! Zong je hem eens wat voor dan ging hij er mee door en ontstond er een heel ander moppie.…

deze ochtend is het licht zuiver genoeg om je verschijning op te roepen ik hou je in mijn hand naar een venster naar mijn hart, een beeld vernoemd naar geluk een ademloze stilte in de palm van ontwaken…

Je hebt ze van typistes, pianisten De fiscusaanslag mag er ook wel wezen Voor die op je gezondheid moet men vrezen En af en toe op vreemde cartoonisten Maar wat ik afgelopen vrijdag hoorde Noteer ik niet: te vreselijk voor woorden…

tien vingers bewegen sierlijk als ballerina’s over de zwart-witte toetsen van de oude bruine piano hard dan weer zacht bezeten edoch teder enkel en toch samen verenigen zij zich in betoverende klanken tot een hoorbaar ballet buiten zinderende hitte binnen vurige extase maar het hoofd ventilatorkoel de noten van drie klassieke meesters…

Als je je laat (ver)leiden door klassieke muziek heb je per saldo dragelijk verdriet wat de basis is van wezenlijk geluk want dat krijg je bovenmatig van klassieke muziek Opgedragen aan Gaby L. medewerkster Beurs van Berlage Amsterdam.…

Als passief liefhebber van veel soorten van muziek geniet ik zowel thuis als in het theater van én pop- én klassieke muziek. De Chinese pianist Lang Lang liet al die mensen op en aan de Prinsengracht een prachtig staaltje van zijn bekwaamheid zien.…

Zo weemoedig wordt ik door Bach, Ik waan mij in Parijs daar bij de Notre Dame ,Zo subtiel speelt de pianist de Air on the g string, gevoelig stuk van Bach Het is net alsof je wordt gezegend bij Het luisteren ernaar, zo gevoelsmatig is hij…

Vloeiend over de zwart-witte toetsen met sterke, bewegende vingers, soepel in de polsen baant de pianiste zich een weg door prachtige partituren van Bach tot Chopin en ik de klanken laat doordringen aan de horizon van mijn gemoed omdat ik het pianospel zo bemin…

een gesponnen web doorzichtig als Brussels kant, klassieke bouwstijl…

Elke pirouette siert de dressuur op klassiek gedragen door wind.…

Als ik de tijd kon terug schoppen naar waar hij hoort, naar de plek van voor haar dood, echt schoppen, echt van, godverdomme fuck off, en mijn verbeelde realiteit was de enige echte realiteit, dan kon ik haar opnieuw vertellen dat de pianist net zo tegen mijn hondje praat.…

Geen mooiere kunst dan de moderne kunst, behalve natuurlijk de klassieke kunst.…

De digitale (klassieke) deuntjes uit een mobieltje zetten de toon voor culturele vervlakking.…

Ik wou dat ik kon acteren, pianiste was of tamboerijn ik zal moeten leren talentloos tevreden te zijn. Ik wou dat ik kon schrijven over leven, lief en leed en me bij zal blijven, dat dit leven goed is besteed.…

De laatste eer doet erg zeer Afscheid voor de laatste keer De baar, de kist de pianist speelt: afscheid nemen hoeft niet Maar het verdriet verloochent niet Een boeketje en een roos... Leven is zo erg broos verdwijnt straks in een houten doos Als dit geen afscheid is?…

Ik ken de ware liefde niet, Naar ik weet heb ik haar nooit gesproken, Heb haar stem dus nooit gehoord, Of haar lichaamsgeur geroken. Heeft zij linten in haar haar ? Smaken haar lippen zoet ? Heeft zij het maanlicht in haar ogen ? Brengt zij mijn jeugd terug in mijn bloed ? Heb ik haar gedaante al gezien, In mijn puberale schootsveld, in…

Waar jij nu honderd Jaar geleden met Jouw geesteskind, De Sacre, de muzikale Wereld op zijn kop Zette, een tegendraads Geluid liet horen in de Wereld van de ingedutte Klassieken, heeft jouw kantelpunt In de geschiedenis er voor Gezorgd dat wij hier vanmorgen om Acht uur in groten getale Bij elkaar gekomen zijn Om deze unieke…

Klassiek geschoold Ben ik niet, Na Mulo en Atheneum De universiteit met Wat aanvullende Colleges Latijnse Taal en Cultuur - Maar soms waait Er toch iets over Van wat de klassieke Literatuur ons wilde Leren - vandaag krijg Ik bezoek van Icelus, Nuchter en down-to-earth Als de omgeving waarin Ik ben opgegroeid - Ik merk…

Leve de komiek klassiek! Voor het kleine theater en het grote publiek. De bespeler van volkse sentimenten, Die ook de lach opwekt bij koningen en presidenten. Op handen gedragen door de kleine man Heeft hij de lach aan zijn broek hangen waar het kan. Leve de komiek klassiek! Van het witte doek en het t.v.-publiek.…