Samen draag je licht –
al zie je ‘t zelf niet;
het straalt voor anderen
nabij en veraf.
Samen draag je licht –
het wijst een weg
die je zelf niet ziet
nabij en veraf.
Samen draag je licht –
een toekomst wenkt
die er zeker komt
nabij en veraf.
Samen draag je licht –
maar in aarden vaten
die gegeven zijn
nabij en veraf.…
Tussen de miljarden jaren van een zwijgend heelal
en de onmetelijke tijd die nog komen zal,
houd ik vandaag het licht met beide handen vast.
Ik ben hier, nu, in dit broze en mooie moment.
Ik voel de kou van de sterren waaruit wij zijn gemaakt,
maar meer nog de warmte van jullie gezichten.
Mijn jaren zijn een fractie op de schaal van de eeuwigheid…
nijdige velden van haat
waar ik werd vast gegrepen door een
hand uit de hel
terwijl alles zich omhulde met zwijgen
gedachten van demonen
die zich met mijn vlees wilde voeden
ik huilde, de pijn stroomde door de witte vezels met de rode inkt
mijn klaaggezangen werden beloond met
hoongelach
licht begeleidt mij op mijn weg
lichtdragers…
Maar in het spoor van de Lichtdrager,
voor zijn duistere drang naar macht gezwicht,
tuimelden wij in vrije val uit Uw eeuwigheid.
Sindsdien gevangen in het web van ruimte en tijd
zijn wij duizend doden gestorven:
van geboorteschreeuw tot laatste snik
leven na leven na leven
eendere echo’s van het ‘ik’.…
de oude man
moeizaam steunend op zijn staf
volgt het spoor van het cynische beest
langsheen slapende honden
voorbij de brandstapels
en het galgenveld
volgt hij het pad
naar de ijzige hoogvlakte
waar tussen hemel en aarde
de knoestige boom
verboden vruchten draagt
en tussen zijn wortels
de vreselijke Baphomet
verbergt, de lichtdrager…