Alle inzendingen over meerduidigheid

Verplaatsing in de positie van de ander is niet alleen een van de grootste gebaren van menselijkheid, het is ook een literair procédé dat mogelijk maakt verhalen verschillende gezichtspunten te geven, er gelaagdheid en meerduidigheid aan te geven.…

de lucht was stil en gelijkend in ieder woord dat ik uitsprak in de golven de duinen, ooit zacht gekust waren het er duizend nog meer dan het dichten zelf of was ik slechts in verbazing om de vleugels plotseling moe je zei me waarheen en de vogel, meerduidig, stierf onopgemerkt…

Het is zijn laatste metafoor, het laatste beeld uit klank gewrikt. De dirigent heeft afgetikt, maar de muziek gaat door, gaat door.…

Ik heb zoveel asfalt gezien Zoveel wegen Zoveel snelheid Zoveel ondoordringbare stenen Ik heb met zachte handen in de verbeelding het landschap uitgedacht Alles was vloeibaar Meerduidig Alleen maar stroming van een rivier naar zee Kijk hoe de kleuren zich vermengen met lucht en water Hoe de horizon verdwijnt Niets is hetzelfde…

in een niet nader aangeduid seizoen schreef ik in de ik-vorm een tijdloos en meerduidig gedicht over het raadsel van het bestaan dat met weemoed en humor tot nadenken stemde en ontroerde het had geen strakke vorm er kwamen zeekoeien in voor en berekeningen van salonbèta's die wel klopten maar niet van toepassing waren en woorden zoals houtekiet…

De poëtische nacht, ze treurt ruikt de troost zo duister als rozenhout, ruikt amberkleurig meerduidigheid de inhoud ademen zonder te kijken, ruikt naar dampend geurende rozemarijn lijk de korte avondwandeling, het gevoel van daadwerkelijk uitgeslapen zijn. Het gevoel van wakker worden tegen de achtergrond....…

Waar onze taal nog zuiver zingt en met Herinnering aan Holland wedijvert, in klaarheid blinkt Verschijnt een brede lach op het gelaat van god Apollo En knikt Pallas met instemming goedkeurend bij dit motto Maar nu verstoort multilinguaal een wirwar onze spraak en schrift In Babylonisch kakelbont emoji's en graffititaal Een…

man in zijn woordsmederij de schrijftafel van de smid waar hij gewichtloosheid vindt voor de letters uit zijn hamer veerkracht en scherpte geeft in de vlammenzee van dit hier en nu waar optioneel het verleden vergetend gericht op klankbeeld en betekenis evenwicht behoudend op een dunne lijn van mist de woorden komen in meerduidigheid…

veel sterren zijn er niet te zien want vandaag verschuilen zij zich achter de dikke dekens der onduidelijkheden meerduidige stemmen klinken steeds luider voor de één als tirades van Hades als sirenen voor zij die niks denken geen hoeven te vrezen voor vergaloppering door Pegasus te misbruiken of als Icarus in het ongewisse te duiken…

stuk' Gelal en luid lawaai doen niemand goed Sta open voor de stem in uw gemoed ________________________________ Het zou de met meer dan gemiddelde intelligentie begiftigde bewoner dezer habitat - met name de hoogbegaafden - een geschenk uit de duisternis der hemelen zijn indien gij, lezer dezes, eens een synoniem bedenkt voor het meerduidig…

Hoe simpel zijn toch de dingen – ook in de meerduidigheid – als ik het op de juiste manier bekijk. Maar welke manier is de juiste? En weer stort ik in een opslorpende draaikolk.…