Alle inzendingen over mombakkes

jantje lacht het leven tegemoet straatvoetbalt panna knikkert een gewonnen pot, na hem de zondvloed jantje weet (nog) niet van het tranendal, danst onwetend een gemaskerd bal…

Geacht verstand, Ik ben moe door gezeur en gezemel van geïndoctrineerd gewemel en op kritiek punt aanbeland Beste synapsen, Ik ben moe door nonsensicaal gedaas van betweters en zeveraars en toe aan een hersenscan Zeer geëerd onderbewuste, Ik ben moe door amicale façades van bedrieglijke mombakkes Zo moe, welterusten…

schminkresten schuren als een schaafwonde over haar doorweekte mouw aan een schoenzool plakt confetti seconden vast het mombakkes ligt gedeukt in de goot guirlandes schommelen in de rozenstruik er staat een paard in de gang ze schopt tegen het zoveelste blik dat verloren in een voortuin ligt bespottelijker kan alaaf niet klinken in dit…

Taal een mombakkes. Klaterende klanken strelende woorden harmonische zinnen die de chaos bedwingen. Daarachter de donkere krater - tong- en tandeloos de huig weggerukt de amechtige blaasbalg - waarin ik zwijgend schuil. Weer es een andere hij treedt op in weer een andere taal.…

En draag ik met de Vastenavond, en met trots, MIJN MOMBAKKES.…

Maar vrees niet, ergens tussen de pylonen van het bevroren spookleger grijnst in appelgroen reeds het mombakkes van de lente.…

Stelselmatig zal ik uw zorgen blijven delen, voor sommigen een verlichting maar een loden last voor velen, dragen wij niet allen een mombakkes ?! Jantje lacht, Jantje huilt, de wereld een toneel.…

Dikbuiken, slanke dennen Iedereen ervaart hetzelfde ding Even zijn we daar gelijk Op die prachtige camping Het decadente type heeft afgewacht deed vooralsnog niet mee Maar na het blond schuimend bier Doet ook hij al lallend mee Mombakkes worden afgezet Decorum lijkt vergeten Maar niks drukt nu nog de pret Niemand hoeft het thuis te weten…

Maya-sjamanenmasker boven mijn piano wordt besproeid met gestokte muziek van Mussorgsky ernaast zou Alice uit Wonderland gewis haar sjaal vergeten en over de lijstrand weg zoeven naar een plateau waar een harlecchino huppelt op blote voeten een zwaan daalt waardig bij hem neder achter een dodecaëder die vertedert de opengesperde ogen in het mombakkes…

(naar 'De intrige' van James Ensor) Het mombakkes, vaderlands goed, staat ons goed. Op Vastenavond zijn wij gevlekte honden. Wij verven ons kind een monstersnoet; zoals wij zal het leren zijn zonden te vermommen.…

lispelt de turquoise slang Ik ben een Lemniscaat volg mij ik wijs de weg naar de wereld Een onzichtbare reis een gemaskerd bezoek aan levende wezens Waar Kali haar bloedige scepter zwaait zet nu een masker op Het geeft je bovenmenselijke kracht weert kwade geesten af Het duivelsmasker doet duivels huiveren het witte mombakkes…

Gelukkig is er een spiegel waarin je versleten mombakkes iets heel anders tegen je zegt. Je schrijft jezelf autobio. Er is meer. Er is een buitenwereld die dit leest. Die jou auto of bio niet kent.…