Alle inzendingen over mundi

Booischot 1969. Zon hangt in de haag, zijn spuug druipt en glinstert. Wit linnen kraakt strak rond de moederdraad. Het maakt het. Vóór de mensen was er blauw. Daarna het rood van de tong en meikevers. Het solfert zonder lucifer, de stank wordt essence van lucht en Union Match. Keverpootjes schieten telkens weer uit het doosje. Snel, doe het…

In mini mundi beekse bergen veranderen de kinderen in dwergen...…

in deze volte van vernietiging spreek ik niet hun namen uit. dichters begraaf ik in mijn koude dagelijks. hun zwijgen ettert, zweert letters uit mijn mond en de namen kleven de leegte van de namen aan de tegels van de leegte die de leegte betegelen zodat er middenin een leegte kan ontstaan genaamd verlangen waarin de woorden witte tranen…

Ver voor Romeinen en Oemayaden Losten koninkrijken en sultanaten In plaats van door met elkaar te praten Hun geschillen op in bloedbaden En ookal zetten profeten eerlang Beschavingen zonder weerga aan het werk Het zwaard als rechter bleef echter in zwang Daaraan stelden zij geen paal en perk Zulks sproot voort uit onze rivaliteit…

Het onverhoedse heeft toegeslagen eenmalige donderslag bij heldere hemel buenos aires voor miljoenen sorelli et fratelli in ecclesia Ziedaar, herrezen vanonder een wijze steen diepbewogen zijn urbi et orbi in zijn vermoeide ogen anima mundi Ecce homo Buona Pasqua non plus ultra ten leste requiescat pontifex summus…

In de kelder zijn er de gevaren: hier ligt een roestende nagel, daar de dode hertog in zijn graf. Daarboven wieken zwermen helicopters, ratten vreten aangezichten op. Eindspel. De aarde ploft en spuwt verbrande korst. Wij duiden alles aan, maar niemand wil nog mensen lezen. Natte wensen druipen smekend van de muren af.…

Sic transit gloria mundi, maar de glorie der poëzie is eeuwig.…

Jij kneedt mijn vreugde tot een kramp Jij wrijft de sneer aan mijn ziekbed en staalt jouw wezen met mijn as Jij dicteert de twijfel, de afgrond en stoot mij om Jij, Anima mundi, Anima toxica...…

( Anima Mundi ) Zij danst op paden zo ruw en smal als kronkelwegen in het ware leven Door berg en dal zal zij zich waden door wind en kou kan zij trotseren er pas aan geven Ook na de val wil zij niet rusten op zand en zee aan verre kusten misschien voor later maar niet voor nu Dan, in ‘t uur U is zij nog wakend de dood genakend…

Kruip eens uit je zelfgenoegzame schulp en ventileer je mening, toon eens interesse in de opera mundi, miniaturen, kwatrijnen, sonnetten en andere losse flodders van je collega's!... _______________________________…

Je ligt in scheiding en je wilt die ploert een laatste keer een stevig lesje leren. Dus om hem maximaal te irriteren voer jij een plan uit dat hem zeker vloert: Je koopt het topstuk van zijn kunstdepot, Da Vinci’s Salvator, incognito.…

andere mafketelaars de penseelezelaars die hier hun graffiti mogen tonen maar intussen geen zinnig woord uit kunnen brengen dat van enige wijsheid enig werkelijk inzicht en bovenal kennis der europese beschaving in al zijn facetten van de steen van Rosetta tot de hogepriesters der kloosters die de papyrus en perkamenten opera mundi…

Een vrouw die eens het caput mundi van zijn leven was maar sinds 11 jaar niet meer dan een geest uit het verleden. De man denkt na. In zijn leven is veel veranderd in de loop der jaren maar ergens bevindt zich de onveranderlijke as waar alles om draait en waar de tijd stil lijkt te staan. Inmiddels heeft hij vaste bodem onder zijn voeten.…

Graag verwijs ik de lezer van dit snelsonnetje, een baby'tje dat vanochtend in een zucht van de ziedende zee in mum van een kwartier het levenslicht zag, naar het grotemensensonnet van Bontje...Woorden, woorden en nog eens woorden...of toch iets anders? Lees maar, er staat niet wat er staat! _______________________________ ZINLEDIG Met jou…