Netgedichten

netgedicht (nr. 88.404):

Mane Novum

Wij zagen het al in de verte
het gebeuren dat nooit
mocht gebeuren
al had het wel degelijk plaats gevonden
inderdaadwerkelijk nota bene

Echter, daar u het
nooit had gelezen
nooit de kans had gehad
zich de moeite betracht
om teen zowel als tander
in dezen tot u te nemen

zal ik het, als ware ik
een razende rasverslaggever
u van stonde af aan
vanaf de tegendraadse gloed
der oplichtende dageraad
van begin tot het eind
uitduien piekhaarfijn en
da capo al fine verkonden

van zeg 'ns A van Aurora
tot en met de snel als Achilles
kop-in-het-zand stekende
schildpadhagedis Z

Stoelriemen vast!
Ja ook gij Brutus daar
met al jouw andere mafketelaars
de penseelezelaars
die hier hun graffiti mogen tonen

maar intussen geen zinnig
woord uit kunnen brengen
dat van enige wijsheid
enig werkelijk inzicht
en bovenal kennis
der europese beschaving
in al zijn facetten

van de steen van Rosetta
tot de hogepriesters der kloosters
die de papyrus en perkamenten
opera mundi der groten
door nijvere kloosterlingen
als bezeten kopiisten
aan het oblivion der vergetelheid
lieten ontrukken

om ons te leren
danwel laten profiteren
van de eloquente eruditie
in schone letteren in dichtvorm

de dageraad, sukkels,
het Mane Novum
der westerse beschaving
werd ons gisteren door onwetenden
door de neus geboord
door het
ZONDER OPGAAF VAN REDEN
in het niets der anonieme
kerkers te laten verdwijnen