Wervelwind

De wekker gaat.
Hij ligt al wakker.

Het raam in de keuken slaat open.
Wind trekt door het huis,
laat kastdeuren klappen,
tilt stof op uit hoeken
waar niemand meer kwam.

Op het nachtkastje licht het scherm op.
Hij kijkt tot het donker wordt.

In de straat scheurt een vuilniszak open.
Papier rolt over het asfalt
alsof iets probeert te vertrekken.

Hij neemt op.
Geen begroeting.
Aan de andere kant ademt ze.
Hij hoort servies tegen elkaar,
een stoel die schuift,
de klok in haar keuken.

De wind gooit een foto van de muur.
Het glas breekt.
Een gezicht ligt in scherven op de vloer.

Hij zegt niets.
Zijn hand om de telefoon
wit van druk.

Een lade schuift open.
Papieren slaan tegen het plafond,
dalen neer op zijn schouders.

Buiten buigt een jonge boom
verder dan hij kan dragen.
Er kraakt iets dat niet terugveert.

Hij zakt door zijn knieën
tussen glasscherven en tocht.

Aan de andere kant
zegt zijn moeder zijn naam
alsof ze hem vasthoudt
aan iets dat nog niet is weggevlogen.

emotie depressie stilte

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.0 met 2 stemmen 6