Alle inzendingen over onweert

Het onweert, bliksem boven me, diep gerommel -- onder mijn voeten.…

het was geen bliksem die ons verblindde voor de donder waren we niet bang maar als het onweert grijp ik graag jouw hand…

Tai Mahal Weet je lief dat ik altijd aan je denk blijf dromen zal je me niet vergeten want het onweert alleen als het regent…

warme wind vlaagt veranderlijkheid maakt de wereld stil als zonder adem hol schaduwen achterna mijn weg naar binnen om in jou te vergaan tot ik je hart weer hoor slaan zomer ons verder draagt…

Het onweert, een maagdelijke jaagster komt binnen om te schuilen. Ze steekt een hand uit en voelt een andere, de uwe.…

Het onweert en het regent pijpenstelen, soms hagel en soms Boeing-onderdelen.…

de wolkjes zijn mak schapen langs het blauw in kuddes zonder herder ze grazen licht lossen langzaam op in zomers zonnewind maar als wit stokt en zwart gaat bokken in thermiek dan pakt de kudde samen ontrolt groengrijs en onweert tot de luchten zijn geschoond en de herder verder zomer droomt…

In een fauteuil bij de receptie van het hotel oefen ik mijn tekst buiten onweert het de regen klettert elke keer dat de deuren opengaan Zinnen herhalen tussendoor steeds kijken naar het publiekstheater van de mooie buitenkant van het bejaarde echtpaar dat nipt aan een drankje en ongeduldig op een taxi wacht napratend over vrienden en…

Dichte wolkenlaag bladeren keren zich om vogels zonder stem Lucht zakt dichter op de daken neer, een matte glans op ramen zonder stem. De wind schuift langs als iemand die niet blijft, maar wel iets achterlaat wat ik herken. Een droge smaak van ijzer op mijn tong, de straat ligt strak gespannen als een snaar. Een fietsbel tikt nog…

Mimi snort al een half uur op mijn schoot op de wc waar ik haar zit te strelen omdat het onweert Voor haar geen angst ik ben een goed mens dat weet ik zelf mijn kant is de goede kant van de streep onder de deur het blauwe licht van de bliksems en de rommelende donder het zwaard van Michaël dat het kwade scheidt van het goede…

' Maar ik ga niet, ik moet wachten Al vergt het al mijn krachten Al onweert het, al stormt het Ik zit hier in mijn grot Ik wacht hier op mijn kinderen Het wachten is mijn lot Zo zit ik hier, vol ongeduld Maar toch, het is mijn eigen schuld De zee lokt me omlaag Naar zijn zilte zoute golven Huilend als het niet lukt Jankend als de wolven…

Golven van begeerte overstromen blote liefde handen die gepassioneerd strelen overgave aan verlangen Warme adem, vlammende kussen op gloeiend hete huid vurige liefde brandt ruik het zoete lichaamszweet Striemende regen onweert hard verblindt, onberekenbaar ontzettend koud Onderhuids smeulend zoekt lava echter uitweg vuurspuwende…

's Nachts onweert het hard: verborgen spinnenwebben blinken druipend op. Tussen boomwortels ligt een nestkastje als huis van pissebedden. Al denkend snuiven bij een blauwe druiventros: je hoofd geurt vol wijn! Het raam beeft en dreunt: telkens weer knalt de hemel, blinken bliksems op. Snel wast de rivier. Men is angstig.…

zag de bui al dagen hangen je cumulust in wolken onweert in het binnenland maar aan het strand heeft kou van zee en zon alweer de overhand we duinden in het groen en geel zagen vossen en konijnen in een fractie van bewegen warmte werd ook hen te veel toch kwam nog onverwacht een stil gordijn van regen zag druppels op je witte shirt…

Pas als het regent lekker onweert dan is het feest hier in de lucht. Komt er wat schoonmaak bij de mensen zo wordt hun aarde wat gelucht.…

Hondenweer, als het regent Onze lieve heer is boos, als het onweert Takkenweer als ’t hoost Je stuurt geen beest naar buiten, als ’t hagelt. Wat een pokkenweer, janken we als we geen paraplu bij ons hebben die ons beschermt tegen de nattigheid.…

's Nachts onweert het hard: verborgen spinnenwebben blinken druipend op. Moge in ons hart het ongeschreven Woord steeds gebeiteld staan. In het avondlicht glanst de witte zon, heel rond: mijn ogen zijn koel. Witte fabrieksrook strijkt langs novemberbomen... Een schilder ontbreekt!…

dat Niet te pakken was, onverstoorbaar ligt de vogel voort Waarom zijn de bomen zoals ze zijn, kan men ze niet verlaten Zonder te weten dat alles op den duur toch wel sterft Gevlogen woorden schieten door haar strot Geen moment dat haar bezielt en ze loslaat om zich verder los te wreken Haar hartslag bonkt gedwongen verder, alsof het onweert…

Het onweert in de verte. ------------------------------------------- uit: 'De rotonde', roman in verzen, 2016.…

Staan de plassen torenhoog Houdt de mens het echt niet droog Als het warm is, puft iedereen De warmte kan echt nergens heen Airco’s en ook ventilatoren Zijn bij ons bestaan gaan horen Als het waait krijgen we stormalarm Blijf dan binnen, daar is het warm Je waait niet uit je berenvel Oh wat zijn we uit ons doen, zo snel Als het onweert…

En wij leunen achterover, omdat niks anders kan, wij denken dat alles veilig is, nou ja zo nu en dan, behalve als het onweert behalve als het stormt, want dan komen de grootste bomen, als lucifers uit de grond, want het gebeurd daar!…

De dreigende lucht boven hen in Bijbels, en wanneer het onweert spreekt Golgotha. De apostelen koesteren zich in het schrale najaarslicht dat sporadisch door de wolken heen dringt. De oostenwind bijt in hun lange haren. Ze hebben jeuk want kleine blauwe torretjes en vermetele blauwe teken kruipen rond achter hun oren.…

Niet dat het hard regende, zoals in smakeloze films waar vaak bij momenten van huilen het weer omslaat en het begint te regenen dat het giet, dat het onweert op momenten van spanning, of dat de zon schijnt en alle weersomstandigheden perfect zijn voor een middagje wandelen met je geliefde. Nee, het miezerde buiten en de lucht was grauw.…

Zijn eerste gedachte was: het onweert. Of werd er ingebroken? Maar toen hoorde hij dat er boven zijn hoofd met deuren werd gesmeten. Van de badkamer en slaapkamer van Wout en Ria. Er werd geschreeuwd.…