spanning in de lucht, overprikkeld
net een ijsje, maar dan gespikkeld
als de schimmelvlekjes op m ‘n brood
gezonde spanning, enthousiasme is groot
pretzenuwen waarin ik ben verwikkeld
heb ondenkbaar veel energie ter beschikking
want er zit onweer in de lucht, storm
ik proef het vuur van de wrevel
er is wrijving, frictie tussen warm en koud…
Ik ben anders
Omdat ik misschien anders reageer
Ben vaak overprikkeld
Het doet m'n ouders veel zeer
Ik ben anders
Mensen denken mij te begrijpen
Ze proberen mij te helpen
Zij proberen m'n boosheid uit te knijpen
Ik ben anders
Geen vrienden om me heen
Als ik naar mensen toeloop
Reageren ze zo koud als steen
Ik ben anders
Verdriet…
griezelen in bed, niet vanwege spoken,
die zijn oud nieuws voor jou, maar vanwege
herbeleving van de dag, teveel zonlicht
en een raar voorgevoel dat de dingen niet
zullen blijven wat ze zijn -is zo gek nog niet-
pracht en praal ging over in brandende
gedachten, zenuwen overprikkeld en
duivels is nu de nachtegaal.…
De geur van donkere
varens en roerloos water vult de holtes
van een overprikkeld hoofd. Hier mag de vermoeide
aandacht eindelijk rusten op de fijne nerven van een verweerd blad.
Langzaam word ik een
deel van de rimpeling in de poel, een
spiegel voor wat onbenoemd mag blijven.…
Wat boven de grond lijkt
op sterven is beneden een heilig en
zacht begin, in de schoot van de aarde, diep in het
duister, keert mijn overprikkelde wezen langzaam terug naar zichzelf.…
Ik adem op het ritme van
onzichtbare vleugels en laat langzaam de
overprikkelde dag achter mij. In de echo van de winter-
koning vind ik rust; het is goed om klein te zijn, zolang ik naar binnen zink.…