wie hier heeft gewoond
kan beamen
dat tussen deze muren
en helder schone ramen
een dag langer leek te duren
dan vierentwintig uren
rozengeur en maneschijn
alleen bestond bij onze buren…
Een eeuwigheids gevoel
na de meditatie
Tijdens het wandelen
in steeds hetzelfde landschap
veranderend van moment tot moment:
In de vrouw op scootmobiel
met haar hondje aan de lijn,
de zwaan roerloos op haar eieren
de visser op zijn stoeltje
in het witte riet dat daar
zo lang maar staat,
het verstopt zich in groeven
en bemoste schorsen…
Je schrijft zonder de passie
te herhalen van de heldere stem
uit de spelonken van het duister
je spiegelt jouw verlangen
aan bescheiden vriendschappen
de eenzaamheid compleet
je fotografeert mysterieus
oude bomen in nevellichten
vaak vertwijfeld serieus
je projecteert jouw behoeften
in probeersels en gedichten
tekent met een loodgrijs…
Het verre verleden heeft gewoekerd
over de muizenissen van het heden
dieptepunten, hoogtepunten, onmacht
argeloze probeersels, grote glorie.
Het geluid van stilte is dieper
in het armoedig gedolven graf
jaren van goede trouw en zwijgen
omgetoverd in broze onverschilligheid.…
ik werp een handvol woorden
in een hoge hoed en roer
er met een toverstafje door
maar er komt niets uit...
blijkt er toch een dubbele
bodem in de hoed te zitten
wanneer ik de bodem los torn
vallen woorden op m'n schoot
die ik er niet heb ingedaan
bestaat er dus werkelijk
nog zoiets als magie…
de geschiedenis van de aarde
ontrafelde zich voor mijn ogen
in miljarden jaren evolutie vol
probeersels en vergissingen.
ik kon mijn droom die waarheid
werd, op handafstand aanraken!…
de probeersels zijn
legio en de veranderpot
is goed gevuld en toch
heeft men geen geduld
om de nodige wijzigingen
snel door te voeren
aardappelen in alle
soorten en een ander
groente beleid met
wisselende vitamines
daar kan geen pasta
de strijd mee aanbinden
ook niet als het gedrenkt
is in tomatenrood
van de beste kwaliteit…