Alle inzendingen over rolprent

En ik draai en ik draai met de rolprent mee en ik draai vergeet mijn levensloop te kaften en ik draai vandaar aan al mijn ezelsoren.…

Ik wil je iets willen vragen Want opgeslagen vrienden Zijn absent Weet hun namen niet Ze waren nog klein Zelf hun vriendengezicht Klein opgeslagen Maar Jij zou het moeten weten Of Heb jij ze ook niet gekend Kind alsjeblieft Mijn kinderjaren Wek mij.…

“Hoe wij in deze film naar voren komen, Dat heeft ons diep geraakt en zwaar ontstemd, Die rolprent zet ons ronduit in ons hemd, We voelen ons niet serieus genomen. Dus stop ermee! We pikken dit niet meer! En anders zwaait er wat!”__Een teddybeer.…

Zo’n rebellie, dat kost ten enenmale enorm veel geld, dus vaak maakt het verzet een rolprent van verzetjes in het bed om zo zijn strijd met porno te betalen. Mijn vrouw vindt zulke films maar vunzigheid, dus ik betaal mijn porno steeds met strijd.…

Groen met loofliederen beladen bomen oogverblindende oases woestijn vol ongemak rolprent van wat ik waakzaam droomde luchtig mijn grauwsluiers riool van blinde hemelwolken stilte vergalmd restanten aan dak van de wereld gehangen zo flitst het lyriek loofgeluid de bruiloftzang voorbij het was de tijd van slaap die mijn waarachtigheid beroerde…

Daar slipt mijn achterband Terwijl mijn rechteroog nog traant Verglijdt de rolprent van mijn leven Van jonge held tot figurant…

Een rolprent zonder script, incoherent. Wat flarden tot een film aaneengeregen waarin je zelf de hoofdrolspeler bent, een film die nooit een Oscar had gekregen. Je keert je af, verveeld en ongenegen daar je de inhoud en de afloop kent: een saai verhaal, en ook geen happy end.…

het leven trok als film aan je voorbij in zwart en wit vervlogen kinderjaren de puberteit (een duister navelstaren) het witte doek gescheurd door averij de rolprent kleurde, maar de wilde haren wekten weldra lach en spotternij de eb werd nu het heersende getij het scherm zou nooit de diepgang openbaren je bent een vage figurant gebleven…

Maar goed, je kunt het als snelsonnettier wat mij betreft ook over een nieuwe rolprent hebben, gezondheidsproblemen of de straatterreur van dikke fietsenbanden, de aanslag op JFK in Dallas (9 november 1963), carnaval of Sint Maarten... Maar een 'vergelijking' met de Kristallnacht, 85 jaar geleden (9 november 1938) zou te ver gaan...…

deze vaargeul strekte zich L-vormig voor me uit, gedreven door een voortstuwende kracht lande ik ruw in een volkomen nieuw leven verwacht zonder vermoeden, buitelde ik onwetend in een rolprent, er waren slechts snijdende puntige doornen, enigszins nog gezalfd door het vernix caseosa waaraan het bloed van haar nog kleefde baby’s huilen,…