Alle inzendingen over strijkorkest

Huppelend, duikelend, spelende vogeltjes, hoog in het lover, ‘t bevleugelt de zon, levendig strijkorkest, hartenveroverend stijgen ze hoger dan Bas Bariton.…

Het is stil langs de landweg, het bos houdt de adem in. De laatste vogels zijn allang vertrokken, als door een klok gedreven. Vraag mij niet het uit te leggen. Een late haan kraait naar de nieuwe dag en die komt als op goud gedragen. Strooit uit zijn paarlen van geluk over het nat gebladerte. Brengt rust en vrede op deze plek. Hulp ‘loos…

Een gesmoord lachen in avondrust terwijl feeksen sluiers plukken voor magiërs zonder gelaat regent stilzwijgen neer op het papieren strijkorkest de fagotten wenken hem terug ergens zwenkt een vogel zijn aftocht tegemoet de strijkers wikkelen al strengen om hem te binden zijn tong is rap en zwierig voorop in de bonte maskerade draagt…

het flamboyante strijkorkest dat binnenskamers hoge noten scoort deelt bij node mee dat de curve die twee lijnen tot cirkel musiceerde het houvast aan de dagelijks patroon zal moeten onderbreken de dirigent wat klein van stuk kan het maatwerk niet langer inzoomen naar de behoefte van deze tijd een culturele dood die zwijgt in tegenspraak…

Fel beweegt het strijkorkest: een vrolijk gevecht van zon en schaduw ergens in een tuin bij Echt.…

stemmen echoën in haar hoofd, een raam dat nooit openstaat, iedere melodie waant zich een oorwurm, voor eeuwig draaiend om hem, wat in haar beleving speelde, als ongecoördineerd strijkorkest, cafés gevuld en vol van overleden verhalen, bolstaand van liplezers geroezemoes, lodderige salvo’s rond halfgare grappenlappers, meegebralde…