Alle inzendingen over typ-machine

Eenzaam zit ik hier In een donkere kamer Verlicht door het wit Van mijn scherm… Ik typ, ik typ, ik typ……

Thematieken type dictee. een tralie tijd machine, die alles misleidt. Gevangen in gangen van x maal tijd, dat wordt smullen in enen en nullen, vreet bit.…

littekens worden in een ruk opengereten tot een opgeluchte trage typ-machine. letter na letter heelt ze verse wonden waar pijn een handicap wordt. hang ik maar wat in woorden boven het gras tussen twee bomen gebonden aan het touw dat nooit kan breken onder het zuiver gewicht van het lezen en kennis als krieken op te eten.…

Werd me gevraagd "Hij is echt niet jou type!" Het grappige is dat mensen je type baseren op de jongens waarop je valt En ik viel voor hem Alleen voor hem Dus in feite is mijn type, hem…

De oranje machine van weleer, Draait nog niet zo als voorheen In drie finales ging men neer Vastgelopen naar ik meen In de nieuwe wereld is er een ding dat men moet doen Met een goed geoliede oranje machine worden we kampioen…

God uit een machine Zo simpel als dat Dacht je werkelijk Dat je de oplossing had? Een lang verhaal Met pieken en dalen Nu hoop ik alleen maar Dat ik morgen zal halen God uit een machine Rum in mijn glas Dacht je werkelijk Dat het zo simpel was?…

Maar de auto is een machine, de mens is een mens, alleen heb ik af en toe de volmaakte wens: Was ik maar van blik, of metaal Dan werd dit een heel ander verhaal Wat ik je brom..…

Je bent mijn type niet.’…

Je ogen glinsteren als kristal, Je lichaam strakker dan strak, Maar je karakter zo rot als een appel.…

On de top Hij is een lap Tweedehans en op Een typisch geval Van een spatie .. s Balk, balkenende, bal kennende Ik moet hem lappen, die bende Mijn type geniet De spatie subiet Dit typen, van dit gare geval Mijn laptop is te mal Voor woorden Van ellende beschreven De soft sleutel Aan de mallemoer draait Volgt het scheuren en opent het…

de boer maait het gras de machine slokt het op poept strobalen uit…

Een middelpunt vliedende kracht wanneer de was voorbij een machine wast.…

Het was zo als altijd... De zakkenwasser Vervuilde zijn woorden En wilde voor schone was spelen Maar automatisch kreeg hij de kleren Ingezeept, verbleekte hij op het gras voortaan Door de wringer was hij gegaan Over zijn wasbord werd er gestreken Hij werd gemangeld en bekeken Al schoon en gesteven Hij mocht dan wel tobben Was ….was dat leven…

Ooit groeiden we op, gaande naar school leerden van alles, hadden verdriet, maar toch ook jool Leerden lezen, schrijven, aardrijkskunde geschiedenis, ik zeg je voorwaar met school was niks mis. We leerden tafels dreunen tot we ze dromen konden niks mis mee, wat we er toen dan ook van vonden! Dan iets later komt het bericht,…

Ken je het type Rubensvrouw? En weet je wat ik droomde vannacht? Wat ik altijd al graag wou? Waar ik altijd al op wacht? Dat dat type mode werd. Dat dik weer mooi zou zijn. Dan was mijn figuur perfect. Zou ieder streven naar zo'n lijn.…

Een beroemde professor in Weert Heeft iets geweldigs gepresteerd: Met zijn nieuwste machine Maakt hij van water benzine Is dat niet geraffineerd?…

Je ogen blauwer dan de allerblauwste hemel, Je tanden witter dan het witste strand, Je lippen zachter dan het zachtste kussen, Je tong natter dan het natste regenseizoen, En toch ben je niet mijn type man.…

m'n tengere tanden typen: "ik heb schrik" want dit land van duiven blijkt meer havikken te bevatten dan me lief kan zijn m'n tengere tanden typen: "ik heb schrik" want ons nest is bevuild met koekoekseieren van hen met dubbele tong m'n tengere tanden typen: "ik heb schrik" maar schreeuwen durf ik niet meer daar mijn eertijds sterke…

’s nachts in schaduw der aarde als mens en machine zwijgen slaat nevel stof der dag neer wast douw Gaya’s groene kleed wordt de wereld weer als nieuw in zonnegloren herboren ze komt als maagd in een zetel van licht in magische stilte uit het oosten aangereden even ‘n aards paradijs ervaren al gauw gaan mens en machine m’n dagdromen…

van een vreemde machine die dromen voortbrengt waarin hij voortkomt schrijvend aan een gedicht met toevallig gekozen woorden. ----------------------------------------------------- uit: 'De tijd hapert in de spiegel', 2000.…

Het Amsterdamse Josje Huisman trekt de K3-machine weer op gang. Single en CD en zelfs een tournee bedreigen uw portemonnee eerlang.…

Overal moet de machine Het voor de mens verdienen Het wordt marginaal. Weg zijn de aangename uren Van het handmatig borduren.…

Frans Timmermans uit het goede hout gesneden: vurenhout en Frans zelf een vurig type uit het mooiste hout gesneden!…

Is dit dan het vooruitzicht Voor ons allen? Mens die alleen Nog voor de helft mens kan zijn En voor de andere helft wordt Omgebouwd tot levende computer, Uitgerust met de nieuwste Google-bril waarmee ons Brein automatisch op het Net is aangesloten, die vanzelf Ook gedachten voor ons formuleert Die wij in zijn opdracht In daden…

Zij wel; met een warme lach, wat je van een stalen machine niet verwachten mag.…

Een mens is maar een mens, meneer en vér van een machine. Hij is veel fijner als een veer en kan verdrietig grienen. Een mens is stil in vreemd verdriet en blij in diepe vreugde. Hij luisterlacht maar hoort en ziet hoe vaak er iets niet deugde.…

En zonder dat iemand het ziet doe ik niets Minutenlang blijft alles in mij vast en strak geborgen zitten En niemand merkt dat ik niets doe Seconden zonder einde blijft alles in mij geklemd Mijn knokkels wit van staren naar een helder, kraakwit blad En niemand merkt dat ik niets doe zodat iedereen denkt dat ik een machine ben die…

De metafoor 'de mens als machine' (bv. het hart als een pomp) suggereert patienten dat de kans op herstel door de behandeling door de dokter in de orde ligt van de succes-kans van een auto-reparatie; maar de complexiteit van het functioneren van het menselijk lichaam vormt een goede garantie dat die kans meer ligt in de orde van de kans op een correcte…

Eén ding Staat bij ons thuis Heel erg vast: Als ik wil Naaien Dan moet de Machine Beslist In de vrij staan Ziet u dit niet Als Techniek Maar als Dramatiek Of - nog erger - als Tragiek Dan denkt u Dubbelwandig En - als Wezen - Liefdeloos Losbandig…

zij ziet in mij zo’n filosofisch type zelf verwoord ik slechts onderdrukt verdriet maar goed als zij dat zo graag wil ach wat dan hou ik me maar stil en denk Freud dan maar waarom ook niet…