Alle inzendingen over waanwereld

Aan een vraatzuchtige rups die geen vlinder wil worden maak ik geen mooie woorden vuil ik fladder opgewonden zoek zonneschijn in jouw hart en slaap wanneer het donker wordt vol mooie droomavonturen op de doorzichtige bladzijdes van vergeten boekpapieren dus je zegt nu duidelijk opnieuw dat jij jouw lieflijke buik vol van al die dronken…

aan je denken is vluchten in een waanwereld echter dan die waar ziekte en dood je achterhaald en weggevreten hebben waar onze liefde verder groeit en bloeit en woekert in zalige vergetelheid tot een scherpe scherf realiteit de zeepbel laat barsten en mij teruggooit in de rauwe hel die ik beleven moet tot ik kortstondig…

ik ben een gekooide kamerplant gekluisterd in een kamertje aan een rolstoel maar in mijn beperking is plaats voor alle sterrenstelsels een tuin vol bloemen een berg liefde en tederheid en zelfs voor een kussentje onder mijn kont mijn gedachten zwerven onbelemmerd en vrij de nacht verduistert ze niet ik ben een jonge god…

De panische vertwijfeling die ontstaat bij volslagen isolement kan men slechts overwinnen door zich zo radicaal van de buitenwereld te distantiëren dat het gevoel van afzondering verdwijnt-omdat men de onbereikbare buitenwereld door een eigen waanwereld heeft vervangen.…

Een meisje wat de wereld wil ontdekken in de bloei van haar prachtige leven is niet meer door de waarheid te wekken en bereid haar ziel en zaligheid te geven Overstelpt met nepliefde en aandacht komt zij in een waanwereld terecht afgesloten van de veilige buitenwacht raakt zij steeds meer aan hem gehecht Hij die bedorven is met een zieke…

Je hebt een smalle brug gemaakt tussen het landschap en jouw dromen en het landschap van jouw waanwereld toekomst scharniert met ruwe werkelijkheden machinerie van dolle economische welvaart welzijn van pure natuur in het nauw gedreven verleden rekent af met arme onschuld allemaal betalen we de hoge rekening zonder natuur is er nauwelijks…

van herinneringen enkel 'nooit meer' in het verschiet hebt nooit meer hand in hand met haar wandelen in het bos of langs het strand nooit meer met haar dansen, nooit meer bloemen voor haar plukken zelfs nooit meer , zon voelen op je huid wind in je haren malse regen of prikkelende vrieskou maar levenslang verschanst in een waanwereld…

ongeschreven wet tot hun masterplan verhieven en zij op een troebel vlot de onschuld uit hun ogen wreven op de trage deining van de tijd Toen zwarte harde lijnen mens en wereld begrensden en zij van knevelen en kleineren een wet van achter-de-rug schreven Toen onder de flinterdunne hemel de verschillen werden overvaren en zij in hun waanwereld…

Deze mensen leven in een waanwereld, denken een ongelooflijke prestatie neer te hebben gezet, rollen thuisgekomen na overmatig bubbeltjesdrinken tollend van het klatergoud in hun bed. En dan begint de eenacter, "Tjezus, ik heb hem, gaaf man, nooit verwacht, maar ik heb hem".…

Steeds meer word ik Don Quichot de droeve ridder die met onwankelbare hoop als evenwichtsstok op de dunne koord danst tussen waan en werkelijkheid tussen komisch en tragisch in de dooltocht naar Dulcinea, onbereikbaar als de einder wie streeft naar het ongrijpbare in een waanwereld lijkt een schertsfiguur voor wie met beide voeten…

Misschien zitten wij allen gevangen in één grote drie-dimensionale gevangenis die gebaseerd is op een collectieve waanwereld die erg werkelijk lijkt! En speelt ons leven zich af in één grote droom, zowel in de nacht als overdag, en dromen wij de dromen die gedroomd moeten worden.…