Alle inzendingen over waterstraal

je vergelijkt de waterstraal in je hand met het leven tóch blijft het vreemd dat je dorst krijgt maar vergeet te drinken…

Dat is onnodig wreed en inhumaan en onderzoek in Irak heeft bewezen: Hetzelfde resultaat valt te behalen met harde rockmuziek en waterstralen.…

Door één plas water overspoeld door schoonheid het gevoel van zuiver natuur vanaf de bergen. Rein als ik hier sta met de geur van lavendel is mijn passie voor jou niet te verbergen. Tijdens de ontspannende massagestraal beleef ik de afwisseling in een verrijkt leven. Om met schoon water en geurige aroma samen door waarborg in harmonie…

voorhoofd) oude indiaan rookt op de hoogste springplank stoïcijns een pijp (aangezicht) regenbooggezicht witte wolken in mijn keel een vlieg in barnsteen (huid) een Bambi beeldje dat roze of blauw verkleurt als het weer omslaat (hart) in een kleine tent doek van tabaksbladeren schuil ik voor de maan (zitvlak) flinke waterstraal…

maneschijn door knarsende kiezelstenen schuifel ik naar de bank gelegen aan het pad langs de waterpartij hier zet ik mij neder en zie de dag traag ontvouwen met een schaduw aan mijn zij deze plek van eindeloze duur schept vreugde in een onnoemelijk ogenblik hier ontmoet ik de schepping waar licht en teer ruisen van de waterstralen…

Ze haalt me met een voetveeg onderuit Dan die vlijtige armen die me vermoeien De balsemgeur rond haar ronde kaken Het gespartel onder een waterstraal Ze toont me haar gekartelde open roos Ik hijs het zeil en zwaai naar haar Noem haar een milde soldaat.…

een kraan het hoog geluid van liefde fluit een waterstraal die onverslapte aandacht tikt een dronken boodschap in de brievenbus een onverwacht bezoek aan de deur gevonden de zee die door de straten weifelt de zon een onbeholpen minnaar op mijn huid en de doofstomme takken van de bomen in mijn ogen et cetera Tenzij ik jaren op je wachten…

Geen waterstraal gespuwd door de fontein; wat mos verbergt blijkt steeds volmaakt vervallen. De man proeft van de tijd’s macabere macht: Geduldig wacht – voorbij de Dag – de Nacht. Jan Frackiewicz 25/04/2015…

Warme waterstralen laat ik lekker stromen kletterend op de douchevloer terecht komen sussend sop ik mijn spetterende kinderen in het donker; ik wil merel niet hinderen door het raampje zie ik haar zitten broeden zal ze onze aanwezigheid reeds vermoeden? merel, waarom bouwde je juist daar je nest?…

De waterstraal, natuurlijke waterfonteinen tussentijds op ons gericht ontstaan door de echte wereldse bronnen toen de erkende wateren nog spreken konden en de harten luisteren wilden de hoeveelheid mooie uitstraling van beken op alle plaatsen, bronwaters, die niet langer doorwaadbaar smaakafhankelijk koolzuurhoudend sprankelden.…

Een waterstraal uit een rubberslang blust mijn verhemelte. Te laat valt de besmeurde handdoek in de ring. De rest is uitgegomd. Nu kan mijn neus nog net bij de hendel die de rolstoel stuurt en stuwt. Ik drink astronautenvoer door een rietje, een kindse man die slikt met verwrongen wangen en struikelt over het dunste woord.…

Waarom deden zij het de meisjes bleken uiteindelijk secreten Tranen stroomden als riviertjes smart wijl ze naar haar schone pyjama greep Waarom toch was het leven zo keihard waarom in plaats van liefde de zweep Stille snikken huilden daar ongehoord onder waterstralen op haar jonge huid Teveel vragen had ze zonder antwoord Het water kletterde…

Als de waterstraal naakt doe ik een stap opzij. “Sorry”, zegt ze met verluide stem boven het gebrom uit. “Ach zeg ik, “Ik moet Hercules ook niet storen bij het reinigen van de Augiasstal.” “Van die verbouwingen heb je nogal een troep, hè” “Tja. Was het nog niet af?” “We hebben het balkon erbij getrokken.”…

Zijn felle oogjes keken haar strak aan, terwijl zij sprakeloos onder de warme waterstralen naar hem stond te kijken. Hij werd langer en langer, kronkelde zich langs haar benen, haar te vette buik en haar borsten omhoog, sloeg zijn lange lijf twee maal om haar nek en schoof zijn kop zover dat zijn oogjes op gelijke hoogte met de hare waren.…

Het is de nacht der sterren Het regent pijpestelen Een speelse gordel bedekt het geheel Enkele brede, golvende waterstralen vormen tempels en zeeën Men kan het zich moeilijk voor de geest halen Die volmaakte welving vormt het oneindige decor van deze reis door de wind Ik vrees slechts de stilte die openbarst op de waterstraal…

Samen met hem vrijden onder de zilveren waterstralen. De washand beweegt zich voor over de bergen en dalen van zijn met rimpels doorkliefde lijf. Hij moet de pijn verbijten als zij de washand iets te hard op zijn borst zet. Het lichaam, eigenlijk al dood, geeft niet toe aan de man met de zeis. Chronische pijn.…

Een ander sterk argument is, dat bij het plassen de waterstraal ook een soort verneveler is. Je ziet het niet maar minuscule druppeltjes worden in een ongetwijfeld mooi patroon in de atmosfeer gebracht maar zullen helaas hun doel niet bereiken.…

En dan een minieme beweging maken om het verschuiven van de druk van de waterstraal te kunnen voelen, de stroom tussen uw tenen, het gegorgel van het putje, het verdovende lawaai dat de wereld buitensluit.…