Alle inzendingen over zakmes

Met het broodmes snijdt men dagelijks brood en met een vleesmes snijdt men in het vlees, doch met een zakmes legt men, naar ik vrees, de beide voortplantingsorganen bloot, maar het zal u toch niet echt bevallen, rondhuppelen in uw blote ballen.…

De klimmer had een rotsvast zelfvertrouwen, Dat bijna leidde tot zijn Golgotha, Hij kreeg de zaak weer in control zodra Hij, met zijn mes, zijn arm had afgehouwen. Beneden sprak de arme man ontdaan: ‘Groeit dat dan niet gewoon vanzelf weer aan?’…

't Rode Leger Onder aanvoering van Poetins generaals Misstaat Geenszins in een co- medy van faam Mijn hart voor Rusland, alwaar ik drie Keer ben geweest, kapot- geschoten door een machtswellusteling die (vooralsnog) met zijn 'zakmes' landje(s) pikt...* * Hoewel Oekraïne stug is, niet opgeeft en dit ook voor de overige landen, voormalige…

Tot dusver was alles nog te doen - houd moed, zei pappa wees sterk en lief voor zusje - huil niet, riep mamma het komt allemaal weer goed maar hier rillend naakt naast zusje nu die man hem schopt en slaat zijn rechtervuist ontbalt en pappa's zakmes pakt pappa's mes zijn pappa moet hij huilen huilen zoals alleen een wees soms huilen…

‘this land is my land’ zong ooit Trini Lopez wij beoefenden het als spel op de christelijke school met een onschuldig zakmes er vielen toen geen doden nee dat gebeurde niet want er waren immers ons altijd beschermende goden maar stond het misschien toch voor later als een symbool?…

Misschien kon hij, tussen zijn gemijmer door de traptreden meenemen, gedachten scherpen op de plinten, waar stof sinds jaar en dag wachtte, klaar om zich in te verdiepen; achter de boeken zoeken wat hij al te lang mistte, de scherpte van zijn zakmes. Ooit, zei hij vast tegen zichzelf, was dat gewoon wat het was.…

Dromerig zoeken mijn ogen de jouwe warmte straalt door mijn hart als ik je glimlach zie je knipoogt we denken hetzelfde en ik reis terug in de tijd overbrug jaren voel weer jouw eerste kus zie weer hoe jij met jouw zakmes onze namen kerfde in de oude eik weet nog het bedauwde gras met de net ontwaakte klaproosjes het ging anders je was…

geschiedenisboeken Met zijn schoothondje Lavrov erbij Een tsaar met ambitie die Over veel lijken gaat Het aantal doden wordt allengs beslist immens Poetin die Gorbatsjovs werk wil ruïneren en wil heersen als een tsaar Grootheidswaanzin echt ten top en van de bovenste plank Het einde waarschijnlijk nog lang niet in zicht Landjepik zonder een zakmes…

Een zakmes in de melk de melk onveranderd wit alsof scherpte niet in staal woont maar in wat onzichtbaar verschuift de middag vol schaduwen zonder oorsprong een steen op tafel tegen de avond meer tafel dan steen alsof de tafel zich de steen herinnerde uit een halfopen lade de geur van regen die nooit gevallen is onder de tafel rust een…

Toen ik de ene man met goed gevolg Aan een gezwel in de hals had geopereerd Met mijn zakmes, Werd ik overmoedig en opereerde de andere man Aan het hart. Ik had het ongeluk een ader open te snijden Zij hing uit zijn borstkas als een dunne rubberslang Zoals gebruikt wordt in aquaria.…

Shit vergeten, dan toch maar met mijn Zakmes met schroevendraaierfunctie. Ik snel mijn koffers in de achterbak, de Buren staan me aan te kijken of ik gek ben. Ik draai de autosleutels om en hoor Geweerschoten. Ze rennen, ze rennen Me achterna alsof ze hondsdol zijn. Plankgas!!…

Daar lag het zakmes al op de grond in het pasgemaaide gras, naast de zeis en het gele pakje sigaretten. De Cormick stopte en zijn vader stapte af en stapte op hem toe. Thomas was, na vele omzwervingen en zoeken, eindelijk thuis. Hemelsblauw Einde…

Thomas schrok zo dat hij in een opwelling zei “Een groot zakmes om de pesterige jongens op een afstand te houden”. Kijk maar in je vader zijn kast in het schuurtje jongen, kraste de raaf en vloog weg voordat Thomas zout op zijn staart had kunnen leggen. Hij holde naar huis en vond het grote mes van zijn vader.…

Daarna sneed ik het touw door met mijn zakmes. Het was de laatste keer dat ik Gerard zag. Hoewel, toen ik er een week later weer kwam en er tot mijn schrik een grote lijkkist op de plek van de tafel stond, vroeg ze: - Je wilt hem toch nog wel even zien?…

Ik kan nog wel even de andere troep op mijn bureau opruimen: pennen, vulpennen, vulpotloden, een schoenlepel, een schaar, een briefopener, aanstekers, een haarborstel, nagelgarnituurtje, veel brillen: lees- zonne- en gewone, brillendoekjes, brillenkokers, lenzendoosjes, een spiegeltje, lenzenvloeistof, luciferdoosjes, een zakmes, een kettinkje, stiften…

Ze trok haar zakmes uit haar broekzak en begon op de boom in te hakken. ,,Zonde,’’ de man kwam onverschillig aanslenteren. Rachel keek hem dreigend aan. ,,Laat me met rust.’’ Hij haalde zijn schouders op en liep verder. Rachel hakte door. En plots was ze klaar. Uitgeput liep ze terug en ging weer in het gras zitten.…