Alle inzendingen over zweefmolen

Draai, draai, draai me maar rond. Hoog in de wolken Met mijn voeten van de grond. Zwevend door de blauwe lucht. Voel ik me als een vogel zo vrij. Maar als ik weer op de grond sta. Is het gevoel weer voorbij. Duizelig klim ik er snel weer in. Draa, draai, draai me maar rond, Zoals in het hele begin.…

Kijk, daar, die oude zweefmolen. Er zitten mensen in, blije mensen. Ze zweven en zwaaien. Plotseling stopt de molen. Niemand stapt uit. De zitjes zijn leeg. De muziek zwijgt. Ik sta aan de kant, alleen met een suikerspin in mijn hand.…

Ik zweefmolen mij op een vreugdebries, schuil tussen de vleugels van mijn lente en schudt de lakens in mijn paradijs.…

Op het verwoeste landschap van mijn ziel bouw ik trouw rokende torens, kastelen van rottende lucht en zinkende speelholen Wolken in de hemel daarachter witte vogels schijnt het licht van zeven enorme zonnen rijzen oceanen om een zweefmolen van glas cirkelen manden aan varende luchtballonnen boven een regenachtig schemerig landschap dat…

het was altijd kermis in je hoofd zelfs 's nachts bleven de attracties open van zweefmolen tot rariteitenkabinet jouw gedachten zijn nooit stilgezet jij danste vrolijkheid waar anderen hosten sjanste in de schommelschuit joeg de waarzegger op kosten je draaide door tot in de kleine uren wij wisten al dat kon niet lang zo duren…

met bloed van Christus, Boeddha, Allah, noem maar op ik zal je opzuigen als brandend gras, de hitte van zand, een stervende oase, humor en impotente gekte, want de wal is verder dan ik dacht, het is een verzameling vol ontoereikende sporen al weet ik beter maar laat me schuilen in je heilige Walhalla, tussen je benen breekt de zweefmolen…

We zijn een zweefmolen Draaiend om elkaar heen Dwalend in het rond Met de gedachte aan jou Mijn geheime liefde voor jou wordt ongeduldig Het wil naar buiten.…

Leiden ontzet drie oktober haring en wittebrood toen nooit gezien te duur voor de zusters van liefde wel hutspot met klapstuk ik gruwel er nog van mogen de kinderen van het weeshuis een gratis rondje in de zweefmolen strak en saai het uniform wat wilde je graag zo’n gekleurde tennisbal in een netje met een elastiekje er aan pas later…

Stapels papier, zinnen die om mij heen cirkelen als een defecte zweefmolen zonder monteur in zicht. Ze vroegen om woorden, om nog meer uitleg, om hokjes die ik niet kende. Telkens weer bevestigen dat dit voor mij is, alleen voor mij. De belangrijkste weken blijven wit.…