Op tafel stond de wijnkan klaar
bij lach en licht en zomers weer
de merels floten buiten daar
alsof ze wisten van geen keer
Ik dronk een slok en hoorde zee
het eendere geruis van zand
alsof de golven zacht en mee
mijn kleine haast al onderhand
Laat af van hoop, zei iemand mild
drink voordat stof een kom herneemt
de kan ging rond, de…
De sneeuw door alle spleten
Titel: De heilige en de wijnkan
De heilige man stond bij het raam
en keek de ganzen na in sneeuw
de wind joeg naalden door de straat
het huis kreeg kou door elke spleet
Hij lachte zacht om al dat snaatren
toen kwam de wijnkan om en om
waar vrouwen lachten bij de kachel
hij nam een slok en werd wat dom
Drink…
Daarom, laat af van hoop en wanhoop, kom
waar vrouwen lachen en waar om en om
de wijnkan rondgaat, drink voordat uw stof
wordt omgearbeid tot een andre kom.
--------------------------------------------
uit: Uit de Rubaijat - Verzen ( 1913)…
Bij de slok rode wijn overvalt mij de idiotie
van het wrede toneelstukdeel en kijk ik scheel
naar het sappige wildgebraad, wat me zo tergt,
omdat ik het niet met jou kan delen en eenzaam
bijt ik op de gekruide stukken vlees, terwijl ik
pardoes de wijnkan omstoot.…
De wijnkan is een schedel vol met licht.
Vrouwen lachen met gezouten kelen
om en om gaat de nacht door onze lippen.
Laat de hoop verzuipen als een kind
dat te diep liep in de moederschoot van ’t water.
Wanneer mijn botten kraken tot gruis
blijft zij de enige die niet verstijft:
grootse eentonigheid, lieflijk doodse.…