De wijnkan

Op tafel stond de wijnkan klaar
bij lach en licht en zomers weer
de merels floten buiten daar
alsof ze wisten van geen keer

Ik dronk een slok en hoorde zee
het eendere geruis van zand
alsof de golven zacht en mee
mijn kleine haast al onderhand

Laat af van hoop, zei iemand mild
drink voordat stof een kom herneemt
de kan ging rond, de avond trilde
en ik bleef zitten, half vergeten.

wijnkan

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 7