5425 resultaten.
Zeehond
gedicht
2.6 met 152 stemmen
32.529 Het toegeefslijkste lichaam,
het ontoegankelijkste voor de zee;
zijn oren zijn verzonken schelpen,
zijn kijken is nooit afgerond,
hij zwemt in donker water
waar onraad is en prooi;
de leegte van de zee
erkent hij niet, behaaglijk
wentelt hij zich om.
--------------------------------------------------
Uit: Woeste grond, 1992.…
De nachtzaai
gedicht
3.4 met 9 stemmen
5.319 De nachtzaai schampert langs het zwerk
op weg naar Donkervoorde,
gevlucht voor 't eerste ochtendlicht
dat aan de einder gloorde.
Nu daalt hij af en volgt het grauw
van schim- en schaduwgronden,
totdat hij in zijn schuil verschiet -
heelt eerst zijn lichtspoorwonden.
Hij brouwt er aan zijn vunzig voer
en voedt zijn voze leden
met doem…
Hoe dikwijls stond ik op mijn wandelingen
gedicht
2.5 met 76 stemmen
17.671 Hoe dikwijls stond ik op mijn wandelingen
door het weiland
niet bij een damhek stil.
Een aantal planken die op van streek tot streek
verschillende wijze
met elkaar verbonden zijn.
Op zich misschien niet eens zoveel biezonders
maar toch niet zo makkelijk weg te denken
uit het landschap als het lijkt;
een boom staat ergens op de achtergrond…
De getrooste dood
gedicht
2.6 met 190 stemmen
66.665 De Dood, die onbekend en onbemind,
Zo uit het oog, zo uit het hart vandaan,
De weg vervolgt die hij vanouds moet gaan,
Weg waarop niets hem aan zijn offers bindt,
Vindt soms op stille ziekbedden, waaraan
De laatste hand hij leggen zal, een kind
Dat hem herkent en glimlachend bemint
En hem verzoent met heel zijn doodsbestaan.
Hij neemt het…
Prentenkabinet 1
gedicht
3.0 met 55 stemmen
15.617 De vrouw achter de tapkast was niet groot
maar vreselijk van boezem: een matrone
die lette op haar geld en zeven zonen
en scherp en zeker zijn zou tot haar dood.
Ik mat haar met een schildersblik: in 't licht
dat scheemrig overbleef uit de gordijnen
heerste bij duisternis en flikkerschijnen
nadrukkelijk en kwabbig haar gezicht.
En 'k had…
Peer
gedicht
3.6 met 34 stemmen
20.495 De rozen zijn uitgebloeid, het is geen zomer meer
Ik ben alleen en heb een peer
De avond valt ook steeds vroeger, wat ik ook probeer
Ik schil de peer en snij de peer
In weemoedige, herfstige sfeer
Peuzel ik mijn stukje peer
De koude sluipt nader en de regen druizelt neer
Ik ben alleen en zonder peer
----------------------------------…
Sprookje
gedicht
3.3 met 89 stemmen
33.234 Zij luistren beiden naar haar oud verhaal,
wondere dingen komen aangevlogen.
zichtbaar in hun verwijde ogen,
als bloemen, drijvend in een schaal.
Er is een zachte spanning in hun wezen,
zij zijn verloren en verzonken in elkaar,
- het witte en het blonde haar -
geloof het maar, geloof het maar,
alles wat zij vertelt is waar
en nooit zal je…
Meditatie
gedicht
2.9 met 19 stemmen
14.870 Geen rots geen ster geen waaien en geen wiegen
doch overal het loerend water onder zee
geen vis geen vin geen stilgezonken schip
alleen het groen, het onbeweeglijk net
waarin mijn adem stokt, mijn hand niet meer durft dwalen.
En alles valt nu stil: mijn bloed, mijn blik
mijn blakende gedachte.
Hier keert men in zichzelf terug
hier slinkt men…
Voorspelling
gedicht
2.9 met 33 stemmen
19.927 Kort voor zijn dood
noteerde mijn vader zijn
toekomstvoorspelling
Hij schreef er boven REEKS
maar er kan ook staan KEUS
Verantwoording op mij nemen
schouderpijn
hoer in omgeving
korte duur
vertrek
kan met vrouw niet opschieten
andere beheerst mij
voorjaar verandering
finanacieel alles opgelost
nieuwe connecties helpen
jan(uari) uitstel…
kankerende grootvader
gedicht
3.0 met 57 stemmen
55.926 met verbeten happen
schrokte je spek en eieren
naar die verkankerde maag.
ik voelde me haast een ramptoerist.
mijn tijd als krijgsgevangene
was een plezierreisje
als ik het met dit vergelijk.
en je wees alle hoeken
in de eetzaal
van het bejaardentehuis aan.
je had lak aan regels van verpleegsters
die niet wisten wat vrijheid…
Leg eens uit hoe dat voelt
gedicht
2.9 met 46 stemmen
18.158 Heeft u gewonnen? Loop dan even mee naar achteren,
hier komt een willekeurig einde aan. Waar zijn uw adviseurs,
of bent u voorbereid? 'Je komt er tegenwoordig
niet meer aan te pas.' Een paleis voor uw gedachten.
Nu u zo weinig heeft te zeggen, laat ik vast verklappen
waar wij u niet op hebben gewezen: het tegenlicht,
het prijzengeld, de voorgeschreven…
Vol tederheid herhaalt zij wat ze ziet
gedicht
2.6 met 19 stemmen
11.787 Vol tederheid herhaalt zij wat ze ziet
zoals zij het zag in zichzelf.
Met geloken ogen, totaal ontdroomd,
bevestigt zij in zich de duur, het duren:
en zij zet zet zich voort zonder van plaats
te veranderen, zonder te verliezen
tijd. Het volle licht van de middag is
om haar. Haar schoonheid wordt niet moe
zich te doen tot mij gedaan is…
Ik
gedicht
2.6 met 122 stemmen
38.339 ik, de bij gebrek aan beter
dan maar mezelf zijnde: een soort
De Slegte voor tweedehandse
onverkochte emoties,
ik kwam mezelf tegen, je was zo lief
voor mijn melancholie, dat soort
reuma van het gevoelsleven,
maar als ik het warmhield,
bijvoorbeeld in jouw armen,
viel het best te harden.
eigenlijk pasten we zo mooi bij elkaar
dat ik sinds…
Dagpauwoog
gedicht
3.8 met 46 stemmen
9.417 Frivool fladdert hij de kanten
op en af
een dwarrelende tuimeling van kleur
vlindert stil zijn eigen weg
dronken van een bloem
na bloem
na bloem
hoe fel zijn hartstocht glanst
in mijn dagpauwoog
waaiert wijd een regenboog
ontspringt de dans
van de verzamelaar
zingt hemelhoog
zijn gloria.…
De wandelaars
gedicht
3.1 met 70 stemmen
21.651 Zit muisstil op het strand. Rust uit, ontspan,
palaver niet. Uit schelpen gluren ogen.
Nog even en ze rennen om je heen, bewogen
op pootjes dansen ze de driekusman.
Het is het heremietkreeftje dat van
zichzelf niets heeft, alleen maar draagvermogen.
Het weke lijf, in 't schelphuis weggebogen,
versjouwt de tweedehandse caravan.
Als Rumphius…
Erf
gedicht
2.4 met 32 stemmen
10.033 Pokdalig erf. De pomp,
de dissel en de molm.
Om de vlier de muggentros,
van energie het nabeeld
in de roestende coulissen.
Oud is de zomer.
Het oog over het rietland
en het ongewisse, te traag
voor iets anders dan stof.
Rimpeling van water
in de donkere, mosgroene
vonten van de avond.
-----------------------
Uit: Tirade 362, 1996…
Tegen half september werd het
gedicht
3.1 met 32 stemmen
19.650 Tegen half september werd het
na een legendarisch lange zomer
opnieuw snikheet. In een stenen kamertje
waar ze aan een zuurstof-apparaat geklonken lag
daalde toepasselijk de schemering.
Terwijl zeven verdiepingen lager
voor de deur van het ziekenhuis
een jongen en een meisje hoorbaar
afspraken de volgende dag te gaan zeilen,
kwam haar adem…
Weet je het nog het Nauw van Calais?
gedicht
2.7 met 105 stemmen
32.975 Toen ik hier nog niet zo lang woonde
en de eerste baby amper wat geluidjes
maakte in zijn witte wieg
vond ik het keukenraam te smal
om ver te kunnen kijken.
Vandaag scheen me de witte tuin
een wijds geval, met zoveel leegte
na het opruimen van blokken.
Een kwestie van gezichtsveld:
het lijkt soms of een vrouw na jaren
bovenaan steeds nauwer…
De bedriegertjes
gedicht
3.4 met 20 stemmen
19.203 "wat 'n treurigheid! O, het is niet waar
toch?", snikte de psychiater.
"En dat heeft u al van uw derde jaar?
Ging dat nooit eens over later...?"
Ach, ik zei maar snel dat het overging
en haalde een glaasje water.
---------------------------------------
Uit: Zand erover…
Over de wateren zweeft de twijfel
gedicht
2.5 met 27 stemmen
13.080 Over de wateren zweeft de twijfel,
ziet ons, grijpt ons,
maakt ons genadeloos tot wie we zijn.
Dat is dus alvast goed afgelopen.
Nu nog slechts van ons af te slaan
zij die aan ons vooraf
bedoeling wensen te zien.
Nog stuurlozer, nog zwalkender gaan wij.
Kijk maar. Nergens heen.
Het is de bedoeling bovendien
dat wij daar niet aankomen.…
Strijk en zet
gedicht
2.1 met 507 stemmen
138.196 Ze perst zijn nek,
blaast hete stoom
het bovenste knoopsgat in;
de bout sist maximaal.
Ze legt gewicht in zijn oksels,
boven de plank broeit
een melange van gewassen zweet,
leugens en hitsige smoezen.
Ze glijdt van zijn buik
langs draden zonder knoop,
over vlees en volle darmen,
plet breeduit zijn krampen.
Ze strijkt zijn schouders…
Slaap SL
gedicht
3.6 met 30 stemmen
15.507 De slaap komt, het lichaam leeg.
Was ik gordijn, dan ging ik dicht
zoals de steen altijd, dan hing ik
als gewicht aan klok tik tak, dan
steeg het bed in een mum van pijl
mijn gaap in. Binnen gaat de bedstee
open, mijn gedachte spelt het lichtruim -
een hooiberg richt zich naar de vinder:
Past de glazen schoen je voet? Kan ik
zeggen dat je…
Latijn
gedicht
2.8 met 30 stemmen
15.871 Hoe het huis wekelijks meeleefde
als hij neerstreek, steeds hetzelfde
ritueel, zongend onderaan de trap,
flarden Latijnse mis, dronken
tenor maar helder alsof hij alleen
beschonken het hoog akkoord kon
halen, klossend naar zijn hemel-
bed, roeden uit hun klemmen wippend,
een wonder dat hij elke keer weer
boven raakte waar de halve nacht
zijn…
Nazomer
gedicht
3.4 met 42 stemmen
24.425 ik heb in het gras mijn wapens gelegd
en mijn wapens gaan geuren als gras
ik heb in het gras mijn lichaam gelegd
mijn lichaam is geurig als hout bitter en zoet
dit liggen dit nietige luchtige liggen
als een gele foto liggend in het water
glimmend gekruld op de golven
of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw
oh grote adem laat de stenen…
Op een recht, zwart kousenbeen
gedicht
4.3 met 32 stemmen
10.437 Op een recht, zwart kousenbeen
dunne rokjes opgeheven,
dansend in de vroege regen
en de tuin voor zich alleen,
staan twee jonge appelbomen,
't witte bloed omhoog gestegen,
vlinder-hoofden wijd omgeven
door hun allereerste dromen.…
Gedicht om over te schrijven
gedicht
2.6 met 134 stemmen
59.785 Vrouw van monden en wonden,
vroeger was je nog mooier
dan een gewoonte.
Stil was je
als tijdens een lange droevige reis
en ik hield van je
als van mijn dood
en het zaad van pijnbomen.
Vrouw met de duizend lippen
die danst met een luid lachend lichaam
tot je achterover stort
in de nacht.
Je bent een nieuw begin.
-----------------------…
Twee dochters
gedicht
4.0 met 101 stemmen
9.071 M.H.
blond
stoere kisten,
stoere woorden,
klein warm handje op mijn rug,
tien jaar en in verwarring.
T.T.
ik ben veertien, lijk ik zestien?
uiterlijk, vriendinnen, kleren
graag de beste van de klas
nu onzeker, maar de toekomst:
rijk in Beverly Hills!…
Verlost van al mijn zorgen
gedicht
3.6 met 29 stemmen
14.935 ik heb niet gekozen voor deze eenzaamheid
evenmin voor deze angst
als balling te leven in Amsterdam
om mij heen, ballingschap
in de palm van mijn hand
zie je nu maar te amuseren,
als een kind in een leemte,
ontheemd
ach, vriendschap door dik en dun,
ik ben bereid te versmelten met jou
in de stilte van de nacht
eerst zal ik hymnen zingen…
Wens
gedicht
2.7 met 21 stemmen
14.192 Wanneer vind ik een fietsenstalling
met een fijngebouwde stallingsknecht
die daar eigenlijk niet past,
mij zegt dat hij dit werk alleen maar doet
omdat zijn vader leverklachten heeft
en zijn moeder rouwt?
Haar andere kind is precies die dag,
mijn halve leven lang geleden,
met slaapzak en een fibertentje achterop
vertrokken voor een weekendje…
Geur
gedicht
2.9 met 38 stemmen
15.941 met Tijgerbalsem
masseer ik
mijn pijnlijke bovenarmen
goed spul
zegt de mevrouw van de mensendiecktherapie
uw lichaam is uw voortuig
zegt ze
maar u heeft het niet
zo goed onderhouden
zegt ze
en: u slijt
die geur van kajoepoetih-olie
in de balsem wasemt rust
in 1955 masseerde jij je
moegeleefde lichaam ermee
hoe geurde onze kamer
altijd…