Alle inzendingen

Hij heeft mij min of meer beloofd een mooi bosje bloemen wild te plukken hopelijk neemt hij ze uit het Beekdal mee naar huis De Grote Ratelaar als knallend middelpunt met Echte Valeriaan en de Beemdooievaarsbek als ware trekpleisters naast een paar Maskerbloemen de gele variant en om alles stijlvol af te ronden de Moeras-vergeet-mij-nietjes…

De atleet is trots op zijn kracht en kunde van bewegen denkt alleen het leven en toekomst aan te kunnen dankzij eigen vernuft gekluisterd aan de rolstoel beseft de gebrekkige hoe hij hulp nodig heeft zijn welzijn van and're mensen afhangt de stoere sterke sportman en de verzorgde zijn beiden in Gods ogen kleine zwakke stofjes die Hij…

Ik kan die drie vogels niet meer zien tijdens de hydratatie onderbreking of de nieuwe aankoop van links naar rechts tikkie terug naar de man onder de lat van een zekere leeftijd gelukkig kunnen sommigen er nog iets van Ik wil zeker geen tukkie doen geen honderd procent bagageruimte waar we allemaal van profiteren vanaf slechts…

Zomerse stilte het smalle bospad verdwijnt tussen het groen Soms vraagt de dag niet meer dan dat je even blijft waar het licht tussen bladeren een vergeten stilte zichtbaar maakt en tijd zich terugtrekt uit alles wat haastig voorbij wil gaan. Langs het pad verzamelt zich de eenvoud van wat geen naam hoeft te dragen, terwijl een vogelstem…

dit is niet volledig er is geen beter of minder groter en hoger, om te voldoen aan verwachting niemand hoeft op tijd te komen omdat klokken zijn uitgezet overal is plaats omdat in voldoende leegte is voorzien deze muur heeft geen overzijde het begin geen achterkant lees dit als definitie, als plaatsbepaling, of als gebroken spiegeling…

Hoi Ik ken Mike van instagram En weet aardig wat over hem Je kan hem daar zien en volgen En wacht je op wat ie weer uit zend morgen Hij neemt je mee in een gedeelte van zijn leven En geeft hij heel even Een lach op je mond En om te zien is het heel gezond En dat je lekker ook kan denken Ik ga Mike dit gedicht schenken Dus Mike…

Een oudere heer uit Midlaren wilde zijn kruis eens ontharen Hij deed dat heel vlot, maar hij schrok zich kapot! Het aangroeien duurde nog jaren…

Rijen drogend gras in de vallei van de Zwarte Nete. Hooitijd in juni. Geuren van mijn kinderjaren. Een golf van geluk.…

De kamer blijft donker, het scherm geeft licht. Een pantser van pixels, een masker van glas. Je bouwt aan een luid en onfeilbaar gezicht, maar herkent in de spiegel niet wie je was. Kijk hem swipen. Kijk hem hopen. Op een klik, een hart, een teken. Maar de stilte in de kamer is al uren niet geweken. De tijdlijn pulseert met een dwingende…

- De mens is slechts een blinde mol in de mallemolen - Ongeacht alle antwoorden op evenzovele vragen voorafgegaan door overpeinzingen en bezwaren begon het hem na decennia toch te dagen: er restten nog oneindig veel maren Sommige uitkomsten konden wel behagen en andere zo nu en dan enigszins bedaren en enkele ervan voorzagen zelfs ook in…

Op zee ben ik een draak met machtige vleugels bol van mijn adem vlammend van de zon geleid door mijn ene hand aan het roer, en de andere aan de lijnen, strak genoeg en los genoeg, elk moment opnieuw de wind precies in het midden op de sweet spot: twee harten verbonden in de hoge golven in het wilde water steeds in balans als twee…

lieven is voelen door de huid door de adem en het licht in de ogen soms ontbreekt enig geluid het wordt in het hart gewogen . om me heen kwam het hedenmorgen naar mij toe, door hen die ik liefheb zij die mij ook op eigen afstand verzorgen in denken, doen en soms in oprecht laten . het is als ik van geluk met een vinger in mijn zielenmeer…

het voelt alsof ik de snaren bespeel die als honingdraden aan je lippen kleven, jouw mond is mijn lieve leven althans, vandaag zijn de rozen als violet gekleurd, staan de bomen nederig op de aarde die jouw voeten bespelen met tonen die slechts voortkomen in het allerliefste loflied dat net als de rozen zich scharen achter het zachte…

De zon wil streng heersen verdrijft alle wolken laat aan het effen blauw haar plaaglust glanzen denkt wellicht de grond te doen barsten en planten tot vodjes doen krimpen zorgt voor eindeloze dorst het onweer van de nacht daalt neer als weldoener donderslagen berispen de algehele droogte bliksems blinken op als lichten vol blijde hoop…

Hij plaatste zijn ene been, Omzichtig voor ’t andre been, Dat herhaalde hij weer, En deed het nog ’n paar keer. Zo verplaatste hij zich vooruit, Daarna richtte hij zijn snuit De kant op vanwaar hij kwam, En toen was ’t hek van de dam, Hij ging steeds sneller van hot Weer terug naar haar, En dat vond zij duidelijk leuk, Bleek hem klip…

Het is niet dat ik tranen vrees als ik een artikel lees dat over de verhuizing gaat. Het is ook niet dat ik telkens denk aan hoe het is geweest. Het is alleen de leegte die daarboven als een zeepbel zweeft. Mis je het? wordt vaak gevraagd, maar ‘t missen is een kluwen draad. Lastig te ontwarren, hopeloos in de knoop; het is het kijken naar…

De mens wordt groter en het land wordt kleiner. Het gaat naar de middag en de zon is de hevigste man in de streek en tussen de bomen waar twee roodgeruite jongedochters komen en gaan naar de stad. Ze hebben haar hoeden van het hoofd genomen en zeggen elkander dat. -------------------------------------------- uit: De Gemeenschap jrg 12…

't Was bladstil, en een lauwe loomheid lag En woog op beemd en dorre wei, die dorstten; Zwaar zeeg en zonder licht een vale dag Uit wolken, die gezwollen onweer torsten. Toen is het zwijgend zwerk uit-een-geborsten, En knetterende donders, slag op slag, Verrommelden en gromden. Vol ontzag, Look ik mijne ogen, die niet ogen dorsten: Een…

Waar ik me bij dat voetbal zo aan stoor - En ik ben oud genoeg om dat te vinden: Alsof de match verslagen wordt voor blinden, Dat lult de hele tijd aan één stuk door. Dus weg met die verbale tirannie En stop met melden wat ik zelf al zie.…

Het vooruitzicht is nu juist het hangijzer dat te lang in deze veel te hete zon is blijven liggen waar je alleen maar je vingers aan kunt branden Een zekere mate van zelfkastijding is mij echter als geboren antitheïst niet vreemd wel vreemd zijn de grote hoeveelheden zoete trivialiteiten die hier almaar geslikt worden of genegeerd zonder…

Hou je hoofd koel kopt het AD van vandaag hou je hersenen helder topt JJ (Jan Jacob) vandaag alcohol, roken, drugs: 'n pilletje, poedertje, 'n paddootje doe het gerust en naar hartelust maar het levert hevige hersenonrust op daar reageert je unieke lichaam op, soms zelfs van een heerlijke hemel naar een vreselijke hel dus hou…

Vanuit het leven ben ik ontwaakt, want ik werd gedrogeerd in mijn slaap Ik volg mijn gevoel en instinct, dus niet wat de media mij afdwingt De wetenschap is doortrapt en hijst de vlag op het economisch fregat We draaien om een spil, tegen ons beste weten in Als slaven van een blinkend metaal, spreken we dezelfde taal.…

wat moet het leuk zijn zei Max bij het beekje om water te zijn je hoeft niks te doen en je komt overal wat is het leuk, Max om bij jou te zijn ik ben je bedding en ik volg je overal…

Heil U, koperen ploert. Mijn goudgele Dominatrix, die mij met haar stralen beroert. In haar warmte zwelg ik. Naakt lig ik voor haar, algehele overgave. In lust lig ik verwelkomend klaar. In haar warmte, in haar rust. Zielenheil, eerder nog zo broos, wat zo pril pas in maart weer begon. En nu aan de hemel, zo hoog, belangeloos. Ik hou…

een flinke scheut met schoonheid van Aphrodite en niet te zuinig met de geleerdheid van Pallas Athena luchtig opgeklopt met de kracht van Nike Maät wordt nog daadkrachtig toegevoegd voor de zoete doeltreffendheid Themis blijft waarachtig een smaakmaker die de rechtvaardigheid versterkt en Freya met haar romige liefde is de…

De wenteltrap draait ik stijg en daal tegelijk wie was hier het eerst?…

een onbevattelijk gemis neemt een vlucht in de overblijfselen van hoge pilaren verloren herinneringen vinden in oude tempels een verwoest en verlaten huis vanuit mijn lichaam dat ook het jouwe was schrijf ik in de palm van mijn hand jouw naam…

Op het schoolplein werd een hinkelparcours uitgezet, keurige krijtstrepen. bibberende cijfers die samen een geheel vormden het doel bleef onbesproken alsof iedereen het kende, eerst de eerste drie vakken, dan twee voeten naast elkaar de herhaling sprak voor zich alleen bij het einde weifelde ik, Waarom moest ik keren om terug te gaan…

ik hang aan de toppen van gebogen zilversparren en eindelijk vliegen kegels door de zomerse wolkenlucht als ik dan toch loslaat houd ik alle vogels tegen met mijn uitgestoken handen waai ik de wind zonder zuchten langs speels wuifgeboomte als ik dan toch aanhoud blijf ik zweven boven het aards kruipend, sluipend ongedierte (met…

Mijn vreugde is gestolen Door een dikke dief met lang zwart haar dat in zijn ogen prikt Ik zag hem gaan maar kon hem niet tegenhouden Hij was te dik om vast te pakken Zo kogelrond Mijn vreugde ben ik kwijt dat is een hard gelag Ik weet niet hoe ik verder moet Mijn twinkeling zat daar ook in midden in mijn vreugde Ik weet…