Alle inzendingen

Kronkelende takkenwirwar Meanderende houtaderen Nu ze hun bladeren losten tonen ze meer panorama Van een dik loverkleed onthecht laten ze meer landschap door Pronkend met vele vertakkingen tekenen ze ook de omgeving Jaarlijks vasten stokt de sappenstroom Rijzige reuzen die verstillen Door hun rustieke winteroutfit Overlevende fantomen…

Als de ouders op de crèche naar je kijken en smoezen dat de man die jou ophaalt je vader is, weer je dan Recht je schouders en je ogen Durf schaamteloos zijn zoon te zijn Als mensen jou zien en gniffelen omdat je een andere naam hebt dan je vader, je tante en je oma weer je dan met de waarheid van hun daden, die groter is dan wat er in…

Jij zegt dat ik beter bij je pas omdat ik zacht ben, omdat ik luister, omdat ik blijf waar anderen verhuizen. Toch ben ik niet lief. Ik ben alleen gebleven toen het makkelijker was om weg te gaan. Ik geef geen rozen, ik geef tijd. Ik geef stilte waar woorden niets meer doen. Ik geef ruimte en noem het zorg. Jij noemt me veilig.…

We noemen het vrede omdat de kanonnen niet overal tegelijk spreken, omdat verdragen nog in archieven liggen en diplomaten elkaar de hand schudden met vingers gekruist achter de rug. De lucht is dik van woorden die zwaarder wegen dan wapens, dreigingen verpakt als analyses, grenzen die rekken, regels die buigen zonder te breken — nog net…

MIJN CAFÉ EIJLDERS Buiten of binnen aanmeren in je thuishaven Korte Leidsedwarsstraat 47 Amsterdam-centrum in de zaak, voor of achter bovenin of beneden aan de zijkant of aan de bar waar aardige bediening je kent de caféruimte je kent de geur, kleur je kent sommige mensen genoeg om mee te praten te mogen ontmoeten niets te moeten…

De nacht was te kort Tijd ging te snel Volledig ontspannen Lekker in mijn vel Draai de wijzers Terug naar elven Normaal zo onrustig Vannacht de rust zelve Genoten, maar voorbij De dag is weer begonnen Het geluid dat we straks weer horen Wie heeft de tijd verzonnen Stilstaan bij dit moment Is alles wat ik wil Het is nog even donker…

Te veel zorgen ontwaken Het contactloos gaan slapen…

Zij stiet de vensterluiken open: Een winterdag, een grauwe mist. Daar komen rasse stappen nader: ’t Zijn vier soldaten met een kist. Wie dragen zij zo vroeg ten grave? Een vreemde knaap, een jong soldaat. De markt is leeg en toe de huizen, En niemand, die er achter gaat. Zo ver van huis alleen gestorven In ’t gasthuis ener vreemde stad,…

De bommenwerpers dalen. Hoor ze grommen. Loop niet zo ver van mij in deze verraderlijke mist. Al scheiden ons maar drie meter ik heb je al drie keer gemist. Mijn blik is bewasemd als mijn bril. Kom naast mij lopen, met je elleboog tegen mijn ribben. Kom zo dicht als je kan. Zoals straks in onze kist. -------------------------------- uit…

Veel treinen flink vertraagd of niet in orde Een negatief record het vorig jaar Ook dit kreeg Koolmees dus niet voor elkaar De spoorwegen zijn stoorwegen geworden Dit is voor wie er treint naar school of baan Vervelend nieuws om lang bij stil te staan…

het kan toch echt wel schelen in koude-doorweekte kleren voorzeker te weten welke middelen ten minste in potentie (gezien de twijfelachtige kwaliteit) hem in ieder geval een poosje de illusie van enige warmte geven -als prijs van het leven overleven al is het om maar even heel even maar niet te beven om dankbaar een gegeven kop soep…

Eindeloos dein ik op de golven Van mijn bestaan, Soms in een dal, dan op een top, ’t Is komen en gaan. Eindeloos duurt het eeuwige zijn, Kort duurt het menselijke, Daar komt te vroeg steeds ’n einde, Na te kort durend begin. De tijd gaat eindeloos voort, Tikt soms vliegensvlug, Dan zonder progressie bijna stil. De kim daagt in nabije…

Er iets dat ik je wilde vertellen Een anecdote een waargebeurd verhaal Maar de tranen beletten mij het Het verhaal loopt niet goed af Ik probeer het nog weer: Er was eens -het rijmt van geen kant- Een prinses Die prinses was jij Daarom komt er geen begin Van een woord uit mijn mond Omdat jij er eens was En nu niet meer…

​ Kan je met jezelf een onderonsje maken in een vliegtuigstoel van toeristenkwaliteit waar je amper je gewicht weet te verplaatsen dan van die ene bilhelft naar de andere waar je voeten krampen produceren en je je schoenen al hebt uitgewrongen om je tenen even te bevrijden van de irritante beknelling je je ogen bedekt met je sjaal je…

over de slagschaduwen hoorde ik van tegenvallend licht waar geen touw aan vast te knopen viel en met niet meer dan een verlangzaamd verlangen blijkt mijn lot daar aan opgehangen te zijn ik las objectpermanentie en het besef kwam direct dat ik toen al begreep in essentie dat zij bleven bestaan voordat mijn geheugen ruwweg geslepen was…

ik hou van liederen die zwijgen als de koufront uit het oosten zich wurmt door alles wat zich in kieren en naden heeft verschanst in de kille kou dat vonkt als een troubadour die zich warmt aan zijn dichtkunst wanneer hij voor de hoge bomen buigt en zijn voordracht de woorden zijn van het verhaal dat eenzaamheid de tol is van elk seizoen…

Breekbaar briljant hart klopt nog in de schaduw zacht verlangt naar het licht Ooit gaf men een hart aan wie het wilde bouwen, bestemd om ouder te worden met de tijd. Een hart van rust en ijzige glans, verrassend in verlangen, breekbaar om lief te hebben. Het was het hart van weleer, regelmatig van slag, soms opgewonden door het leven…

Alles zonder onderscheid met onschuld toegedekt. De stad een wereld in het klein, genoeg voor deze dag. Ieder mens een medemens met eenzelfde doel. Goede wil, ongevraagd dwarrelend van boven.…

De vriend van de vossen die hen eten bracht in moeilijke tijden, Met zorg en geduld door de bossen en langs de straten dwaalde hij, Zijn hart vol liefde, zijn handen nooit vrij. Hij liet zijn spoor na in de zachte aarde, Waar de vossen zich verscholen in hun schuilplaatsen, Zijn woorden waren zoals een warme warde, Een troostend verhaal in…

In zijn laatst gevecht het recht te letterknechten tot een kromme hield hij zich kranig staande van de domme Hooggeleerde Heren hier staat een hanig advocaat en ja dat mag u van mij leren het ons gegeven leven is één gedreven muggen zeven en al heb ik door mijn meesterlijk geklover veel pecunia maar weinig haar meer over en vind ik lepe…

Een monument moment Zo paradoxaal intens Als onbekend…

Waar de stappen zichtbaar worden en de druppels hoorbaar zijn, kijk ik van binnen door het raam en zie de wereld in het klein. Als de woorden niet meer komen en het rijmen niet meer wil, heb ik altijd nog mijn kachel dat maakt het minder kil.…

Ik ben werkloos Half Nederland kreeg het voor minder Terwijl ik er niet voor koos Het systeem is kapot Nooit komt het meer goed Want het is allemaal verrot Als het niet eerlijk is doe ik niet mee Met al die zogenaamde personen die de beeldbuis schoonlikken op de Nederlandse Tv Het is eigenbelang En ieder voor zich Wanneer brand in…

Een verlichte eet niet alleen Een plus een is meer dan twee Samenzijn is kijken naar de mooist denkbare poort naar een leven dat je wilt leiden Sta op en ga binnen Elke dag opnieuw bij het wakker worden uit je droom van een leven dat er echt toe doet Een verlichte drinkt water plus water is water Wat er gebeurt, gebeurt gezien of ongezien…

Liefde heeft niet gelogen, ze sprak zacht genoeg om ons te laten horen wat we verloren. We noemden hoop wat eigenlijk angst was, en toekomst uitstel bleek. We knikten bij elke belofte alsof instemming hetzelfde is als waarheid. Ze zei niet: blijf, ze zei ook niet: ga. Wij vulden de stilte in met alles wat we misten. Liefde wees,…

72 jaar Niet als een mokerslag, maar als een warme jas: hij past, met zakken vol herinneringen, gelach en zachter verdriet. Je liet los met open handen, handen die groter werden van alles wat ze doorgaven: liefde die van vorm verandert, een huis voller dan het leek. Melse Sound, niet weggegeven maar doorgegeven…

Mijn lichaam leert een andere taal, mijn knieën antwoorden pas na de derde trede, spieren vergeten soms de weg die ze ooit blindelings kenden. Maar in mijn hoofd ren ik nog steeds, draai ik rond als de tol in mijn kinderhand. spring ik zonder aarzeling over dagen die geen grenzen hebben. Daar woont een lichaam zonder slijtage, een herinnering…

Ik kan geen postzegels verzamelen ik kan geen vrouwenfoto's verzamelen ik kan geen amourettes kollektioneren en geen wijsheid ik kan niets meer ik kan niets meer Waarom doof ik de lamp niet en ga ik niet te bed Ik wil beproeven naakt te zijn bloot wie weet wel gevroren purper…

Het zwarte schaap staat in de sneeuw, het staat er langer dan een eeuw en als een tentzeil hangt de grond om zijn vier poten in het rond. Het zwart schaap is iets dat weet en elke hoef is een magneet voor 't voetstuk dat onzichtbaar is. In bei zijn ogen zwemt een vis. Des nachts kijkt niemand uit het raam, want wie weet waar…

Het nieuwe jaar is nu wel echt begonnen. Had u veel goede voornemens dit keer? Ach, ik probeer het alle jaren weer maar geef me na een dag of twee gewonnen … Eén ding heb ik weer bovenaan gezet Ik plaats hier elke week een snelsonnet…