De avond zijgt als zegen
De avond zijgt als zegen
Om heide, weide en zand.
Vaag worden al de wegen
Eén donker met het land.
De grijze verte nadert
Onhoorbaar, kalm en zacht;
In 't blauwende gebladert
Daalt stille vredenacht.
De hemel heeft zich rustig
Om de aarde heengespreid
En zoent haar nu wellustig
In zwijgende eenzaamheid.
Inzender: Redactie, 7 september 2025
gedichten.nl
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: natuur
avond 3.2 met 9 stemmen 
2.008
2.008
Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!