Men moet er af en toe eens even uit,
Het leven draait tenslotte niet om werken,
Ik kom graag in musea en in kerken,
En dit keer nam ik ‘Frankrijk als besluit’.…

Ik heb je alles gegeven:
een gedicht, mijn maandsalaris
en een kind; wil je nu even
kijken of het eten klaar is?…

En toch weet ik zeker dat ik haar zag
door de nevelen van opspattend water
golven die hun kalmte niet bewaarden
maar daar voor mij haar stem zeefden…

Als je het niet weet
laat het dan voor wat het is.
Niets dat je echt mist...

O herfstvertedering in het stille woud,
Waar bruine blaadjes rusten op de poel,
Of langzaam drijven zonder lust of doel
En bomen prijken met het som'bre goud…