Alle inzendingen van Bart

Nu je weer binnenstapt, stinkend naar goedkope cologne en leugens, voel ik het oude vlees weer slap worden, een waardeloze zak met botten. Ik probeer te haten, te spugen op je lach die snijdt als glasscherven in de keel, maar het hart, dat kutding, liegt harder dan jij ooit kon. Ik ben weer die zwerver met doem in de bloedbaan, eenzaamheid…

Jij bent weg, en de engelen zwijgen in mij, hun vleugels van marmer, koud als verlaten kamers. Ik sta in de wind van jouw niet-zijn, een boom zonder bladeren, wortels in lucht. Toch groeit er iets verschrikkelijks in mijn borst: een roos van pijn, doornen die zingen als messen, bloedend licht dat niemand ziet behalve de doden. Ik roep je in de…

In de greep van je wrede pen,schrijf je mijn naam in giftig lood, verpletter mijn botten onder zwartgeblakerde laarzen van leugens. Maar zie: mijn aders barsten open als vulkanen, spuwen lava-rode woede, een feniks uit as van verraad, vleugels snijdend door je stikdonkere nacht.De kooi splijt, mijn stem een mes dat uienhuid en vlees openscheurt,…

De Boekenweek, het jaarlijks boekenfeest Het stimuleert ons om een boek te kopen Sla ook weer eens een dichtbundeltje open Het leven is veel rijker als je leest Voor het geschenk, dat boek van Hendrik Groen, Hoeft u het dit jaar echter niet te doen…

--- — korte fluister Op de vensterbank een zucht, een oude zucht, niemand raakte hem nog aan. De wind zegt namen, zacht, te zacht om te blijven, te zacht om te verdwijnen. De kast weet iets, de kast weet het nog, in het hout trilt iemand na. Ik verzamel stiltes, leg ze naast elkaar, de zwaarste blijft bij jouw stoel. Jouw…

Ik ben geestelijk ongesteld, niet zo’n beetje ook, ik draag de wereld, ik draag de rook, ik draag de woorden die men laat. Maar als mijn naasten neen zeggen, neen, puur onaardig, koud, dan kookt mijn bloed, dan stijgt mijn hart, dan stijgt mijn hart in rook. Schuifelend, zuchtend, traag, bij de draaideur die zachtjes slaat, vind ik geen…

Hij leerde van verkiezingen op school. Thuis deed hij toen het kieskompas eens want hij vond de stof bijzonder interessant en Jesse Klaver, dat was zijn idool. Een onverwacht advies kwam uit de bus, hij paste toch het best bij 50Plus.…

In ’t schemerlicht van dauw-doorweekt gras, waar spinrag glinstert als zilverdraad gesponnen, luistert de aarde naar een verre stem, die fluistert door de blaren: “Kom, sta op en ga.” De wind draagt geur van wilde tijm en natte klei, raakt mijn wang als vinger van een oude vriend, en in dat zachte strijken voel ik het trekken…

Een gedicht-collage van eeuwige liefde Zal ik u vergelijken met een zomerse dag? Neen — gij zijt de roos die eeuwig bloeit in mij, waar scherpte fluistert in de omhelzing van verlangen. Kom, geliefde, dans in de cirkel van vuur, de liefde is een oceaan zonder bodem of oever, waar elke golf de bloem blad voor blad ontwaakt. Ik hou van je als de…

In de gang hangt nog de geur van te lang gestookte kaarsen, was die niet meer naar boven kruipt maar naar binnen zakt, alsof het plafond een spons is geworden die alle vroegere avonden opzuigt en zwijgend vasthoudt. De trap kraakt niet langer onder voetstappen maar onder de afwezigheid ervan – een soort botte, herhaalde zucht die…

Het leek destijds verstandig om te doen En dus ging ze de BBB versterken Aanvankelijk bleek dat heel goed te werken Ze voelde zich een paling in het groen Nu gaat het leiderschap naar Henk Vermeer En dus verlaat ze de partij maar weer…

De vrouw die sinds dag één het boegbeeld was En de partij naar grote hoogte leidde Stapt na vijf jaar, het bleek niet te vermijden, Terug. Maar wie vervangt straks Van der Plas? Het leek de BBB gelukkig wijzer Te kiezen voor Vermeer en niet voor Keijzer…

Mijn Valentijn, ik bracht je rode rozen Met daarbij een alleen aan jou gericht Speciaal hiervoor geschreven minnedicht Ik las mijn vers, jij stond beduusd te blozen Het resultaat viel toch een beetje tegen Waarom heb ik een straatverbod gekregen…

De ministeries hebben ze verdeeld Nu kunnen ze die posten gaan verdelen Wie zal in Jetten 1 een rol gaan spelen En wie raakt onverhoopt toch buiten beeld Bescheiden ego’s noemde men een pre Maar waarom doet dan toch ook Dilan mee…

Ziezo, de poëzieweek is begonnen Poëten dragen voor uit eigen werk Het klinkt wellicht als vloeken in de kerk Maar waarom heeft men ooit zo’n week verzonnen De dichter dicht, en dit is eerlijk waar, Wel tweeënvijftig weken in het jaar…

in den dwarrelenden dwaaltuin waar winden wijs en wonderwijsjes wisperen staan sneeuwklokskens stil en stout in hun groen-grijze gewaden te glinsteren zacht tegen het tierlantijnend tempeest dat dartelt en tiert in lichte lust en lach heffen zij fier hun fijne hoofdskens hoog en harten helder als hemelse hiert daar zweeft de moerasruiter mild met…

O, gij donkre nacht, diepe duisternis doortogen, Waar wilde winden woelen door 't wouds gewelf, En zwanen zweven zacht in zwermend zwijgen, Daar vlindert 't licht als goudne gloed gedaald. Gij bloeme blank, met blaadjes broos en blank, In stormgeslagen stonde, strelend strijkt de bries, Uw hertjen geel, getroost door tranen talrijk…

Hij wist de president te overtuigen Het kostte hem een uurtje overleg Misplaatst, zo’n ‘daddy’? Mark komt ermee weg En weet de NAVO-crisis om te buigen ‘Hoe deed hij dat?’ is wereldwijd de vraag Hier kennen wij Mark langer dan vandaag…

In de duistere diepten der nacht, waar winden wijlen en sterren stil staren als stomme getuigen, dwaalt de tijd traag en teder, als een tijdloze tijding door lege lanen van ’t leven, vol leed en verlangen. O, hoe de rozen, rood en rein, in rozige vazen verwelken, verwonden door verborgen verdriet, geboren uit achterbuurten waar brieven de…

De polders in de mist In grauwe mist die als een rouwkleed drukt op polders waar ik jou voor ’t laatst heb gezien, staat nog die wilgeboom, gebogen, gebroken, zijn takken schreien om wat nooit meer zal zijn. Hier liep ik met je, hand in hand, zo dicht, door gras dat toen nog warm was van ons lachen, nu bijt de kou tot in het merg…

O krinklende winklende waterding, met t zwarte kabotseken aan, wat zien ik geren uw kopke flink in t woud waar licht zich vouwt. Ooit leefde hier een voorhoofdhagedis, een mammoet en reuzeleguaan, planeet A was een godgeschenk, welaan, brengt sapiens hel en verdoemenis? In kamers van bomen, zwart in de witheid, blijft…

van alle mensen die hun lach hebben begraven in een update loopt dertig procent dwars door je heen een glitch in hun systeem pas na de botsing kijken ze om met ogen die alleen eigendom spellen alsof de wereld een afgesloten bèta is voor hun eigen gelijk ​de rest is ruis op de achtergrond armen op halfzeven vleesgeworden moedeloosheid onder…

Don’t do it, Mr. President, beware Het geeft geen pas om Groenland te belagen U zult in deze opzet nimmer slagen Wij steunen Deens verzet, ook militair Ja, Brekelmans blaast z’n partijtje mee En stuurt nu zelfs niet één soldaat, maar twee…

Winters Pergament In mistig inkarnaat vuurt de lage zon te zelden, duisternis daalt neer, het vroegste uur te laat. Zwarte bomen staan als spoken in het gestraal, witberijmde velden melden winterse waak. De grond is wit, de nevel wit, onverwacht, bomen houden stil zich in de rijp beijzeld. Geen takgetril breekt het kristallen kunstwerk, stil…

Het spel begint waar de regels ophouden, een plotselinge ren door het gras dat kraakt van licht, voeten die de aarde kietelen tot ze lacht. Takken worden zwaarden, dozen paleizen, een handvol modder is een heel heelal dat ronddraait op de palm, nog niet wetend van zwaartekracht of verlies. Stemmen botsen als bellen in de wind…

In Duitsland kwam A. Hitler aan de macht Aanvankelijk was men daar heel tevreden Hij durfde wat de anderen niet deden Het heeft de wereld weinig goeds gebracht Ik zie het nu diezelfde kant opgaan Aan d’overzijde van de oceaan…

Het nieuwe jaar is nu wel echt begonnen. Had u veel goede voornemens dit keer? Ach, ik probeer het alle jaren weer maar geef me na een dag of twee gewonnen … Eén ding heb ik weer bovenaan gezet Ik plaats hier elke week een snelsonnet…

We zaten aan een rijkgevulde dis De boom versierd met kaarsjes en met ballen We hielden het gezellig met z’n allen Wat elk jaar weer niet vanzelfsprekend is Toch zongen we van vrede hier op aard Een onderwerp dat mij echt zorgen baart…

Wordt het weer eendenborst dit jaar, of gans Rollade, varkenshaas of parelhoen, Een hele zalm, een reerug of kalkoen In elk geval een bietensteak voor Hans Wat zullen we met Kerst op tafel zetten Ach, weet je wat? We gaan maar weer gourmetten…

Er werd onlangs een brute moord gepleegd Tussen de bomen klonken doffe schoten Wordt straks de dader jaren opgesloten Omdat gerechtigheid het zwaarste weegt? De opluchting was groot toen men vernam Het slachtoffer was de probleemwolf, Bram…