inloggen

Alle inzendingen van Frans

952 resultaten.

Sorteren op:

droom

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
zo gracieus naderde zij ... een vrouw die lijkt te zijn geboren louter en alleen om te bekoren : de wind de rok de dij .. - zo soeverein zo waarlijk vrij dat niemand haar zou storen .. wie schoonheid eeuwig werd beschoren kwam steeds meer dichterbij .. - en na jarenlang te zijn gescheiden jaren die het geluk niet konden geven…

Herfst III

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.518
De wind waait langs de heide, Waar 't korte daglicht vliedt, En donkre wolken glijden Langs 't zilvergrauw verschiet. Op verre molen draaien De wieken loom ál-door; Er zwermen bonte kraaien Om 't kronklend wagenspoor. Nu zal het najaar rijzen Met droevig doodsbegin En spinnen, met zijn grijze Lijkwade 't landschap in.…

In het week-end

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
Een sirene loeit en er wordt een meisje weggebracht in de donkere novembernacht in het week-end. En haar mama huilt want een ouder weet maar al te goed wat verkeer met jonge mensen doet in het week-end. Zij reed voor de eerste keer ondanks het gure weer met haar fiets langs de verlaten straat. Laat die avond vond men haar de hulpdienst…

Hartendief

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.046
Voor jij er was, mijn kindje lief heb ik niet zitten zoeken naar het woordje 'hartendief', zelfs niet in woordenboeken. Nu jij er bent, mijn kleine schat weet ik haast vanzelfsprekend, als je in mijn armen ligt, wat het woordje 'hartendief' betekent.…

Over billen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 757
Zei de ene bil tegen de ander: 'Zullen wij nu maar eens gaan trouwen, men zal ons wel als 'n stel beschouwen na zoveel jaren naast elkander'. Neen, zei toen de andere bil, ik denk er nog niet aan, zwijg stil. Wij gaan nu al vaak zomaar voor de minste scheet uit elkaar.…

deïficatie

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 587
voor Evelyn wanneer de zon hoog aan de hemel staat en de natuur in niets te wensen overlaat wanneer vogel na vogel in verrukking fluit en ik keer op keer daarbij de ogen sluit dan interesseert de hele wereld me geen zier .. dan heerst een andere werkelijkheid hier een werkelijkheid waarin ik een wonder ervaar : dan strelen frêle vingers…

Ik min u nog

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.146
Ik wilde u zien: ik zag u weer, En kwam u om genade smeken. Maar, wat ik poogde, ik kon niet spreken, En gij, ge sloeg uwe ogen neer. Geen blik, geen blos op uwe wangen, Geen woord: uw hart was koud en stom. Ik trilde en beefde van verlangen, Ge ging voorbij en zag niet om.   Ik min u nog, al schondet gij De eed, mij eens vol vuur gezworen…

Mijn zoon

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 6.304
Mijn zoon, er zijn in de wereld gogen en logen te over, larielijders allerlei, killers en kaalslagers. Er zijn zovele moegemaakten, klemgeraakten; uitgereisde roer-me-niets, murw, nurks en stuk op hun stek. Er zijn patsers en paljassen plenty, vele lepe strebers, regelneefjes en meters van Nut. Alles hier rept en roert zich, maar in het gedaver…

De Luisterboom

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 710
Er staat een oude boom in het bos die weet van iedereen wel wat want horen kan hij ook heel goed het is een luisterboom,wist je dat? S'morgens vroeg al komen kinderen heel voorzichtig een voor een om aan de boom te gaan vertellen want ja die luistert als geen een Heb je soms weleens problemen of een heel rare enge droom weet je niet wat…

Stof in de wind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 558
Met mijn ogen dicht reik ik in het ijle naar het firmament. Naar de eeuwigheid waarvan niemand het begin of einde kent. Stof in de wind wij zijn net als stof in de wind. En ons bestaan is niets dan een druppel water in de zee. Wat wij doen neemt de kracht der tijden vluchtig met zich mee. Stof in de wind 't is niet meer dan stof in de…
Frans Vanhove27 september 2013Lees meer >

Luis op Venus

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
Een kleine schaamteloze luis voelde zich er niet echt thuis, klom op Venus op een heuvel en vond het werkelijk een euvel dat ze er landde per abuis. Met dat vreemde landschap daar had ze geen problemen, maar nooit had zij 't besluit genomen om op Venus toe te komen op een vliegende sigaar. Zo draagt ook een arme luis af en toe haar eigen…
Frans Vanhove25 september 2013Lees meer >

Nachtvlinder

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
Nachtvlinder fladderend doelgericht naar ieder straaltje licht vannacht. O nachtvlinder, jij lichtvinder toch fladder je nooit naar de stralende dag. Goudzoeker dolend in de nacht de duisternis die wacht op jou. Waarheen jou je zoektocht ook brengt er is geluk dat wenkt iemand die liefde schenkt nachtvlinder, aan jou.…
Frans Vanhove24 september 2013Lees meer >

Mopertingen 1962

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
In de stoffige veldweg liggen ze daar en in de omgeploegde akkers. Ja, en bij het beekje in 'Het Broek' en in vaders tuin waar de seringen en rijen rozen wachten op bewondering. Waar, peuzelend aan wat peperkoek mijn zusjes vrolijk touwtjespringen. En daar tussen de kleurrijke posters, daar in mijn hippe kamertje waar mijn voorraad sigaretten…
Frans Vanhove23 september 2013Lees meer >

De laatste roos van de zomer

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 992
't Is de laatste roos van de zomer die de ochtend begroet, alleen. Bloemen die haar eens vergezelden, zij verschrompelden één voor één. En geen knop zal openbloeien tot opnieuw de lente weer ontwaakt. 't Is de laatste roos van de zomer die mij altijd weemoedig maakt. Nu de laatste roos van de zomer aan haar tocht naar de herfst begint…
Frans Vanhove21 september 2013Lees meer >

ZuiderzeeMuseum

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 822
Bij de mooie stad Enkhuizen ja daar pal achter de dijk ligt een schitterend museum en dat museum is zo rijk Ja zo rijk van het verleden de Zuiderzee die was nog zout kerels waren toen van ijzer en de boten nog van hout In dat schitterend museum waan je je in vroeger tijd daar kun je kloeten door de grachten en werkt een echte keukenmeid…
Frans schuit26 augustus 2013Lees meer >

Trein der traagheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
Er was eens een fiere Fyratrein, zo een trein met een fijne lijn, een trein met zuiders temperament zonder, zo dacht men, mankement. Men droeg hem vooraf al op handen, als redder van de Lage Landen. Ten einde raad heeft men beslist, hoewel men het al maanden wist geen nieuw tijdperk in te luiden, hem terug te sturen naar het zuiden want hij…

Verdriet om Boyke

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 739
Boyke, Boyke, neen, ga niet dood! Boyke, we houden van je, hou vol, lieve chihuahua van ons. Het gif deed z'n werk snel, onverbiddelijk, adequaat. Gif dat je argeloos en gretig verslond. Vermomd gif dat je een lekker, extra hapje vond. Gif, moedwillig gelegd door een of ander onverlaat. We aaien je kleine, slappe hondenlijfje. We roepen…

Homo sapiens

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 636
Gij, domme mens, gij homo sapiens, gij die al eeuwenlang met alle geweld uzelf ongegeneerd boven alles stelt. Gij, wier hoogmoed ik verwens. Wie zijt gij mens, die oorlogen voert, die onze planeet respectloos verpest en natuur verwoest die ons nog rest. Gij mens, nimmer door deemoed beroerd. Misschien zult ge er ooit in slagen en wordt…

De ramp van Moddergat

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 735
De laatste winterkoude stormen bliezen de golven met brute kracht tegen de Friese waddendijken het stormde gevaarlijk in die nacht Het was maandag zes maart 1883 Moddergatse schepen voeren toch uit want het laatste eten was opgegeten en men bezat geen rooie duit Dus de vissers moesten wel visssen op die grote ruwe zee en hoewel het eigenlijk…

Regina

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.229
Regina telt maar vijftien jaren, En hoe bekoorlijk is ze reeds! Haar halsje omgolven guldene haren, Haar mondje omdanst een lachje steeds. 't Eenvoudigst mutsje dekt haar kopje, De stof haars kleeds is grof katoen. - Ei! klinkklank heeft het rozenknopje Om lief te wezen niet van doen. Wanneer zij op de dag des Heeren Soms met hare ouders wandlen…

Doodgewoon Arie

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.081
Hij vond het fijn om te gaan varen met zijn lieffie in de boot op de vliet wat liggen dobberen of vissen in een grote sloot Hij had het niet op kou en regen werd blijer van de zomerzon van klussen thuis of bij de kinderen en buiten eten als het kon Hij vond het niets om stil te zitten een mens geboren om te doen geen geluier of niks nuttigs…

Geen G... genoeg

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 404
Als je zoekt naar wat je niet vinden kan maar wel vindt wat je niet zocht als je wil kopen wat je niet betalen kan maar betaalt voor wat je niet kocht als je vraagt wat je niet krijgen kan maar krijgt waar je niet om vroeg... dan heb je waarschijnlijk geen Geluk, geen Geduld of geen Geld genoeg.…

Wensen en dromen

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 572
Oud zijn mijn wensen, oud mijn dromen. Oud, te oud om, wegkwijnend onder het stof der tijd, ooit nog uit te komen. Soms lichten ze even op, heel ver als lantaarns in de mist. Maar ach, ik weet, te vaak heeft de egoïst het van mij overgenomen. Al heeft hij de houdbaarheid van wensen en dromen zelden of nooit betwist.…

Het is maar hoe je 't bekijkt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Is een viooltje minder kleurrijk dan een lelie of een roos. Is 'ouderwets' wat uit de mode, niet meer hip, dus waardeloos. Heeft een prins een mooier leven dan een bakker of een boer. Is een man die niet wil vechten minder of nu net meer stoer. Is een film aangenamer dan het lezen van een boek. Gaat men liever eens uit eten dan bij tante…

Op een voetstuk

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 806
'Voetje voor voetje' begin ik te verstaan waarom er over voeten heel wat uitspraken bestaan. Waarom iets 'veel voeten in de aarde heeft' en waarom men iemand 'naar zijn voeten geeft'. Of waarom men liefst 'op staande voet' gewoon 'voet bij stuk' houden moet. 'Schoorvoetend' dringt het tot mij door, voeten hebben vaak 'een voetje…

Begeesterd

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 427
Door ochtenddauw getooid en koperen zon beslagen, imposant doch fragiel trekt natuur zijn gulle spoor van rust en welbehagen door zinnen en door ziel. Slanke sparren toornen zo lijkt, tot aan de hemel, de nevellagen voorbij. Aan hun voet mierenhopen, naarstig op en neer gewemel in een sparrennaaldensprei. Een rosse pluimstaart steekt…

Een Schots verhaal

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 707
John McDonald was een Schot zo'n Schot met schotse manieren. Met haast alles dreef hij spot en uiterst gierig was hij tot... hij Emma Douglas wou versieren. Hij trok zijn mooiste rokje aan om op zijn doedelzak te spelen en ging voor Emma's deurtje staan en stotterde toen heel spontaan: 'k-'k-'k wil met jou mijn leven delen'. Emma…

Ik omhelsde een boom

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
Ik omhelsde een boom, een heel oude boom, een boom van meer dan honderd jaren. En in dat korte moment, dat stille ogenblik leek het alsof die oude boom en ik plots zielsverwanten waren. Ik voelde een kracht die ik niet had verwacht, een kracht haast niet in te tomen. Ik legde mijn oor en omhelsde hem fors en 't was alsof ik, achter zijn ruwe…

G.P.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 639
Losgezongen van de ruimte onbewust zijn van de tijd valt er om je heen een stilte raak je wat je net nog voelde in een paar momenten kwijt Tonen,klanken,melodieen maken soms wat in je los zoals de wind in bomenkruinen bladeren ritselend in het stille bos Het geluid van zee en golven eindeloos neerslaand op het strand in het zweven van…

Aan jouw graf

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 915
Ik heb wat voor je meegebracht wat dingen van het Noordzeestrand die ik vond in het mulle zand of aan de vloedlijn half nat rond geschuurde stukjes baksteen betekenden voor ons een schat meerschuim,mesheft slakkenhuis alles ging toen mee naar huis we bukten en we zochten voort als kinderen zo ongestoord ik zag ons weer in een…
Meer laden...