Alle inzendingen van Jan

Ons volk is van nature kalm en sober Wel zijn wij soms in uiterlijk vertoon Rond voetbal, schaats en fiets wat ongewoon Maar dat is dan weer zelden in oktober En toch: één sneeuwbui en de krant staat vol Men belt de Friese ijsmeesters al dol ----------------------------------------------------------- Een onverwachte sneeuwdag met bijna-kouderecord…

"Mijn broer gaf mij wat tips voor mijn toernee: Ik kijk JP eens heel diep in de ogen Met Bea, door haar zoon zo vals bedrogen, Praat ik als moeder", aldus de premier Een dichter zou er brodeloos bij raken Wie kan hier nog een parodie op maken? ------------------------------------------------------------------ Mirna-Luisa Godett, premier…

De Bijenkorf verkoopt een nieuwe lijn Van trendy, bijna goddelijke kleren Wie hip wil blijven, moet zich conformeren En moet voortaan bij Fifty-Fifty zijn Dus in de zak met al je ouwe boel En koop het terug als dure mode. Cool! ---------------------------------------------------------------- Het Leger des Heils begint een kledinglijn bij…

Dag lui, en welkom bij Commissie Stiekem Ik open heel bewust wat amicaal: We zijn vandaag nog steelser dan normaal De kwestie is aldus (althans, zo zie 'k 'm): We zijn hier onder ons, ga vrij tekeer, Bij al ons bomen zien wij Bos niet meer! ---------------------------------------------------------- (Wouter Bos weigert aanwezig te zijn…

Het blijft zo pijnlijk zo tastbaar dichtbij en elke nieuwe dag voel ik je nog bij mij Tijd die verstrijkt en toch went het niet ik moet nog zo leren leven met mijn verdriet Het voelt zo anders zo onheilspellend kil mijn leven verandert zonder dat ik het wil Niets is terug te draaien ik mis je lach en je traan ik ben nog steeds verbaasd…

Wat gaat er door hun hoofden heen als zij kiezen voor geweld zijn zij zo dwaas en zo gemeen dat een mensenleven niet meer telt Wat gaat er door hun hoofden heen dat zij de wereld willen raken met een vernietigende vliegtuigbom en zoveel slachtoffers willen maken Wat gaat er door hun hoofden heen dat zij dit leed willen bewerken willen…

vogels tillen de bomen op die dansen van hun gezang bladgoud klatert van de van zonnestralen ik hou mijn handen op in de ijle lucht neurie mee en voel me licht…

Ik lijk naamloos, onbekend en onbemind geboren om te sterven,een waardeloos kind mijn leven lang al achtervolgt mij het leed zonder bekentenis van wie mij het aandeed Wanneer ik willoos mijzelf in de spiegel bekijk dan wens ik mijzelf zo vaak in het dodenrijk mijn leven is niets dan ellende en verdriet waarom is er niemand die mij hoort en…

U onlangs weer eens blauw geërgerd in de trein aan blèrend GSM-volk (vaak vermomd als heren), dat overluid uw reisgenot zat te versjteren en niet gevoelig voor uw fronsen bleek te zijn? Weer hele conversaties woord voor woord verstaan met chefs, collega’s, klanten, kinderen of vrouwen? Het pochen aangehoord, het soebatten, het snauwen en weer…

alles zit me tegen mijn vrienden het staat me tegen alles zit me tegen mijn werk het staat me tegen alles zit me tegen mijn hele leven het staat me tegen alles zit me tegen als ik bij jou ben dan toch heel even is het of mijn bestaan toch nog zin heeft, daarentegen…

Rillend, maar aanwijsbaar niet van kou, in je kamer, waar de kachel uit bleek. Een blauw wolkje uit mijn mond met - tekenend - : hou je van mij? Zo ronduit als een cupmaat. Nauwelijks een proefballon te noemen. Meer nog dan het daarin vervatte, dit de vraag: wat ging er scheef met mijn recht op informatie, toen je met boe noch ba op…

Die muurschildering, de vogel op hoge stelt, de twee speren, de bizon, de man met armen wijd, liggend tegen lucht, zijn pik stijf. Waar gaat dit naartoe? Nergens: nacht, land van wat niet bestaat. Wat richt die vogel/ziel op hoge stelt/hakken uit? Op het tipje van je tong begint de wacht. Kon je maar als een dolfijn slapen met een…

Lief plekje grond, omringd door groene dijken Door 't voorgeslacht ontwoekerd aan de zee Door vaart en weg verdeeld in kleine rijken Waarop vol pracht de bloemenvelden prijken Een oord van vree Hier klinkt het lied van d'arbeid allerwegen Te midden van de zangen der natuur En verre van 't rumoer der stad gelegen Komt hier 't gevoel van…

Een simpel in folie verpakt bosje bloemen Als willekeurig bij een bermpaal neergelegd In zijn reflector zie ik auto`s langszoemen Ik blijf even staan, en mijn kippenvel is echt Die wrede dood van twee zo jonge mensen Het waarom wil maar niet uit mijn hoofd Zij hadden nog zoveel toekomstwensen Ik sta aan de grond genageld, als verdoofd Maar…

Wéér in 2a te zitten was wel fijn als ik rechts achterom keek naar dat liefje, Maar zij keek steeds terug zo van wat blief je, of helemaal niet. Wel de harde lijn. Met Sinterklaas gaf ik mijn hartendiefje een hart van suikergoed en marsepein. Zij deed de stille gever hartenpijn, want gaf hem via Joan het volgend briefje. Daar stond…

Een oorlog zo wreed, zo verschrikkelijk wreed Kapotgeschoten levens, een vloedgolf van leed Wat is de reden voor vernietiging en geweld Wie is het die mij de echte waarheid vertelt De beelden blijven zweven voor mijn geestesoog Dodende tanks, hun lopen dreigend naar omhoog Bange mensen, de handen hoog boven hun hoofd Angstige burgers, van…

Een oude vrouw zat voor een berg Zij weende om het verlies Een reus samengeperst tot dwerg Het schoonste laken leek nog vies Tranen van as vermengd met bloed In banen van was gedrenkt in een grijze vloed Langs haar papieren gezicht In trage stromen een weg zoekend Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht De dag van vaarwel…

Alles had ons moeten scheiden, alles bracht ons tot elkaar; van een grondeloos verblijden werd de najaarshemel klaar. Nooit in 't bitterste uur van lijden vroeg het hunkrend hart: tot waar? Alles had ons moeten scheiden, alles bracht ons tot elkaar. Liefde die geknecht moet strijden wordt eens luide en openbaar; eens dekt ons dezelfde…

Nu alles faalt, heeft dit alleen nog waarde Voor mij, die nooit één waarheid heeft ontdekt; Ik zal van U niet scheiden als deze aarde Mijn pover lichaam dekt. Ik heb maar één geloof: nooit gaat verloren Wat eens de liefde zalig heeft bevrucht, En waar er twee elkander toebehoren Is zelfs de dood geen vlucht. ---------------------------…

Hij zou voor haar iets koken, een schotel, wild- of jacht- in kookboeken gedoken tot ver na middernacht kocht wortels, uien, look en een wilde haas: een pracht! 't Heeft haar aan niets ontbroken zijn kookkunst kreeg een acht dus loftrompet gestoken slechts 1 futiele klacht: had hij eraan gedacht om te villen na de slacht? die woorden…

Het had een onderonsje moeten blijven, zijn mailtje aan de stoot van het kantoor Maar onmiskenbaar klonken bij het schrijven zijn hormonale ondertonen door De boodschap wilde ook al niet beklijven, vond in haar mooie oortjes geen gehoor Wat heet: ze las collega's hardop voor "...zou jij met mij de lunch willen bedrijven?"…

Het jongetje waarnaast ik zat was vreselijk gemeen: Ik zei dat ik de juf aanbad toen klikte het meteen…

Daar waar zij betoverend voorbijging daar vindt men dikwijls vele, vele uren in hartslag en gevoelstemperaturen een flinke maar begrijpelijke stijging En vrouwen vloeken, zuchten en verzuren die zien in haar terecht een scheidingsdreiging want sterk is de mannelijke neiging om kwijlend en in trance naar haar te gluren En de jongens op de…

Rust nu maar uit - je hebt je strijd gestreden; je hebt het als een moedig man gedaan. Had jij nou maar getraind zoals die and'ren deden dan had je met die troostprijs niet gestaan.…

Ze glanzen in de zon en ze dansen in de wind, haar lange haren blijven me bekoren. Heel even, soms, gaat die magie verloren wanneer ik er weer 1000 in het afvoerputje vind…

Hij durfde het zijn ouders niet te zeggen Dat zwijgen bleek een veel te zware last Zijn briefje werd gevonden na het dreggen: Jan-Willem kwam als lijk pas uit de kast…

De boer had slechte oren hij had het niet verstaan en tussen de kippen in het hok nog een hen gedaan…

Sinatra's liefde voor zijn stad was iets wat altijd bleef New York, New York, uit eerbied steeds twee keer. Hoewel hij volgens sommigen daarmee wat overdreef vond in Manhattan men het een hele eer.…

Een tikje zenuwachtig vroeg de psychopaat zijn vrouw of zij na al die jaren nog een beetje om hem gaf. "En mocht dat niet zo zijn", zei hij, "dan houw ik toch van jou gewoon met deze bijl een aantal onderdelen af".…

Ze zitten vol bravoure in hun blik of achter glas Maar eenmaal in de pan dan is dat stoere snel verdwenen Dan willen ze alleen maar terug naar mamma in de kas Dan schijten peulen peulen en dan zweten penen penen…