Alle inzendingen van R.

weet je hoe het voelt als een huis is zonder thuis en weet je hoe het voelt heel alleen weer voor de buis want daar zit ik sinds jij wegging mijn tranen smelten sneeuw wat moet ik dan, als ik het aankan, deze kerstmis hoort mijn schreeuw het zal wel weer koud zijn met kerstmis zonder zonneschijn het zal wel weer koud zijn met kerstmis whisky…

Elke keer dat ik aan je denk Ben ik trots op jou, mijn babe En telkens als ik je vasthield Dacht ik dat je dat begreep Men zegt dat onze liefde Zeker snel overgaat Maar ik weet zeker dat ik jou En jij mij nooit verlaat En schatje was het fout Niet te weten hoe het verder zou gaan Nee, het was toch niet zo fout We kunnen samen…

zo. dus jij weet het dan wel van de hemel en hel van blauwe plekken in de lucht en dat groener gras in weer een nieuwe vlucht een glimlach, een zucht dus jij weet het dan wel kan jij je helden ruilen voor wolken of spoken of as van een boom hete lucht voor iets gewoon als chillen thuis maar hoor je de ruis als je wandelt door mijn droom…

je bent altijd bij me maar soms toch zo ver weg kom je terug? weer terug bij mij? want 's nachts als de sterren aan de hemel staan zit ik hier weer alleen te praten tegen de maan ik probeer je daar te vinden en hoop dat je daar dan bent aan de andere kant of ben ik gek...want laat mij maar gaan praten tegen de maan ik voel me telkens…

Het is het doek dat jij schildert, in jonggeboren kleuren contouren die vervagen in een vroege avondstilte pasteltinten op rimpelloos linnen woorden als beelden op het doek van zonnebloem of korenveld zo vreemd levensecht het is het doek dat stabiel een ondergrond biedt een knop in wording in simpelweg een pennenstreek leg wolken…

als door een stormwind gedragen valt de regen in vurige vlammen op mij neer het giert het gutst het schreeuwt en gilt en elke nieuwe dag doet het zeer steeds dichter bij de afgrond golven hoger dan welke zee mijn voeten zijn te zwaar om te lopen door dit veld van klei voorzichtig hou ik me aan het leven vast zodat ik niet weer…

wie is die vrouw zo mooi alleen en waar gaan mijn gedachten heen kijk, ze staat daar heel alleen met een glimlach die verdween mooie vrouw gekleed in blauw mag ik deze dans met jou dan leid ik je door deze droom als een koning zonder kroon nu we samen zijn kan deze nacht voor eeuwig duren oh mijn vrouw in het blauw ik hou zoveel van jou…

Het maakt mij niet uit of je luistert of geeuwt want zelfs als ik fluister is jouw doofheid een schreeuw Misschien voelt het dood wat ik met mijn woorden bedoel Je gedachten in de goot zijn liefdes zonder gevoel graanvelden wuiven en je denkt: ”alles lacht me toe” maar je wijsheid is grijs en je weet zelf wel wat je bent je bent stronteigenwijs…

Dromen, wensen, ontgoocheling, laat ik ze te water in een papieren bootje? Zodat jouw onmacht mee verdwijnt? De fluwelen zachtheid van je kleine kinderziel heb ik je niet ontnomen. Het onoverzichtelijk slagveld van je jeugd heb ik niet doen ontstaan. Gestreden, gevochten... Niet genoeg! Dat is en blijft mijn zelfverwijt, verwijt waarmee…

Droog je traan en lach, de wereld Geeft je weer een nieuwe dag Als je tranen dan gedroogd zijn Vul mijn hart dan met jouw lach Droog je traan in een vlucht Alsof je het slagveld betreedt Schreeuw daar dan al je angst weg Net zoals je gister deed Want in het centrum van jouw leven Tot in het hart van mijn bestaan Zal ik altijd alles geven…

vaarwel zegt mijn gevoel dat nog stoeit met mijn hart zoals een glimlach lacht in gratie van mijn gevoel zo heel verward jij fluisterde een droom en lachte om de pijn als er een hemel is wil ik daar dan nu zijn want het leek of jij je leven leed als een kaars in harde wind ook brandend in de regen maar iedereen was blind ik zal je dragen…

's avonds in bed sirenes loeien de een naar eerste hulp de ander in de boeien als je jezelf met Den Haag hebt verbonden gaat het als vanzelf groeien want de wolven hebben je gevonden En dan op de dag zonder eind zonder licht of donker iedereen hetzelfde is de dag dat je gevoel verkwijnt in een helder geflonker weet dan dat ik je mis…

In de wirwar van draden die dwars door mijn kop lopen spant er één zo'n draad zichzelf te strak om nog te dienen als tegenvaller een footprint in je hoofd of een butterflykiss De muur is bebloed met mijn gezichtsafdruk zelfs de plint kleurt rood draden langs de muur Ééntje spant zichzelf te slap om nog te dienen als een reminder of…

Als je dan toch weg van mij wilt gaan Zou mijn dichtwerk dan stil blijven staan Wat moest ik doen dan Toen Jij in mijn leven kwam Het voelde warm en ook heel aangenaam Eerst dacht ik dat mijn onschuld weg was Nu weet ik dat geluk mijn hart genas want toen vond jij mij met jou voel ik me vrij en dat voelt warm en ook heel aangenaam ik…

ik doop mijn kwast in liefde en met een hele grote haal schilder ik de wereld… een stukje leuker voor ons allemaal…

het licht in mijn geheugen brandt de geur van liefde hangt rond ik verlang naar de sterren en het strand daar was het dat ik de gedachte vond die me nooit meer brengt waar ik was beland de sjaal die jouw geur nog draagt kriebelt langs mijn keel de maan die waakt, nee ik weiger te denken dat jouw lach hier niet meer hangt hij…

Melancholie... ze wordt groter. Herinneringen sterker...soms! Onzichtbaar heimwee glijdt, klimt door mijn nachtelijk duister. Tranen stromen als douwdruppels naar ruimstes kil gevuld met bitterheid tot in de kelders van mijn ziel! Alsof tijd onbestaand is dwaal ik in gedachten, door de sterren-loze nacht. Maar in mijn dromen klein of groot…

het licht in mijn geheugen brandt de geur van liefde hangt rond ik verlang naar de sterren en het strand daar was het dat ik de gedachte vond die me nooit meer brengt waar ik was belandt de sjaal die jouw geur nog draagt kriebelt langs mijn keel de maan die waakt, nee ik weiger te denken dat jouw lach hier niet meer hangt…

als je eindelijk weet wat je wil maar je liefde van nu staat stil weet dan dat ik van je hou en fluister zacht ik weet dat jij ook op mij wacht net als de ochtend op weer een nieuwe dauw als dan door de zon die toch weer schijnen gaat de dauw het blad verlaat zal ik de aarde zijn waarop die druppel vallen gaat…

Over de helft Tja, weer een jaar voorbij, En wat moet je daar nou mee? Het is weer zo’n stom zinnetje, Eigenlijk een cliché, Want een jaar is lang hoor, En dat eerste zinnetje daarnet niet, En je kan een jaar toch nooit vertellen, in een zinnetje, Over liefde, zorg, vreugde en verdriet, Want een jaar kan ook kort zijn Het ligt…

gelijk een wonder in mijn leven kan ik gedachten aan jou geven het is een wonder met leuke kanten en daar moet ik toch echt iets aan gaan doen want mijn gedachten die weten goed van wanten het begint steeds met een zoen ik had mijn gedachten ook nog iets leuks bevolen 't zit aan de binnenkant van mijn ogen ik heb denk ik, je spiegelbeeld…

In de imperfecte wereld stond je hart open zonder enige angst. Krachtig vloeide het over van liefde en besprenkelde mij naar hartenlust. Onvolmaakt en robuust zou je liefhebbend de schrammen van dit intense gevoel in ons krassen. Nietig als wij zijn zullen de littekens ons gedenken. Vol wanhoop kijk je me aan want de realiteit wil dat…

geboren in het hart van Den Haag dacht ik dat mijn jeugd voor eeuwig was eeuwig leven ja dat kon hier dat wist ik zeker achter elke heuvel steeds weer groener gras God weet van de dagen dat ik zat en eigenlijk was het nooit mijn schuld de ene heuvel klom ik na de ander en met jouw waren mijn dromen vervuld maar lieve God, deze berg is veel…

geboren in het hart van Den Haag dacht ik dat mijn jeugd voor eeuwig was eeuwig leven dat kon hier dat wist ik zeker achter elke heuvel steeds weer groener gras God weet van de dagen dat ik zat en eigenlijk was het nooit mijn schuld de ene heuvel klom ik na de ander en door haar waren mijn dromen toen vervuld maar nu lieve God, gaf u mij…

wat vertel je weer niet zonder woorden is het jouw eeuwig verdriet dat ik verstoorde... waarom als ik omkijk zie ik geen open deur of is het een spiegel die niet is maar lijkt op elk beeld dat jij graag ziet jij die ik lief mijn hart verscheurd door een hand die alles biedt in al het verdriet dat jij verstoort is dus toch die…

hallo nacht mijn grote vriend waaraan heb ik jou verdiend een visioen als in een slechte droom liet zijn zaad het leek zo heel gewoon maar het visioen dat vastzat in mijn hoofd had iets beloofd met het geluid van stilte en in zo’n droom loop ik alleen door kille straten nergens heen langs het licht van een lantaarnpaal ben ik alleen met…

lieve Tom, De wereld staat niet stil draait rond in het heelal en dat gaat eeuwig door zoals jij mijn vriendschap stal en daarom lieve Tom zolang de wereld draait ben ik toch steeds jouw vriend dat mag je nooit vergeten dat hebben we verdiend…

lieve Ferry... Leer leven van het zoete water dat stroomt steeds met de golven mee dat het nooit zijn kracht meer zal verliezen en toch... zoet wordt zout daar in de zee zo altijd zal jij stromen door mijn aderen en dus mijn bloed als de helderste verkoeling of een woest kolkende zee altijd zul jij bij mij zijn weet wel voor…

waarom vliegen merels heel dicht langs jou heen ik zie het steeds dit fenomeen zie het telkens om je heen net als ik het geeft ze een kick dicht bij jou te zijn dus daarom vliegen de merels steeds heel dicht langs jou heen waarom vallen sterren zomaar uit de lucht ik zie het steeds het lijkt een vlucht ik zie het telkens om je heen net…

Zo vaak teleurgesteld telkens trap je er weer in gebruik toch eens je hoofd is wat je daarna denkt Door de liefde verblind het wordt heftiger en heftiger al je twijfels duw je opzij en je krijgt een waas in je hoofd je wordt vaak in de watten gelegd soms vind je het niet kloppen Je wordt gerustgesteld en over je haar gestreeld Al je…