Jij bent voor mijn hoofd als voer voor leven,
Of zoete seizoensregen op aarde;
En voor jouw vrede dien ik te streven
Als vrek worstelend met echte waarde.
Nu fier als een genieter, toch weldra
Bang dat deze tijd zijn schat zal stelen;
Nu makend dat jij alleen met mij gaat,
Dan, wereldwijd, mijn pret moeten delen:
Soms vervuld door het feest…
O! Vraag niet mijn oordeel over zeden
Wat jouw narigheid voor mijn hart beslist;
Verwond niet met je blik, doch door rede:
Gebruik je macht, maar slacht mij niet met list,
Zeg dat je daar liefhebt; maar in mijn zicht,
Lief hart, zorg dat je blik niet zijwaarts richt:
Waarom met sluwheid pijn doen, als jouw licht
Feller is dan mijn matte tegenwicht…
Wie gelooft mijn vers ooit in de toekomst,
Als het bol zou staan van heel uw aanzien?
Zelfs goden weten dat dit als tombe
Uw zijn verbergt, half uw wezen beziet.
Als ik uw ogen schoon verdichten kon,
Uw charmes cijfermatig opsommen,
Dan zal men zeggen: ‘Hij die al verzon;
Hemelse schoonheid zou hier verkomm’ren.’
Dus moet mijn schrijfwerk…
Laat hem, die in gunst staat bij zijn ster
Van publieke eer, trots met titels pronkt,
Wijl ik, wiens fortuin van zo’n triomf verspert,
Onverwacht vreugd vind in wat mij meest lonkt.
Prinsenvoorkeuren die hun blad laven
Zoals de goudsbloem in het oog der zon,
En in henzelf - hun trots begraven,
In hun glorie sterven zij bij een frons.
Krijger…
Ikzelf ben onverschillig eerlijk,
maar toch zou ik mij kunnen beschuldigen van zulke dingen
dat het beter was geweest als mijn moeder mij niet had gebaard:
ik ben zeer trots, wraakzuchtig, ambitieus,
met meer wandaden op mijn wenken
dan ik ideeën heb om ze in te verwerken,
verbeelding om ze vorm te geven,
of tijd om ze uit te voeren.…
42
Bezig met laden