Sonnet 75
Jij bent voor mijn hoofd als voer voor leven,
Of zoete seizoensregen op aarde;
En voor jouw vrede dien ik te streven
Als vrek worstelend met echte waarde.
Nu fier als een genieter, toch weldra
Bang dat deze tijd zijn schat zal stelen;
Nu makend dat jij alleen met mij gaat,
Dan, wereldwijd, mijn pret moeten delen:
Soms vervuld door het feest van jouw gezicht,
Dan, uit het niks, de honger naar die blik;
Genot hebben, nastreven, biedt geen licht
Op wat er was, of wat wordt ingepikt.
Zo kwijn ik weg, verzadigd, dag na dag,
Of ik prop me vol, of nam wat er lag.
... ... vertaling door R. van de Struik®
So Are You To My Thoughts As Food To Life ...
Inzender: R. van de Struik, 2 augustus 2026
Geplaatst in de categorie: liefde

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!