rotatie

nog ligt de zomer in de berm
die aan de oever staat te braken, althans
zo zie ik het aan de dagen die fungeren
als kwalijke daden die me teisteren
met nachten die gelang de tijd
voortschrijdt niet verzachten
maar onevenredig toeneemt

deze rotatie schommelt op
het hellend vlak dat in graden
van recht naar staand in ongelijke
hoeken wordt verdeeld, niet dat ik
de waterpas heb laten vallen, maar
het luchtbelletje weet zich van
geen “ middenstand “ meer

het zoekende in de wijsheid van wanhoop
legt varianten bloot die me sterken
door nieuwe latente vermogens die
krachtens alle lentes me de bloei
en groei het spel van elk seizoen
me laat spiegelen in vreugde

“ niet het lijden daalt op de aarde neer
maar strijkt als vioolmuziek langs de
schouder van de muzikant “

Schrijver: elze, 2 augustus 2026

lia_elzehotmail.com

Biografie van deze schrijver

pijn

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 7