Alle inzendingen van anna rûnom

Er was geen moment alleen het verschuiven zo zacht dat het niet opviel niet voor de ogen van anderen niet voor de dag zij werd lichter niet als lucht maar als iets dat loslaat zonder te weten waarvan in de kamer bleef alles staan de stoel,het glas de tijd die doorging gewoon alleen zij gleed en ergens in het ritme dat…

ooit liep zij langs de randen van de wereld een stille wolf de vacht vol nacht ogen die niemand lazen de wind wist haar naam de mensen niet zij trok zich terug in bossen van denken in sneeuw van stilte waar elke stap een echo was langzaam keerde zij om niet luid of met trompetten met kleine stappen door het woud, dauw en ochtendlicht…