Hartenkreten

Laatst toegevoegde hartenkreet (nr. 59.974):

Solitudo

Geen strijd van goed
of kwaad
maar lagen waarin
stilte staat

een schaduwvorm
een lege huid
een naam die langzaam
dooft van binnenuit

geen wolven in het
innerlijk veld
geen tanden door
verhalen geveld

slechts gestalten
zonder gezicht,
bijna mensen
in tegenlicht

de donkere kreeg
de meeste tijd
gevoed door zwijgen,
angst en spijt

hij droeg dezelfde
trage tred
de blik die zich
naar binnen zet

de echo van een
stem in mist
tot haast vergeten
werd wie is

maar diep voorbij
het ruwe zwart
onder het bonzen
van het hart,

lag iets dat niet
om macht vroeg,
geen storm geen
vuur dat woede
droeg

eerder de zachte
tegenzin
tegen het verlaten
erin

een zwak maar
onverplaatst bestaan
dat woordeloos
bleef verdergaan

naamloos bijna
zonder vorm
als winterlicht
na zware storm

een richting slechts
een dun begin
een trilling onder
een koude huid
misschien,

zoals een kamer
ongezien, plots
weer naar adem
ruikt misschien

zoals een verre
ochtend gloeit
voordat de eerste
vogel bloeit

daar bleef het
wachten stil en
klein, niet om te
winnen of te zijn
-
maar als een haast
vergeten draad
die toch nog door
het duister gaat.