Onder het niets

te licht om te vallen
te leeg om te staan
geen spoor dat haar hield
geen plek om te gaan

woorden verwaaiden nog
vóór ze ontstonden
haar naam lag
verloren in ongekende
gronden

ze liep door het leven
als langs een rand
zonder gewicht
zonder tegenstand

geen begin dat bleef
geen einde dat sloot
alleen een bewegen
dat nergens in goot

daar onder het niets
waar stilte zich spreidt
lag iets dat niet brak
aan de rand van de tijd

geen roep,geen vorm
geen dwingend bestaan
maar een zacht aanwezig
dat door bleef gaan

en daar in dat dragen
dat niemand zag
niet gevraagd,niet gezocht
maar er lag

voelde ze even
zonder verweer
hier ben ik...
misschien...
een beetje meer

spoor,rand,niets

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 15