Op dezelfde hoogte

zij zou graag de mens
ontmoeten die geen diepte kent en niet valt

iemand bij wie niets openscheurt
niets schuift niets onverwacht gestalte
krijgt of knalt

geen bergen die
zich verheffen geen
randen om zich
aan te verliezen

geen lege kamers waarin iets
achterblijft dat in
stilte opnieuw
kan kiezen


geen tranen die
zich ophopen tot
iets dat breekt en
toch niet te verliezen

maar iemand die
blijft waar het is
alsof een kompas
daar neergelegd ligt

zonder afwijking
zonder aarzeling
zonder een stem
die van binnen

tegenspreekt of zegt
dat er meer is of minder of iets dat ontbreekt

en daar op dezelfde hoogte zonder vragen
die nog wegen,
geen samenvallen maar
een weten dat zich
niet zich laat bewegen

dat zij elkaar niet raken
slechts bestaan langs
eigen wegen,
maar juist daarin schuilt
de prijs die

nergens wordt gezegd,
een leven zonder vallen
dat ook geen enkel
spoor meer legt

geen wond die opent
en dus ook niets
dat ooit iets zegt

... Geïnspireerd door
Milan Kundera
"The unbearable Lightness
of Being"

Tevens in een gedicht
Cor Koene,

"Toon slechts schaduwen" ...

ontmoeten, zonder afwijking met kompas

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 9