Alle inzendingen van claire

Ooit zou het ervan komen doorzichtig worden er lachend doorkomen en de waarheid achterhouden. Het gezichtje werd geboetseerd geschilderd en gekneed tot een grappig snoetje waar de lach niet meer kon verdwijnen. Grappige fratsen uithalen snoepjes verdwenen met snelheid van de wind het was een heel ander kind. Maar achter het levendige…

Een dochter blijft uw eigen ik uw ogen blijven op haar gericht boren de liefde aan en met warmte om het hart slaan. Haar ogen kijken doordacht wat had ik wel verwacht. De woorden op het puntje van haar tong wachten op een uitweg. Ze laat zich horen begint haar woordenvloed aan te boren Ze heeft haar eigen persoontje haar eigen karakter…

nog voordat de avond in mij valt vertel me hoe het was streel nog eenmaal de zinnen wit en bedek me met jouw stilte er bestaat geen andere kunst dan het kussen waarin ik mijn dromen legde en mijn ogen met vogelmelk versierde bij het ontwaken laat de zon door de kieren glippen de tijd transparant maken mijn adem jij bloesemlicht…

ik denk altijd en ik denk overal mijn hersens stoppen niet maar al dat denken geeft soms verdriet ik denk soms moeilijk en ik denk soms makkelijk want zonder denken zou ik er niet zijn maar al dat denken is niet altijd fijn ik denk soms leuk en ik denk soms stom dat kan ik niet bepalen maar al dat denken geeft soms kwalen ik wil soms…

Ik heb het beloofd aan mijn verlangen. De dag zal komen, dat ik het verlangen zal opbergen. Zolang het daar nog is leef ik in afwachting. Zie ik alles door een roze bril, niets houdt mijn verlangen tegen. Ik vertel het tegen me zelf vandaag en ook morgen. Vannacht droom ik van jou vertel het aan mijn gedachten. Maar verlangen vervaagt…

de wind wervelt door mijn avonden wanneer ik terugkeer naar het begin de draden tussen jou en mij zijn beladen en ik kan enkel lopen met wapens onder mijn ogen gericht doet het mij schamen is het een onvermogen om jou in mij te dragen of verdraag ik mijzelf niet verdwaald in een verstand vol mist de dood zal mij niet vroeg…

Wat een stip was in de verte was een mooie vrouw dichterbij die vrouw was van mij. Een stralende zon legde haar mantel van stralen rond haar, net een engel. Die engel was van mij. De duizend kristallen van het mulle zand omsloten haar tere voeten. Haar glimlach was doordringend haar ogen spraken boekdelen haar hart was vol van liefde…

Uitwisselingsproject 2 maanden zijn lang ik was als moeder bang soms kommer en kwel hoewel ze stelde het wel. Zuid-Afrika was niet aan de deur, maar voor jou was het aangenaam, en geen sleur. Lieve dochter van mij ik ben echt blij om je weer in mijn armen te sluiten. En niet te moeten denken zal alles daar zo ver haar de vreugde…

OC de Cerf is mijn begin Mijn tentoonstellingen zijn in hun schoot ontsproten, ik werd geboren als groen blaadje tussen oeroude rotten in het vak. 15 Jaar geleden, de tijd van toen, zou ik zonder dralen weer over doen. Ik kreeg van hen een duwtje in de rug om mijn werken te laten schitteren in de ogen van de mensen. De muur van de Cerf…

Zita is mijn naam Ik ben nog heel jong een puppy in de hondentaal. Ik begrijp nog niet veel van wat gebeurde in mijn korte bestaan. Ik kan het niet vatten dat baasjes slaan, hoewel ik niets had misdaan. Ik had honger, maar er werd naar mij niet omgekeken. Mijn ribben voelde ik, als ik mijn vacht probeerde proper te houden, want een…

'k weet niet of ik dit nog langer kan dit houden van een mens, een man die ik dan weer wel dan weer niet zie en steeds weer denken dit te moeten kunnen verdragen het vult mijn dagen oh ja, maar niet zoals ik dat zou willen mijn stilte is de vervanging voor het gillen wat ik dan toch inwendig doe waar ligt de grens van wat een mens…

Jaren geleden ontdekte ik haar, verdoken tussen spinnenwebben. Als kind was ik bang spoken waren daar verdoken De zolder was donker en kil met een lamp die niet branden wou. Ik lag ’s nachts wakker wat zou die doos bevatten? Als tiener was ik nieuwsgierig maar … de zolder was niet mijn terrein. Alleen was daar een klein gat waar je de…

ik legde je in het afscheid en in het begin vouwde je lijf samen dicht tegen mij aan de warmte deed mij nachten en dagen overslaan nimmer zou ik jou in mijn dromen laten gaan ik geloofde dat de zon mij wakker kraaide en mijn liefde voor jou zacht spinde in mijn heide stille huis werd ik het meisje van zestien en al het innerlijke…

omdat jij jij bent omdat ik ik ben en wij geen samen worden loopt hier ons pad dood ik verlaat de verwarring tussen jou en mij spijt voegt en doet er niets toe deze liefde vloekte bij onze huidige kleur…

Vele jaren vriendschap alleen in geschreven woorden. Emoties, verdriet en geluk, waren op het papier blijven plakken, Nooit hadden wij een hand gegeven Nooit het gezicht in het echt gezien. We waren vrienden op lange afstand. En nu Vele kilometers van de ene kant van België naar de andere uithoek. Een hart vol verwachting maar ook…

Hoe parelt uw licht over mijn gezicht naar benee daar in geen velden de wegen van uw bewegingen te bekennen zijn u bestaat zoals u bestaat doorheen het flierefluiten van verre winden en zonnestreken een morgenstond vol bruisende merels en vlinders u bent een libel zoemend rondom mijn oren u maakt mij doof en blind op tast…

Ik zal niet sterven, niet vandaag en niet morgen want ik beloof aan morgen dat ik er zal zijn. Sterf niet voor mij, sterf voor jezelf want aan je sterven zal ik niets hebben, enkel mijn verdriet. Vrees niet, jij blijft leven want ik vergeet je niet. Ik kan niet vergeten, iedereen blijft leven. Tot ik sterf, maar ik sterf niet, ik beloofde…

wanneer mijn handen dalen en tussen je lokken strijken de geel grauwe sepia dagen geruisloos omslaan scheer ik lager onder jouw wervelende vrouwenwolkendek als de zuidenwind voluit duinen uiteen barst mijn stem met fluweel stoffeert ( en al wat eb was over mijn strand woest vloed blinkend als kind met vlinders in handen verborgen…

Vind ik jou terug zoals ik jou eerder zag in een voltooid gedicht geschreven aan de einder van een wakende nacht toen het hart nog in volle ronde slagen de klok de tijd deed verjagen en de sterren bijeen schaarde als zomergolven over het witte strand liet schuimen en ik het struinen naar sprokkelwoorden staakte de langdradige zinnen…

als zij kind had kunnen zijn een kind met gestipte rode vleugels draagster van een zeemeerminnenstaart een bakster van een zandtaart met een kopje luchtige thee als zij kind had kunnen zijn in een volwassen vrouwenleven niet verkleurd als herfst of winterkaal geplukt te kunnen slapen zonder het wakend oog in haar linker zij als…

Het tikt Seconde per seconde De klok in het lichaam Motor van het leven Het is emotioneel Breekbaar Broos als glas Het doet pijn Van verdriet Het bonkt Van angst Het klopt van verlangen Het klopt voor de liefde Het klopt voor alle mooie dingen Geef het geen balast Het doet wat het kan Maar ook niet meer Dan doet het zeer Bewaar…

Afstand zonder belang Dichtbij is eindeloos Vrede wordt geweerd Oorlog en kwelling met verdriet verteerd. Belangeloos streven, voor andermans leven. Dwingend duwen Gelaten ontvangen Het afscheid van toen Is de aanvaarding van nu.…

Iedereen houdt van hem Groot en klein Maakt niet uit. Hij is een innige vriend Missen, dat kan je niet Elke avond Of zelfs bij dag Is hij in ons gezelschap Hij houdt ons bezig Hij doet ons lachen Hij laat ons genieten Hij doet ons wenen Helaas alles wat hij geeft Is passief Hij kwam in ons leven En is er gebleven Weigert weg…

Een woordje van dank Letters met kleur Woorden met flair Zinnen met liefde Tekst met warmte Mijn hart verblijdt Mijn ziel verheven Mijn ogen sterren Mijn gemoed hoog Bedanken doe je met je Hele lichaam Met je hart Verwarmd door de vriendschap Het onverwachte kwam Het ongelooflijke werd werkelijkheid Ik werd warm van binnen Heel…

De gedachten gaan naar Alles en niets Ik zie dingen Maar het besef is er niet Ik lees woorden Maar de tekst ontbreekt Zinnen dringen niet door Al lees ik ze tien keer Mijn lichaam wil Mijn geest niet Dromen komen Maar ik beleef ze niet Ik moet rusten Maar ik ben ongedurig Ik ben moe Maar slapen kan ik niet.…

Fijn getekende vleugels Een schilder waardig Ongeziene kleuren Een uiting van sierlijkheid Ontastbare broosheid Breekbaar als glas Ontzettend gevarieerd Oplettend alert Fladdert op de wind Speels en aantrekkelijk Ook voor mijn nieuwsgierigheid Bloemen zijn het domein Waar hij zich settelt In alle glorie en ijdelheid.…

Alles wordt stopgezet De deur vergrendeld Ongeloof werd op de Voorgrond geschoven Onbegrip als een juk ervaren Waarom….. Het hart werd nooit gesloten De liefde draaide op volle toeren Maar broos door zware lasten Onmogelijk om alleen te dragen Steun was er Alleen voor een tijdje Het verzwakte Werd niet meer naar voor geschoven…

De strijd is hard De pijn wordt verbeten Het onbehagen gevangen In een net van twijfel De toekomst is somber Verarmd in zijn geheel Vernietigend zelfbeeld Hoewel je het niet ziet Vertrouwen verloren Gewoon de mist ingegaan Zomaar, zonder Voorafgaande verwittiging Het blijft maar duren, Mijn geduld is op Laat iemand de sluier…

Uitgekeken op het verleden Het heden vermeden Door ellende en narigheid Met een kwakkelend beleid. Ik verdring alles Naar het uiterste Van mijn denken Ik wil er geen aandacht Aan schenken. Het is nutteloos Geen harmonie Geen vrede Geen verdraagzaamheid De mensen blinken uit In frustratie en kaalheid Van hun gevoelens Een dorre…

Veelzeggende lichtjes Schitteren aan de hemel De nacht als een donker laken Gespreid met veel liefde Zonder een greintje spijt We begonnen aan een reis En voelden de warmte Uit het hart van de aarde Met het witte licht van de sterren Voelen wij ons verbonden Met elkaars ziel Na 33 jaar niet uitgeblust Maar één persoon geworden. De…