24 resultaten.
thermiek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
235 de dagen zijn nog niet voltooid, ze dralen
van nieuws naar onvoorstelbaar nieuwe tijd
een kind speelt weer op straat, een step, een bal,
het lijkt een plaatje van weleer,
zijn er nog knikkers?
lucht komt weer op adem, Corona maakt de wegen vrij
Gaia schudt haar veren
de wilde gans stijgt op tegen de rots en wordt
door hemelse thermiek…
heimwee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
261 heimwee
naar elke morgen het ontbijt
de vaste tijd voor
lunch, de thee, diner
naar elke dag tegen de wind
naar school, dromen
van de nieuwe leraar Frans
naar fietsen in een lange rij
kletsen tot de schoolbel klinkt
en dan aan ’t werk
naar zorgen over teveel suiker,
slanke lijn, en of hij me ziet
het was nog vrede
en we wisten…
engel voorbij de poort
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
227 dag, ik ga nu echt,
wacht op mij,
hier bij de poort, verander niet teveel
in mijn afwezigheid
zodat ik straks de weg nog weet en jij
mijn baken bent.
heus, ik kom terug, het gaat
niet vlugger, niet meer
zoals ik wil, mijn
wil heeft plaats gemaakt
ik heb de stempels staan
het visum dat ik terug mag keren
gegarandeerd door de doktoren…
hier ben jij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
385 gevlucht uit een wereld
van grote woorden
snikkende omarming
een ‘wat vréselijk!’
dat teveel aandacht vraagt
hier ben jij
koude billen op de stenen stoep
naast mij
droog in het portiek
we kijken naar de belletjes op straat
en wachten op de zon
misschien een regenboog…
wat winter was
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
311 nu
sneeuw niet meer is, en ijs
frisheid van een
kerstbevroren sterrenhemel
in vroege morgen
de slee, het schaatsen,
ijskristallen op het raam
winters speelplezier,
als prehistorisch dier
uitgestorven
nog even
rest in oude zielen de herinnering
krom gebogen uit de tijd
deze generatie sterft
en met ons
wat winter was…
Maria
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Ik weet haar
doodgewoon
een overvolle tram in Amsterdam
het Damrak waar mijn oma kwam
met hoed, zo statig
toen nog geen verkeer
en nu
ze is er weer
in andere gedaante straalt ze
door generaties van weleer
behoedt zij zonder het te weten
zonder naam, zonder te heten
de reiziger naar wat
ik weet niet, maar wel dat
ze is
die geboorte…
Ahmad Joudeh
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
199 hij danst een pad tussen het puin
de danser van Damascus
muziek klinkt in zijn hoofd
onhoorbaar voor publiek
zon verlicht het grijze stof
dat schuift en waaiert
door het denkbeeldig huis
dat hij nog ziet
ik zie alleen een platgebrande stad
verdwaald huisraad
speelgoed dat verdwaasd
getuigt
hij danst
stil en sereen
zijn…
vrolijk gedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
302 dit gedicht is als
met helium gevulde vorm
kleur en vrolijkheid
dansend door de wolken naar de zon
in mijn kinderhand
de levenslange schrik
de holte van het touw
dat is ontglipt
schoonheid die
eenmaal losgelaten
zelf de weg naar boven heeft gevonden…
date
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
248 we verhalen
levens in een notendop
foto’s en etalagewoorden
met weinig zeggingskracht
je lacht
het kunstgebit met gelig waas
komt bloot
ik verberg de apparaten in mijn oren
zonder welk ik niet kan horen wat je zegt
ik weet nog de lange vrouw
die oma heette, grijs, doof en schimmig
in haar ouderdom
waar ik nu niet van wil weten
want…
De IJssel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
286 zoals de stroom raast
in vale kleuren
en bezit neemt van het land
haar oevers overschrijdt met
niets ontziende gretigheid
zo is mijn liefde kolkend
in de regenbui en als de zon
de lucht weer openbreekt
onthullen witte dansers
wat de liefde weet
als ik oud ben omringt ze mij
in alles wat de wereld kleurt
en rukt uit de vergetelheid…
vergetelheid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
213 er is geen houvast
in dit ijle zijn
geen heldere lijn
die ‘t hier en daar markeert
’t gewone zijn
waar vorm met koele hand
nog tastbaar heerst
ligt achter mij
er lijkt beweging in de straten
maar in geblindeerde winkelruiten
zie ik slechts mijn oude zelf
er is geen binnentreden meer
geen bel die rinkelt of
de vertrouwde winkelier…
Valentijn anders
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
463 je greep bloedt in mijn schouder
onder jouw weidse veren
balancerend
even nog die warmte in een scherpe groet
ik heb je diepe vrijheidsdrift verstaan
de ongebonden eenzaamheid begrepen
tussen regels door geweten dat liefde
ook betekent
los te laten
door te gaan
14-02-2016
*Voor H. Mac Donald en T.H. White…
levenslijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
301 ik dacht een rechte levenslijn te weten
geboren, school, het huwelijk, de kinderen,
het werk, de ouderdom, de dood
zoals op school geschiedenis
van links naar rechts de data
van gebeurtenissen
waarin de hoogtepunten van de strijd
zijn aangegeven, de triomfen
van het leven, de heldhaftigheid
maar niet de begraven nachten
de weeën van het…
grenzeloos beminnen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
299 zoveel rechters hebben hun oordeel geveld
in het begrensde land dat in de boeken staat
beschreven, de verdrevenen opnieuw verdreven
beschermd wat zo beschaafd in naam
van koningin en vaderland met alle wapenen
wie anders is
te lijf, te lijf gegaan
de wet heeft opgesloten die als kind werd opgejaagd
in chaos van besloten huizen, de kelders…
geluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
297 vanzelfsprekend was
niet weten hoe het anders
hoe het meer of minder kon
geluk en treurnis zijn nu
het weten van verschil
geluk barst uit de voegen van de knel
als niets er meer toe doet dan
kleuren van verwondering
en stilte
vlak voor de poorten van de hel
ik houd de adem in
als het spektakel gaat beginnen
het is nog niet te laat…
stationshal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
326 ze wacht op het staaldraad bankje
haar voeten naast uitgewreven frites met mayonaise
op de leukbedoelde kleuren van de tegelvloer
pas op voor uitglijden
een omroepstem vermeldt een
storing op de lijn
aanwijsborden
veranderen hun bestemming
‘vertrekt vandaag niet’
jachtig bellen mensen naar werk
of naastverwanten
zij wacht in…
liefdeslied
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
616 Ik heb je lief
in tomeloze stromen
die van grote hoogte denderen
in zwaar geruis
en waar het spat
daar werd ik nat
ik heb je lief
in brede ferme streken
in kleuren die niet van wijken
weten
en waar het rood
mijn ruimte vult
daar werd ik trouw
tot in de dood
ik heb je lief
in woorden die
niet meer te houden zijn
en waar…
doodmoe
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
989 moe gevochten vroeg ik de dood
wordt het niet eens tijd?
ik vroeg het vriendelijk
sorry, zei de dood
ik werk niet ‘on demand’
gewend mijn zin te krijgen
vroeg ik het boos en eisend
mezelf niet meer in de hand
ik wil, zei ik, ik heb het recht
om nu te gaan, ik zag je gisteren nog staan
hier om de hoek, ben jij zo wreed dat ik
moet…
een zacht nieuwjaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
385 ik hoor zachtheid nog voor
de winter kraakt
zachtheid van
zomaar vensters die flonkeren
in donkere straten
ik zie mensen fluisterend praten
binnen branden kaarsen
getemperd licht vervaagt
de rimpels in een oud gezicht
onherbergzaam gaat de weg
langs kreupelhout en rottend blad
toch zijn de geuren vers en fris
alsof er in het afgelopen…
geveld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
258 hout splijt tot in de vezels
onder het ritme van de bijl
bezwijken ringen van de tijd
in ferme slagen zwellen spieren op
en bundelen de kracht
een laatste slag wordt toegebracht
ruisend valt de bladerkroon
haardhout wordt in vlam gezet
en in de bedstee droomt een koortsig kind
van vuur, van toortsen aan de…
fillipijnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
317 als moeder Gaia chaos wordt
en wervelstormen baart
die niet zijn in te tomen
als wilde stromen
raken in de nucleaire kern
als gekerm
de straten overmant en
kinderen onbeschermd
tussen vallend puin
wezenloos bewegen
laat mij dan
meer oog dan lichaam zijn
alziend goddelijk oog dat
de gulzigheid van Gaia
doorseint aan het alomvattend…
Marylin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
281 nog altijd vult haar schoonheid
het hart dat zo verlangt naar
hoop, naar uitverkoren zijn
nog klinkt in haar omfloerste stem
de zekerheid van het geloof
dat old soldiers
nooit verloren gaan
voor haar publiek
is zij een film die verbloemt
dat zelfs de daden van de macht
leeg zijn als een verlaten nacht
als de toneelgordijnen sluiten…
geen bereik
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.199 Ik kan mijn nagels krommen,
strepen in je vel, je geeft geen kik,
mijn snik
mijn strelend onvermogen
vindt leegte in je ogen
starend in ongeziene verte
mijn vuisten slaan je rug
ik stampvoet: kom terug
ik krijs de ongehoorde noten
ik hijs mijn rimpelvel
in kous en jarretel
en zing mijn vroeger lied
maar jij gaat niet accoord
de…
vreemdeling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
327 gij vreemdeling die onverwachts gebaart
verhaalt van verre kusten waarvan ik ‘t bestaan
vermoedde, maar niet dorst heen te gaan
ge neemt me mee in grote vaart
wolken, slierten, licht, beweging, flitsen
toverlantaarn met brekend licht
dat kleur geeft en mijn ziel verlicht
mijn kern raakt tot atomen splitsen
ik staak ’t verzet, ruik…