inloggen

biografie: Hanny Michaelis

Hanny Michaelis [Amsterdam 1922]

 De jeugd van Hanny Michaelis was niet onbezorgd, maar toch geeft ze die in haar latere leven een aparte plek binnen een milde sfeer.

Zo kijkt zij  terug op de late jaren dertig als op een prettige tijd, toen ze naar het Vossius Lyceum ging, waar werd lesgegeven door mannen als Presser en Binnendijk. Ze kijkt ook met een door ouder en wijzer geworden milde blik terug op haar vader, een joods-duitse immigrant uit Königsberg, die naar Nederland kwam maar het hier maatschappelijk niet redde.

 Hanny Michaelis debuteerde kort na de oorlog in enkele tijdschriften, waaronder Criterium.

 In 1948 trad zij achtentwintig jaar oud in Amsterdam in het huwelijk  met de volksschrijver G.K. van het Reve. Die heette toen nog Simon van 't Reve en wordt door Hanny ook nu nog consequent 'Simon' genoemd. Reve was zevenentwintig toen ze met hem trouwde en hun huwelijk hield stand tot 1958.

Qua erotiek zal het een vrij pover huwelijk zijn geweest waarin zij voortdurend het zoeken naar avontuur buiten de deur door haar echtgenoot met de mantel der vriendschap zal hebben bedekt.

 Wellicht ligt iets van een verklaring in het feit dat zij een joods oorlogsweeskind was. Toen ze nog maar nauwelijks volwassen was, in 1943, viel haar ouderlijk gezin uiteen, waarna Hanny de oorlog op een onderduikadres heeft overleefd. Haar vader en moeder moeten toen al hun einde hebben gevonden in het kamp Sobibor, hoewel er nog lange tijd hoop bleef dat zij zouden terugkeren.

Enkele jaren bleef die hoop nog bestaan, tot de officiële kennisgeving kwam…

 Haar eerste poëziebundel was Klein voorspel (1949); daarna publiceerde zij diverse bundels. In 1989 verscheen bij Van Oorschot onder de titel Het onkruid van de twijfel, een keuze uit haar werk.

 Citaten uit het juryrapport bij de verlening van de Anna Bijnsprijs voor haar poëzie in 1995:

 Haar gedichten zijn dikwijls gedichten van de herinnering, herinneringen aan het geluk van voorbije liefdes. Maar meer nog dan over ongelukkige en voorbije liefdes in het leven gaan ze over het leven zelf. Hoe overleef je het leven? Het dichterlijk oeuvre van Hanny Michaelis is een zoeken naar het antwoord op deze vraag. (...) De bedrieglijke eenvoud van een Michaelisgedicht: een uitgepuurde inhoud in een eenvoudige vorm. Terloops worden de diepste wijsheden gedebiteerd. (...) De kracht en eenvoud van de zegging overwegen op beelden of poëtische constructies. Haar poëzie is strak, onopgesmukt, onverbloemd maar van een zuivere essentie, een oosterse ascese, een onderkoelde emotionaliteit. Het thema van haar poëzie is 'de ondraaglijke lichtheid van het bestaan' en de worsteling met liefde en machteloosheid. Hanny Michaelis weet echter deze opvatting over het leven heel speels en herkenbaar te brengen.


Inzendingen van deze schrijver

35 resultaten.

ALS IK JE AAN ZIE KOMEN

gedicht
3.0 met 120 stemmen aantal keer bekeken 98.727
Als ik je aan zie komen met de bedaarde waakzaamheid van een dier op weg naar zijn drinkplaats probeer ik je te laten zijn wat je jarenlang bent geweest: een vreemde die ik nauwelijks kende. Maar zodra je op de drempel staat ...

Op het ogenblik

gedicht
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 8.534
Op het ogenblik dat ik de gordijnen wegschuif en me in laat palmen door het uitzicht op luchtige wolken boven met meeuwen bespikkelde geveltoppen in de ochtendzon zet een leger zich in beweging, vliegen huizen in brand, wordt er tegen wil en dank gestorven en geboren. De gedachte...

Vanavond hoorde ik

gedicht
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 8.104
Vanavond hoorde ik dat de maan niet rond maar peervormig is met tenminste twee uitstulpingen, misschien wel drie. Toen ik later naar buiten keek klom een ronde witgloeiende schijf boven de daken uit en ik betrapte me op dezelfde koppigheid waarmee ik andere gedeukte illusies in ere...

Briljant filosoferend

gedicht
3.0 met 84 stemmen aantal keer bekeken 19.888
Briljant filosoferend over het leven liet ik de aardappels verbranden. Een onmiskenbaar bewijs van emancipatie. --------------------------------- uit: De rots van Gibraltar, 1969.

Onbekommerd

gedicht
3.0 met 39 stemmen aantal keer bekeken 8.100
Onbekommerd toont Amsterdam haar rotte gebit, haar aan aardgas stervende bomen, haar onrein water waarin de zon zich weerkaatst. Uit ontelbare vervuilde neusgaten blaast ze kwaadsappige dampen over haar daken vol televisie-antennes en duiven, waarboven de hemel licht wordt en weer donker,...

Sinds

gedicht
3.0 met 80 stemmen aantal keer bekeken 23.106
Sinds je mij voor altijd bent binnengegaan, ben ik tot aan de rand van je vervuld. Dwars door de rukwinden van het verdriet voel ik je onder mijn huid bewegen, warm en goed als vroeger toen wij overnachtten binnen de omheining van elkanders armen. Wat doet het er dan toe dat de...

Op deze aarde

gedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.831
Op deze aarde waar altijd wel ergens gevochten wordt en gemoord, gecrepeerd en honger geleden, zijn zonderlingen te vinden die soepgroente op het brood eten en anderen die zich moed indrinken om een muis dood te slaan. Maar vreemder zijn de miljoenen die in alle gemoedsrust nieuwe mensen...

Bij dag slaagt men erin om te vergeten

gedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.931
Bij dag slaagt men erin om te vergeten hoe diep zich de verraderlijke pijn sluw als een slang in ’t hart heeft vastgebeten. Bij dag slaagt men erin gewoon te zijn tevreden en zelfs opgewekt te heten. Gewillig drinkt men de goedkope wijn der alledaagsheid, tegen beter weten, en laat zich...

Het Kind

gedicht
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.838
Sedert de droomspin mij omspon met duizend parelende webben, zie ik hem spelen in de zon,- het kind dat wij nooit zullen hebben. Zijn ogen die het zonlicht vangen, zijn klaar en helder als kristal en onvertroebeld door verlangen: ogen van voor de zondeval. Hij glimlacht schuldeloos en...

Onaangekondigd bezoek

gedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.792
Onaangekondigd bezoek. Met mijn heimelijkste verwachting ten voeten uit geconfronteerd hoor ik ternauwernood wat er tegen me gezegd wordt en wat ik antwoord, geef ik me kijkend over aan een ogenblik waarmee ik samenval. ----------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten',...

Schemering

gedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.633
In de voorwereldlijke schemering waar nacht en dag elkaar vluchtig omhelzen slapen zij naakt en schuldeloos verstrengeld als op goddelijk bevel. Voor hen geen boom der kennis, geen appel en geen slang maar wel het tikken van een kleine feilloos afgestelde tijdbom: straks laten ze...

Ook al wacht ik

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.364
Ook al wacht ik allang niet meer op een wonder en kan ik de telefoon horen rinkelen zonder maar aan je te denken, toch blijven geheimzinnige barricaden opdoemen uit het niets zodra mijn geest tracht door te dringen tot de nachtzijde van je bestaan. ten teken dat ik nog altijd niet...

Uitzicht

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.220
Mijn wereld eindigt bij de populier die staat te wuiven waar de weg begint, tegen een stukje lichtblauw vloeipapier... Dit alles doet mij denken aan het kind dat uren op een stadsveranda stond en uitkeek over haveloze tuinen, terwijl zijn blik geen ander rustpunt vond dan 't schamel...

Waar jij nu bent

gedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.958
Waar jij nu bent is het warmer dan hier en een uur later. Soms is het of ik je zie lopen aan een strand dat ik niet ken. Misschien liefkozen je gedachten me zoals vroeger je lichaam. Waarschijnlijk niet: bij jou is het een uur later dan bij mij ------------------------------ Uit:...

Langzaam maar zeker

gedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 8.108
Langzaam maar zeker strekt de dag zijn zebrahals naar de roodkoperen zon. Wind woelt door het natte groene haar van stadsplantsoenen, ontrolt een hardblauwe vlag boven de daken. Wie dit ziet heeft de nacht overleefd of hij wil of niet. ------------------------------------ uit:...

Tot diep in de avond

gedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 6.407
Tot diep in de avond blijven de honderden spreeuwen in hun slaapbomen aan de drukke gracht klaarwakker. Bij elke onverwachte geluidsexplosie zetten ze het op een schreeuwen. Hun schril protest versplintert het uurglas van de nacht, geeft stem aan de stomme wanhoop van wie door...

Het morgenraam schuift

gedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.319
Het morgenraam schuift blauw en blinkend rechthoekig door mijn dromen heen. Splinters geluid doorboren mij en blijven steken in mijn hoofd. De klok slaat waarschuwend alarm en dreigend rolt de kamer op mij aan. Terwijl ik wankel op het slappe koord waarlangs de slaap geschrokken...

Ergens in huis

gedicht
1.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 6.500
Ergens in huis slaat hard een deur dicht en even wankelt de kleine giraffe van vrolijk oranje plastic. Geschenk van een 6-jarig jongetje dat pendelend tussen ontredderde ouders zijn lot onbegrijpelijk blijmoedig draagt. ------------------------------------ uit: ' Verzamelde...

Driehoog

gedicht
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 5.702
Driehoog in de Amsterdamse binnenstad denk ik terug aan de rots van Gibraltar, een flonkerend speldenkussen door de zee omhoog getild naar laag hangende sterren terwijl ik terug dacht aan het plaatje van een bult die opstak uit een blauwe vlakte, dikwijls bekeken door een kind vol vage...

Het meisje

gedicht
3.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 9.505
Ben ik na jaren nog het kind gebleven dat zich, door lentes toverlicht verblind, liet vangen door de speelse voorjaarswind als hoog boven haar hoofd de wolken dreven? Ben ik nog steeds het argeloze kind dat zich aan zon en wind kan overgeven? Is het dezelfde band waarmee dit leven...

Drie jaar was ik ongeveer

gedicht
3.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 11.044
Drie jaar was ik ongeveer toen ik op een najaarsavond door het raam stond te kijken met mijn neus voor het eerst boven de vensterbank uit zodat ik toen pas ontdekte dat er een huis werd gebouwd tegenover het onze. Met grote beslistheid verkondigde ik: dat halen ze 's zomers weer...

Op een weg tussen de weiden

gedicht
2.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 9.285
Op een weg tussen de weiden - geen mens te zien, alleen wat eenden slapend weggedoken in het gras, en de lichten van verspreide boerderijen wedijverend met de avondster - raakt vrede mijn ogen aan. Maar in mijn binnenste wroet heimwee rusteloos naar resten van een vroeger leven toen...

Neem mij tot je

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.902
Neem mij tot je als brood. Drink mij, adem mij in. De binnenkant van je huid zal ik kussen, je gebeente verwarmen. Je hart dat als een getergde vogel tegen de kooi van je ribben slaat, zal ik liefkozen zachter dan het licht de toppen der bomen. Om alles wat mij niet langer lief kan...

Niet rooskleurig

gedicht
2.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 12.009
Niet rooskleurig het licht van mijn feiten: een handvol dode mussen en geen vogel in zicht. Toch hoor ik hem zingen, de lijster, voorbode van de zoveelste lente en prompt steekt de hoop zijn zoveelste kop op. --------------------------- uit: 'Onvoorzien', 1966.

In de voorwereldlijke schemering

gedicht
2.0 met 86 stemmen aantal keer bekeken 38.681
In de voorwereldlijke schemering waar nacht en dag elkaar vluchtig omhelzen slapen zij naakt en schuldeloos verstrengeld als op goddelijk bevel. Voor hen geen boom der kennis, geen appel en geen slang maar wel het tikken van een kleine feilloos afgestelde tijdbom: straks laten ze elkander...

Als de laatste ballon

gedicht
3.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 8.593
Als de laatste ballon de mist is ingegaan, het laatste kaartenhuis in elkaar is gevallen en de laatste zeepbel uiteengespat, zal ik komen met knikkende knieën in de zekerheid dat ik niet word afgewezen. ------------------------------------ uit: 'Verzamelde gedichten', 1996.

Van iemand houden.

gedicht
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 10.063
Vroeger dacht ik dat ik wist wat dat was. Daarom durfde ik te zeggen dat ik het deed. Tegenwoordig kan ik het al niet meer denken zonder een kwaad geweten. ------------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten', 1996.

Maar toen ik in een krant een foto zag

gedicht
3.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 13.316
Maar toen ik in een krant een foto zag van een in Zuid-Amerika vermoorde guerillastrijder, achterover liggend met halfgesloten ogen, vreemd ontspannen, onder het opengesjorde hemd het gave bovenlijf tot aan de navel naakt, voelde ik iets in mij verschuiven alsof een ander lichaam in het...

Jaren later

gedicht
3.0 met 116 stemmen aantal keer bekeken 61.837
Jaren later op een heldere middag vol nuchtere geluiden en bezigheden in een huis dat je nooit heeft gekend, herinner ik mij plotseling hoe zacht je ogen werden als je mij aankeek. En even verschijn je mij ten voeten uit, onverwacht overgekomen uit het tijdeloze. Zo zacht zijn je...

Geen betere plek om het getier

gedicht
3.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 9.312
Geen betere plek om het getier van een oproerig geheugen te smoren dan de keuken waar het licht neutraal naar binnen valt en ieder ding zich door een jarenlange dagelijkse sleur hanteren laat zonder oud zeer te wekken zolang ik me maar niet herinner hoe jij hier na die eerste nacht gestaan...
Meer van deze schrijver...