inloggen

biografie: kees keizer

Kees Keizer [Nunspeet 1952 -   ....]

(Cornelis Keizer) 

  

 

Het eerste levenslicht ving mijn netvlies door een kier in de gordijntjes van een bedstee in een dorpje op de Noord-Veluwe. Wellicht daardoor hebben de rust, de intimiteit en sfeer van het plattelandsleven mij tot op heden intens geboeid. De hectiek van steden maakt mij onrustig; de stad is om even in te zwemmen of pootje baden. Afdrogen, aankleden en dan weer snel over het duin huiswaarts.

 

Het dichten is pas op latere leeftijd een grote rol in mijn leven gaan spelen. Schrijvenderwijs heeft er een ontwikkeling plaats gevonden; lezenderwijs is ook de techniek en het simpele poëtisch handwerk verbeterd.

Het schrijven van poëzie ervaar ik veelal als een reis met een onbemande trein. Dwars door vele wisselende landschappen wordt er een bestemming gezocht die vooralsnog volkomen onbekend is.

Slechts de volledig willekeurige stand van de wissels bepalen het uiteindelijke eindstation. Overgangen en richtingen worden in verschillend tempo genomen. Soms abrupt en stroef, dan weer naadloos kalm.

 

Ik ben een dichter die reist zonder vervoersbewijs en de bestemming blijft daardoor lang onzeker.

Ingrijpende gebeurtenissen in mijn persoonlijk bestaan hebben de laatste jaren de thematiek en diepgang van mijn creaties sterk beïnvloed.

Vaste vormen, alliteraties en rijm in alle gedaantes zijn kenmerkend voor mijn poëzie.

 

In Juli 2004 verscheen mijn debuutbundel ‘Paleisgeluiden’.

(Uitgeverij Kontrast / Oosterbeek – ISBN 90-75665-66-0).


Inzendingen van deze schrijver

350 resultaten.

Anatomie van een sloot

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 122
Wonderlijk werktuig in het land
- de sloot -
in de schoot van de aarde gesleten
meanderend buigzaam met star...

Horizonvervuiling

netgedicht
2,5 met 4 stemmen 100
Daar natuur geen kitsch kent
brengt ze uitsluitend kunst voort
soms kaal en karig
dan weer rijk en uitbundig ...

Niet draagbaar

netgedicht
3,0 met 7 stemmen 234
Ik kiezel langs waterwegen
waarin ik in grillige patronen
een bont mozaïek van dagen schik
...

Onversneden raadsel

netgedicht
3,2 met 6 stemmen 179
In een vloeibare wereld van reflecties
gaat de waard kopje onder
draagt de toog geen glazen
aan de wand een schilderij...

In aanbouw

netgedicht
3,6 met 7 stemmen 254
Later op dag duiken er curieuze
gaten op
bejaard daglicht waagt er zich
zonder enige rimpeling te water...

Water als taal

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 141
Zoals taal
is er geen vorm
dat water niet beheerst
grillige wanden en massieve randen...

Metamorfose

netgedicht
Schraal verschijnt in de toppen
de schijf die de dag ontmaagdt
tussen opgetrokken graskragen
doezelt glimmend en naakt ...

Taal van passages

netgedicht
4,0 met 3 stemmen 102
De Veluwe legt haar vloeren
zoals eeuwen geleden
hard en ruw
soms in losbandig scharlaken avondlicht...

In de aderen

netgedicht
2,7 met 3 stemmen 150
Er is een land waar sporen worden
achtergelaten zonder ze ooit terug te vinden
de wegen zijn er zwak en vaag
geen huizen aan de flanken...

Op vergeten wegen wandelen

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 147
Je houdt stil, hurkt en ziet
dat zonder bestek of zichtbaar plan
een stroom vormen van verbazing bouwt
je vraagt om traagheid...

Wanordelijke rust

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 166
Hij draagt de dagen van een oud land
zijn aanblik even grijs als het licht
van een gesloten mijnstreek
- waar onzichtbaar littekens zich...

Spiegelbeeld

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 146
De spiegel kent al mijn dagen
de twinkelende morgens met vers opgestegen zonlicht
frisse tijden als aanloop naar een ongepelde dag
als een maagd glanst het onbevaren water...

Waterkamer

netgedicht
3,8 met 4 stemmen 263
Op weg naar zee passeer ik luchtkastelen
en woningen zonder bewoners
vervallen oude huizen die als losse hulzen
na het treffen in het landschap liggen...

Een Oostvaardersdood

netgedicht
4,0 met 3 stemmen 119
Over de zeebodem, ooit nijver drooggelegd
vloeit opnieuw treurig vocht
rond levenloze karkassen
- een mengsel van bloed en tranen -...

Dingen hebben hun geheim

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 155
Tussen de morgen en de avond
dwingt het rietland mij naar vurige oorden
daar geraak ik op bospleinen
waar op binnenplaatsen van dakloze vertrekken...

Ontrafelen

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 93
De komst van kennis
brengt het mysterie om
laat mij onnozel
aan geheimen pluizen...

Februariwater

netgedicht
4,0 met 5 stemmen 136
In de nachten van de vroegste maanden
van elk passerend jaar
bestaat er iets dat water drijft
om zich te verharden...

En de zee was niet meer

netgedicht
3,2 met 5 stemmen 184
De houten zee schep ik in blikken emmers
drenkelingen worden eruit gezeefd
sloepen en boeien werp ik terug
op de door eb schoongespoelde bodem...

Het werelds onbegrip

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 146
Onhoorbaar en nauwelijks gekend
draait er iets
uit de duistere lagen van de aarde
ons een rad voor de ogen...

Ook in het paradijs

netgedicht
3,8 met 6 stemmen 179
Alsof ze iets te verbergen hebben
- winterbomen met in gure wind wandelende takken -
gesluierd in de wiegende vrieskou
geworteld in winterbeelden...

Tweetonig winterlied

netgedicht
De ruwe aard is verraderlijk
weggestoken
in valse vormen van schijnheiligheid
worden de ijskoude tonen verborgen...

Vederlicht

netgedicht
2,7 met 3 stemmen 192
Uit het dorp komen de lichten
aanwandelen
geesten uit kerken en hoeves
geen keuze voor een richting...

Werkwoorden

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 128
Nee, niet dromen, dansen of zweven
- jargon voor vastgelopen dichters -
maar woorden waar aan gewerkt
moet worden...

Eiland in december

netgedicht
4,0 met 3 stemmen 145
Een vertind landschap verbergt
morsige schandalen
verzonken in bladgerande meertjes
op de oever staan roerloos...

Verzen

netgedicht
Tegelijk gaan ze open
de zevenhonderd vensters
bijna onhoorbaar een eerste wiekslag
de hemel opeens een geopende bundel...

Herinnering in penseellicht

netgedicht
4,8 met 4 stemmen 147
Er is een huis uit de schemertijd
ver weg in het wazige van weleer
met schilfers en scherven in een bont mozaïek
boeketten wandelen door de hortus...

Verdronken in oktober

netgedicht
3,2 met 4 stemmen 313
We nemen de trein, dat wil zeggen,
de trein neemt ons mee
de jaren van volhardend vervoeren
druipen van de geharnaste huid...

Als dagen breken

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 215
De zakkende oktoberzon lijkt nog zomers
dreigende ijlboden door westenwinden vooruit gestuurd
brengen dreigbrieven en vage waarschuwingen
de herfstwereld verkleurt van schrik...

Waterparels

netgedicht
We hechten aan fluwelen wanden
zodat voeten niet vertrappen kunnen
we vullen vaarten en kreken
op majesteitelijke wijze...

Langs helder pad

netgedicht
3,5 met 4 stemmen 133
Vannacht vroeg ik mijn vader
naar het geheim achter de terloopsheid
van daagse dingen
ik reikte hem de driftige deining aan...