inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Wanordelijke rust

Hij draagt de dagen van een oud land
zijn aanblik even grijs als het licht
van een gesloten mijnstreek

- waar onzichtbaar littekens zich
in donkere gangen als versteende navelstrengen
dwars door de leeggeroofde aarde
zwartommuurde wegen banen -

gevallen maar niet gevloerd
verdoofd en schijnbaar zonder levenssap
wordt nieuw leven voortgebracht
het wegvloeiende water biedt rust
echter op het chaotisch verankeren
valt de keuze

de storm van weleer is niet vergeten
evenmin de zon die dagelijks
zijn naderend einde verwarmt

hij talmt de dagen vol.


Zie ook: http://keeskeizer.wordpress.com/

Schrijver: Kees Keizer, 23 mrt. 2015


Geplaatst in de categorie: tijd

3,0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 170

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
switi lobi
Datum:
24 mrt. 2015
Rake afsluiter aan een bijzonder (mooi) gedicht!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)